charakterystyka PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

TADROXIL, 500 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Tadroxil 500 mg/5 ml - 5 ml zawiesiny zawiera 500 mg cefadroksylu (Cefadroxilum) w postaci cefadroksylu jednowodnego


Substancje pomocnicze biologicznie czynne – sacharoza.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Proszek barwy białej lub jasnożółtej; po dodaniu wody powstaje jednorodna zawiesina barwy białej lub jasnożółtej.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Tadroxil jest stosowany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefadroksyl:



(Wykazano, że w zapobieganiu gorączce reumatycznej skuteczne jest podawanie penicyliny drogą domięśniową. Cefadroksyl na ogół skutecznie usuwa paciorkowce z jamy ustnej i gardła. Jednak nie ma danych na temat skuteczności leku w zapobieganiu nawrotom gorączki reumatycznej).


Uwaga! Przed rozpoczęciem leczenia cefadroksylem należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju. Po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania antybiotyków.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Wielkość dawki zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała.


Produkt leczniczy Tadroxil jest dostępny również w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o mocy 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml oraz w postaci kapsułek o mocy 500 mg.


Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg

Zwykle podaje się 500 mg do 1 g dwa razy na dobę, w zależności od ciężkości zakażenia.

Wskazania

Dawka

dobowa

Objętość zawiesiny

500 mg/5 ml

Niepowikłane zakażenia dróg moczowych

1 do 2 g

10 do 20 ml raz na dobę

lub

5 do 10 ml 2 razy na dobę

Powikłane i ciężkie zakażenia dróg moczowych

2 g

10 ml 2 razy na dobę

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

1 g

10 ml raz na dobę

lub

5 ml 2 razy na dobę

Zapalenie gardła i migdałków wywołane przez paciorkowce ß hemolizujące z grupy A

1 g

10 ml raz na dobę

lub

5 ml 2 razy na dobę

Inne zakażenia dolnych i górnych dróg oddechowych

- lekkie

- umiarkowane do ciężkich



1 g

1 do 2 g



5 ml dwa razy na dobę

5 do 10 ml dwa razy na dobę

Zapalenie szpiku i

bakteryjne zapalenie stawów

2 g

10 ml dwa razy na dobę


W tej grupie wiekowej produkt Tadroxil można podawać w postaci kapsułek 500 mg.


Dzieci o masie ciała poniżej 40 kg

Zwykle podaje się 25 do 50 mg/kg mc. na dobę w dwóch równo podzielonych dawkach (podawanych co 12 godzin).


Masa ciała

[kg]

Zawiesina doustna

125 mg/5 ml

250 mg/5 ml

500 mg/5 ml

<5 kg

2,5 do 5 ml 2 razy na dobę

-

-

5 do 10 kg

5 ml 2 razy na dobę

5 ml raz na dobę

-

10 do 20 kg

-

5 ml 2 razy na dobę

5 ml raz na dobę

20 do 40 kg

-

10 ml 2 razy na dobę

5 ml 2 razy na dobę


Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

Zalecana jest modyfikacja dawkowania z uwzględnieniem klirensu kreatyniny.

Pacjentom z klirensem kreatyniny 50 ml/min lub niższym należy podawać cefadroksyl według poniższego schematu:

Klirens kreatyniny

[ml/min]

Stężenie kreatyniny

w surowicy

[mg/L]

Dawka początkowa

[mg]

Dawka

podtrzymująca

[mg]

Odstęp między dawkami

[godz.]

50 – 25

14 - 25

1000

500

12

10 - 25

25 - 56

1000

500

24

0 - 100 - 10

> 56

1000

500

3636

Pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosi powyżej 50 ml/min/1,73 m2 pc., można leczyć jak pacjentów z prawidłową czynnością nerek.


U pięciu chorych z bezmoczem wykazano, że ok. 63% dawki 1 g podanej doustnie wydala się z organizmu podczas 6-8 godzinnej hemodializy.

Pacjenci w podeszłym wieku

Zmiana dawkowania nie jest konieczna.

Czas leczenia

Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia.

Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni.

W leczeniu zakażeń wywołanych szczepami paciorkowców β-hemolizujących grupy A cefadroksyl należy podawać przez co najmniej 10 dni.

W ciężkich zakażeniach (np. szpiku) może być konieczne podawanie produktu przez co najmniej 4 do 6 tygodni.


Sposób podawania

Produkt można podawać niezależnie od posiłku.

Przygotowaną zawiesinę podaje się doustnie łyżeczką miarową lub dozownikiem strzykawkowym, dołączonymi do opakowania.

Do opakowania produktu Tadroxil dołączona jest łyżeczka miarowa z podziałką, umożliwiającą aplikację 1,25 ml, 2,5 ml i 5 ml zawiesiny oraz dozownik strzykawkowy, umożliwiający aplikację do 5 ml zawiesiny z dokładnością do 0,1 ml.


