CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Amlodipine Bluefish, 5 mg, tabletki



  1. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny w (postaci amlodypiny bezylanu).


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



  1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletka.


Białe lub prawie białe, płaskie, cylindryczne tabletki o skośnych krawędziach, z oznaczeniem „C” po jednej stronie i „58” po drugiej stronie.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania

Nadciśnienie tętnicze samoistne.

Przewlekła stabilna dławica piersiowa i dławica piersiowa spowodowana skurczem tętnicy wieńcowej.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Podanie doustne.


Tabletkę należy połykać, popijając szklanką płynu (np. szklanką wody), z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.


Dorośli

W leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. Jeśli nie udaje się uzyskać poprawy w ciągu 2 do 4 tygodni, dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 10 mg na dobę (w dawce pojedynczej) w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. Amlodypina może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi u pacjentów z dławicą piersiową.


Dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 6 do 17 lat

W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci w wieku 6-17 lat zalecana, początkowa dawka doustna wynosi 2,5 mg raz na dobę. Jeśli po 4 tygodniach leczenia nie udaje się uzyskać poprawy ciśnienia tętniczego, dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania dawek powyżej 5 mg na dobę u dzieci (patrz punkt 5.1 i 5.2). Wpływ amlodypiny na ciśnienie tętnicze u dzieci w wieku poniżej 6 lat nie jest znany.


Dawki 2,5 mg nie można uzyskać z tabletek produktu Amlodipine Bluefish o mocy 5 mg, ponieważ te tabletki nie są produkowane w takiej postaci, która umożliwia przełamanie ich na połowy.


Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie zwykłych schematów dawkowania, jednak należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkt 5.2).


Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Zaleca się stosowanie zwykłych schematów dawkowania (patrz punkt 5.2). Amlodypina nie jest usuwana przez dializę. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania amlodypiny

u pacjentów poddawanych dializie.


Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Schemat dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie został ustalony, dlatego podczas stosowania amlodypiny należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).


4.3 Przeciwwskazania


Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów:


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego.


Stosowanie u pacjentów z niewydolnością serca

Należy zachować ostrożność podczas stosowania amlodypiny u pacjentów z niewydolnością serca.

W długoterminowym badaniu z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością serca (stopień III i IV według NYHA) opisywana częstość występowania obrzęku płuc była większa w grupie leczonej amlodypiną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, ale nie było to związane z pogorszeniem niewydolności serca (patrz punkt 5.1).


Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby

Okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; schemat dawkowania nie został ustalony. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania amlodypiny u tych pacjentów.


Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkt 5.2).


Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U tych pacjentów amlodypina może być stosowana w zwykłych dawkach. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są związane ze stopniem zaburzenia czynności nerek. Amlodypina nie jest usuwana przez dializę.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę

Inhibitory CYP3A4: Równoczesne podawanie inhibitora CYP3A4, erytromycyny u młodych pacjentów i diltiazemu u pacjentów w podeszłym wieku prowadziło do zwiększenia stężenia amlodypiny w osoczu odpowiednio o 22% i 50%. Jednakże, znaczenie kliniczne tych zmian nie jest pewne. Nie można wykluczyć, że inne, silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) mogą zwiększać stężenie amlodypiny w osoczu w większym stopniu niż diltiazem. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny i inhibitorów CYP3A4. Jednakże, nie odnotowano występowania działań niepożądanych, które można by przypisać tej interakcji.


Produkty lecznicze indukujące CYP3A4: Brak danych dotyczących wpływu produktów indukujących CYP3A4 na amlodypinę. Równoczesne podawanie produktów indukujących CYP3A4 (np. rifampicyny, ziela dziurawca) może doprowadzić do zmniejszenia stężenia amlodypiny w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny i produktów leczniczych indukujących CYP3A4.


W badaniach klinicznych interakcji sok grejpfrutowy, cymetydyna, aluminium/magnez (związki zobojętniające) i syldenafil nie wpływały na farmakokinetykę amlodypiny.


Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze

Amlodypina może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi innych przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych.


W badaniach klinicznych interakcji amlodypina nie wpływała na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny, etanolu (alkohol), warfaryny lub cyklosporyny.


Amlodypina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.


4.6 Ciąża i laktacja


Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży.


W badania u szczurów dotyczących wpływu na reprodukcję nie wykazano toksycznego działania,

z wyjątkiem opóźnienia i wydłużenia porodu podczas stosowania dawek 50 krotnie większych, niż maksymalna zalecana dawka u ludzi.


Stosowanie w czasie ciąży zalecane jest wyłącznie, gdy brak jest możliwości zastosowania bezpieczniejszego leczenia alternatywnego oraz gdy choroba stanowi większe ryzyko dla matki

i płodu.


Laktacja

Nie wiadomo, czy amlodypina przenika do mleka kobiecego. Decyzję, czy należy kontynuować/ zaprzestać karmienia piersią lub kontynuować/zaprzestać leczenia amlodypiną należy podjąć, mając na uwadze korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia amlodypiną dla matki.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Amlodypina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Zdolność reakcji może być zaburzona u pacjentów z zawrotami głowy, bólem głowy, uczuciem zmęczenia lub nudnościami.


4.8 Działania niepożądane

Podczas leczenia amlodypiną obserwowano i zgłaszano poniższe działania niepożądane, występujące z następującą częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do ≤1/100), rzadko (1/10 000 do ≤1/1 000), bardzo rzadko (≤1/10 000).



Klasyfikacja układów i narządów

Częstość występowania

Działanie niepożądane


Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko

Leukocytopenia, małopłytkowość.

Zaburzenia układu immunologicznego

Bardzo rzadko

Reakcje alergiczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo rzadko

Hiperglikemia.

Zaburzenia psychiczne


Niezbyt często

Bezsenność, zmiany nastroju (w tym lęk), depresja

Rzadko

Splątanie

Zaburzenia układu nerwowego


Często:


Senność, zawroty głowy, ból głowy (zwłaszcza na początku leczenia)

Niezbyt często

Drżenie, zaburzenia smaku,

omdlenie, niedoczulica,

parestezje

Rzadko

Wzmożone napięcie, neuropatia obwodowa

Zaburzenia oka


Niezbyt często


Zaburzenia widzenia (w tym

podwójne widzenie)

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często

Szum uszny

Zaburzenia serca

Niezbyt często

Kołatanie serca

Bardzo rzadko

Zawał serca, zaburzenia rytmu (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i arytmie przedsionkowe)

Zaburzenia naczyniowe



Często

Uderzenia gorąca

Niezbyt często

Niedociśnienie tętnicze

Bardzo rzadko

Zapalenie naczyń krwionośnych.

Zaburzenia oddechowe, klatki

piersiowej i śródpiersia


Niezbyt często

Duszność, nieżyt błony śluzowej nosa

Bardzo rzadko

Kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit



Często

Ból brzucha, nudności

Niezbyt często

Wymioty, niestrawność, zaburzenia jelit (w tym biegunka i zaparcie), suchość w jamie ustnej

Bardzo rzadko

Zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, rozrost dziąseł

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych


Bardzo rzadko

Zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych*

Zaburzenia skóry i tkanki

podskórnej


Niezbyt często

Łysienie, plamica, odbarwienia skóry, nadmierne pocenie się, świąd, wysypka, wyprysk

Bardzo rzadko

Obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego, nadwrażliwość na światło

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości

Często

Obrzęk w okolicy kostek

Niezbyt często

Bóle stawów, bóle mięśni, kurcze mięśni, bóle pleców

Zaburzenia nerek i dróg moczowych


Niezbyt często

Zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy, zwiększenie częstości oddawania moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często

Impotencja, ginekomastia

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania


Często

Obrzęki, zmęczenie

Niezbyt często

Ból w klatce piersiowej, osłabienie, ból, złe samopoczucie

Badania


Niezbyt często

Zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała

* w większości przypadków związane z zastojem żółci


4.9 Przedawkowanie


Doświadczenia dotyczące celowego przedawkowania amlodypiny u ludzi są ograniczone.


Objawy:

Dostępne dane sugerują, że istotne przedawkowanie może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i prawdopodobną odruchową tachykardię. Odnotowano znaczne i prawdopodobnie długo utrzymujące się niedociśnienie układowe oraz wstrząs zakończony śmiercią.