Objętość zawiesiny

Dawka cefadroksylu w zawiesinie doustnej

125 mg/5 ml

250 mg/5 ml

500 mg/5 ml

0,1 ml

2,5 mg

5 mg

10 mg

2,5 ml

62,5 mg

125 mg

250 mg

5,00 ml

125 mg

250 mg

500 mg

Dawki inne niż 2,5 ml i 5 ml zaleca się odmierzać wyłącznie za pomocą dołączonego dozownika strzykawkowego.


Przed każdym pobraniem butelkę z zawiesiną należy energicznie wstrząsnąć.

Sposób przygotowania zawiesiny podany jest w punkcie 6.6.


4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cefadroksyl lub inne antybiotyki beta-laktamowe (cefalosporyny, penicyliny) lub którykolwiek składnik produktu.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Przed podaniem pacjentowi cefadroksylu należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne alergeny.


Pacjent uczulony na penicyliny może być również uczulony na cefalosporyny (częściowa alergia krzyżowa).


Bardzo rzadko w czasie leczenia cefadroksylem mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku drogą parenteralną. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. Jeśli po podaniu cefadroksylu wystąpią ostre postaci reakcji alergicznych, lek należy natychmiast odstawić i podawać leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy oraz - w przypadku wstrząsu anafilaktycznego i obrzęku naczynioruchowego o ciężkim przebiegu - epinefrynę. Należy również monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie krwi).


Jeśli u pacjenta leczonego cefadroksylem wystąpi wysypka, należy zmienić antybiotyk.


Cefadroksyl należy ostrożnie podawać pacjentom ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy.


U pacjentów z niewydolnością nerek podczas ustalania dawkowania należy uwzględnić klirens kreatyniny (patrz punkt 4.2).


Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów. W przypadku pojawienia się nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych podczas leczenia cefadroksylem, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie.


Jeśli wystąpi ciężka, uporczywa biegunka, należy wziąć pod uwagę możliwość rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy (w większości przypadków wywołanego przez Clostridium difficile). Należy wówczas przerwać stosowanie cefadroksylu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Podawanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane.


Ze względu na zawartość sacharozy, produktu nie powinni stosować pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Jednoczesne podawanie cefalosporyn z antybiotykami aminoglikozydowymi niekiedy może być przyczyną wystąpienia nefrotoksyczności.


U niektórych pacjentów podczas leczenia cefadroksylem może wystąpić fałszywie dodatni wynik testu Coombsa. Wyniki testów antyglobulinowych oraz testu Coombsa, używane do przeprowadzania prób krzyżowych w transfuzjologii, mogą być dodatnie u noworodków, których matki były leczone przed porodem antybiotykami z grupy cefalosporyn.

U pacjentów leczonych cefadroksylem wyniki oznaczeń glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie, dlatego w przypadku konieczności wykonania takiego oznaczenia zaleca się wykonywanie testów enzymatycznych.


4.6 Wpływ na ciążę, płodność i laktację

Badania na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania cefadroksylu. Jednak z uwagi na brak odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych, lek można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Cefadroksyl przenika do mleka kobiecego. U kobiet karmiących piersią lek można stosować tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.


4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane występujące po zastosowaniu cefadroksylu są podobne do obserwowanych po stosowaniu innych cefalosporyn. Najczęściej po podaniu cefadroksylu obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje nadwrażliwości.


Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: grzybica układu moczowo-płciowego, zapalenie pochwy.


Zaburzenia krwi i układu chłonnego: przemijająca neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza.


Reakcje nadwrażliwości

Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadko opisywane.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka, pokrzywka. Ponadto w pojedynczych przypadkach obserwowano zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka.

W przypadku wystąpienia którejś z powyżej przedstawionych reakcji uczuleniowych należy natychmiast odstawić antybiotyk.


Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, niestrawność, bóle w nadbrzuszu, biegunka, bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy.

Podanie cefadroksylu podczas posiłku zmniejsza nudności, a jednocześnie nie zmniejsza się wchłanianie antybiotyku.


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zaburzenia czynności wątroby, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: zawroty i (lub) ból głowy, bóle stawów.


4.9 Przedawkowanie

Z danych uzyskanych od dzieci poniżej 6. roku życia po przypadkowym spożyciu penicyliny lub pochodnych cefalosporyn w dawce do 250 mg/kg mc. (tj. 5-10-krotnie więcej niż zalecana dawka) wiadomo, że nie powoduje to objawów przedawkowania i nie wymaga specyficznego leczenia. Zaleca się prowadzenie obserwacji. W ciągu 72-godzinnej obserwacji u większości dzieci nie rozwijały się żadne objawy. U niektórych dzieci występowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wysypka. W przypadku przyjęcia dawek większych niż 250 mg/kg mc. zaleca się opróżnienie żołądka (wywołanie wymiotów lub płukanie) i leczenie objawowe.