Leczenie:

Klinicznie istotne niedociśnienie spowodowane przedawkowaniem amlodypiny wymaga aktywnego podtrzymywania czynności układu sercowo-naczyniowego, w tym częstego kontrolowania czynności serca i oddychania, uniesienia kończyn i kontrolowania objętości krążących płynów i ilości wydalanego moczu.


Podanie leku zwężającego naczynia może być pomocne w przywracaniu napięcia ściany naczyń

i ciśnienia tętniczego, o ile nie ma przeciwwskazań do jego zastosowania. Dożylne podanie glukonianu wapnia może być korzystne w celu przeciwdziałania blokadzie kanałów wapniowych.


W niektórych przypadkach może być korzystne płukanie żołądka. Wykazano, że u zdrowych ochotników zastosowanie węgla aktywowanego w ciągu 2 godzin po podaniu amlodypiny w dawce

10 mg zmniejszało stopień wchłaniania produktu.


Ponieważ amlodypina w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza krwi, dializa będzie prawdopodobnie nieskuteczna.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Selektywni antagoniści kanałów wapniowych, działający głównie na naczynia. Pochodne dihydropirydyny

Kod ATC: C08 CA01


Amlodypina jest antagonistą wapnia, który hamuje napływ jonów wapnia do komórek serca i mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego wynika

z bezpośredniego działania rozkurczającego na komórki mięśni gładkich naczyń.


Dokładny mechanizm łagodzenia objawów dławicy piersiowej przez amlodypinę nie został do końca wyjaśniony, ale ważną rolę odgrywają w nim dwa typy działań:


1. Amlodypina rozszerza tętniczki obwodowe i tym samym zmniejsza całkowity opór obwodowy

(obciążenie następcze), który musi pokonać mięsień sercowy. Odciążenie serca zmniejsza zużycie

energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen.

2. Mechanizm działania obejmuje prawdopodobnie także rozszerzenie głównych tętnic i tętniczek

wieńcowych. Powoduje to zwiększenie podaży tlenu w mięśniu sercowym u pacjentów

z napadami dławicy typu Prinzmetala.


U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podanie amlodypiny raz na dobę zapewnia klinicznie istotne zmniejszenie ciśnienia tętniczego (zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej), utrzymujące się przez 24 godziny.


U pacjentów z dławicą piersiową, podanie amlodypiny raz na dobę zwiększa całkowity czas wysiłku, opóźnia wystąpienie bólu dławicowego i jednomilimetrowego obniżenia odcinka ST. Amlodypina zmniejsza zarówno częstość napadów dławicy, jak i spożycie tabletek trójazotanu glicerolu.


Stosowanie u pacjentów z niewydolnością serca

Badania hemodynamiczne u pacjentów z niewydolnością serca i badania kliniczne oparte na próbie wysiłkowej u pacjentów z niewydolnością serca stopnia III IV według NYHA, wykazały, że amlodypina nie powodowała pogorszenia stanu klinicznego pacjentów mierzonego za pomocą tolerancji wysiłku, wielkości frakcji wyrzutowej lewej komory i objawów klinicznych.


W badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE) u pacjentów z niewydolnością serca stopnia III IV według NYHA, otrzymujących digoksynę, leki moczopędne i inhibitory konwertazy angiotensyny

wykazano, że amlodypina nie zwiększa ryzyka śmiertelności ani łącznego ryzyka śmiertelności

i chorobowości u pacjentów z niewydolnością serca.


W długoterminowym badaniu kontrolnym, kontrolowanym placebo (PRAISE 2) u pacjentów

z niewydolnością serca stopnia III IV według NYHA bez objawów klinicznych lub obiektywnych objawów sugerujących występowanie choroby niedokrwiennej serca, otrzymujących stałe dawki inhibitorów konwertazy angiotensyny, naparstnicy i leków moczopędnych, wykazano, że amlodypina nie wpływała na śmiertelność całkowitą lub śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.

W badaniu tym leczenie amlodypiną wiązało się ze zwiększeniem częstości występowania obrzęku płuc, choć nie było znaczących różnic w częstości występowania incydentów pogorszenia się niewydolności serca w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Nie było znaczących różnic pomiędzy obiema dawkami.


Stosowanie u dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku 6-17 lat

W badaniu klinicznym, w którym uczestniczyło 268 dzieci w wieku 6-17 lat, głównie z wtórnym nadciśnieniem tętniczym, porównanie dawek 2,5 mg i 5 mg amlodypiny z placebo wykazało, że obie dawki powodują istotnie większe obniżenie ciśnienia skurczowego krwi niż placebo.

Nie zbadano długoterminowego wpływu amlodypiny na wzrost, okres dojrzewania i rozwój ogólny.

Nie określono również długoterminowej skuteczności leczenia przeciwnadciśnieniowego amlodypiną w dzieciństwie w odniesieniu do zmniejszania ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i umieralności.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych amlodypina wchłania się powoli z przewodu pokarmowego. Równoczesne przyjmowanie pożywienia nie wpływa na biodostępność amlodypiny. Całkowita biodostępność niezmienionej substancji czynnej wynosi około 64 80%. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się w ciągu 6-12 godzin po podaniu produktu. Objętość dystrybucji wynosi około 20 l/kg. Stała pKa dla amlodypiny wynosi 8,6. Wiązanie z białkami osocza in vitro wynosi około 98%.


Metabolizm i wydalanie

Okres półtrwania w osoczu waha się od 35 do 50 godzin. Stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym uzyskuje się po 7 8 dniach.


Amlodypina w znacznym stopniu ulega przemianie do nieczynnych metabolitów. Około 60% podanej dawki jest wydalane w moczu, z czego 10% w postaci niezmienionej.



Pacjenci w podeszłym wieku

Czas do uzyskania maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest identyczny jak u młodszych pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku istnieje tendencja do zmniejszenia klirensu, co prowadzi do zwiększenia pola powierzchni pod krzywą (AUC) i wydłużenia okresu półtrwania

w fazie eliminacji. Zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca było takie, jak oczekiwano w badaniu u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).


Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Amlodypina w znacznym stopniu ulega przemianie do nieczynnych metabolitów. 10% substancji czynnej jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są związane ze stopniem zaburzeń czynności nerek. Dlatego w tej grupie pacjentów zaleca się zwykle stosowane dawkowanie. Amlodypina nie jest usuwana przez dializę.


Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.


Stosowanie u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono badania dotyczące farmakokinetyki populacji, w których uczestniczyło 74 dzieci

z nadciśnieniem, w wieku od 12 miesiąca do 17 lat (34 pacjentów w wieku od 6 do 12 lat i 28 pacjentów w wieku od 13 do 17 lat) przyjmujących amlodypinę w dawce wynoszącej od 1,25 mg do 20 mg, podawanej raz lub dwa razy na dobę. U dzieci w wieku od 6 do12 lat i młodzieży w wieku od 13 do 17 lat typowy klirens doustny (CL/F) wynosił odpowiednio 22,5 i 27,4 l/h u chłopców i 16,4

i 21,3 l/h u dziewcząt. Obserwowano duże różnice w ekspozycji u poszczególnych pacjentów. Dane dotyczące dzieci w wieku poniżej 6 lat są ograniczone.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


W oparciu o konwencjonalne badania na zwierzętach, dotyczące farmakodynamiki, toksyczności po podaniu dawki wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości, nie stwierdzono występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję po podaniu dużych dawek amlodypiny obserwowano opóźnienie i ciężki przebieg porodu, oraz zwiększoną umieralność płodów i noworodków.



  1. 6. DANE FARMACEUTYCZNE

  1. 6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Celuloza mikrokrystaliczna

Wapnia wodorofosforan bezwodny

Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)

Magnezu stearynian


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


3 lata


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.



6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Blister PVC/PVDC/Aluminium.


Wielkość opakowań: 14, 20, 28, 30, 50, 100 tabletek.


Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.


6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania


Brak szczególnych wymagań.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Bluefish Pharmaceuticals AB, Torsgatan 11, 111 23 Stockholm, Szwecja



8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Pozwolenie nr: 17138



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-08-04



10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-08-04



1