Cefadroksyl może być usunięty z organizmu podczas hemodializy (patrz punkt 4.2).



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego; antybiotyki ß laktamowe.

kod ATC - J 01 DB 05


Cefadroksyl jest półsyntetyczną cefalosporyną I generacji. Antybiotyk działa bakteriobójczo głównie na ziarniaki Gram-dodatnie oraz na niektóre bakterie Gram-ujemne.

Mechanizm działania bakteriobójczego cefadroksylu polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. W wyniku blokowania aktywności transpeptydazy hamuje tworzenie wiązań pomiędzy pentapeptydami mukopolisacharydu ściany komórkowej bakterii. W dalszym etapie, na skutek aktywacji hydrolaz komórkowych, dochodzi do lizy komórki bakteryjnej. Najsilniej działa na młode, szybko rosnące formy mikroorganizmów w stadium tworzenia ściany komórkowej.


Cefadroksyl w warunkach in vitro działa bakteriobójczo na:

bakterie Gram-dodatnie: gronkowce wytwarzające i nie wytwarzające penicylinazy, β-hemolizujące paciorkowce, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes;

bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Moraxella catarrhalis, Bacteroides spp. (z wyjątkiem Bacteroides fragilis), niektóre szczepy Haemophilus influenzae.


Oporne na cefadroksyl są enterokoki (E. faecalis i E. faecium). Lek nie działa na szczepy z rodzaju Enterobacter, Morganella morganii (dawniej Proteus morganii) oraz Proteus vulgaris. Nie działa także na Pseudomonas spp. i Acinetobacter calcoaceticus (dawniej Mima i Herellea).


5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Cefadroksyl po doustnym podaniu szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Pokarm znajdujący się w żołądku nie wpływa na biodostępność antybiotyku.

Maksymalne stężenie antybiotyku w surowicy krwi, po doustnym podaniu w jednorazowej dawce 500 mg lub 1 g, wynosi przeciętnie odpowiednio 16 g/ml i 28 g/ml. Mierzalne stężenie antybiotyku w surowicy krwi utrzymuje się przez 12 godzin od podania. Maksymalne stężenie cefadroksylu w moczu po podaniu leku w dawce 500 mg wynosi około 1800 µg/ml.


Dystrybucja

Cefadroksyl dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, osiągając stężenie terapeutyczne w płucach, płynie opłucnowym, migdałkach, wątrobie, pęcherzyku żółciowym, żółci, gruczole krokowym, kościach, mięśniach, a także w płynie i torebce maziowej, ślinie, plwocinie.

Cefadroksyl łatwo przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka kobiet.


Wydalanie

Okres półtrwania cefadroksylu wynosi 80 do 120 minut, z białkami krwi wiąże się w około 20%.

Około 90% podanej dawki antybiotyku jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin w postaci niezmienionej.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Brak długoterminowych badań na zwierzętach dotyczących kancerogennego i mutagennego działania cefadroksylu.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


5 ml zawiesiny zawiera:

Tadroxil 500 mg/5 ml – sacharoza (około 2010,17 mg), krzemionka koloidalna bezwodna, guma ksantan, sodu benzoesan, tytanu dwutlenek, aromat cytrynowy, aromat tropik


6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności

Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej - 2 lata.

Zawiesina wodna – przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2ºC do 8ºC) nie dłużej niż 14 dni.


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Proszek - przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Chronić od wilgoci.

Zawiesina wodna - patrz punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka koloru oranżowego ze szkła III klasy hydrolitycznej, o pojemności 100 ml lub 150 ml zawierające odpowiednio 31 g lub 51,67 g proszku do sporządzania zawiesiny doustnej.

Opakowanie: 1 butelka w tekturowym pudełku.

Do każdego opakowania dołączona jest łyżeczka miarowa wykonana z mieszaniny polipropylenu i polistyrenu niskiego udaru, z podziałką umożliwiająca aplikację 1,25 ml, 2,5 ml, 5 ml oraz dozownik strzykawkowy wraz z nakrętką mocującą, wykonany z polietylenu (korpus, końcówka tłoka, nakrętka) oraz polistyrenu (tłok), umożliwiający aplikację do 5 ml zawiesiny z dokładnością do 0,1 ml.


6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.


Do butelki zawierającej 31 g proszku dodać przegotowanej, ostudzonej wody do kreski zaznaczonej na etykiecie. Wstrząsnąć do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Po odstawieniu, po opadnięciu piany, jeśli trzeba, dopełnić wodą do kreski.

Otrzymuje się 60 ml zawiesiny. Objętość wody dodanej do butelki wynosi 39 ml.


Do butelki zawierającej 51,67 g proszku dodać przegotowanej, ostudzonej wody do kreski zaznaczonej na etykiecie. Wstrząsnąć do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Po odstawieniu, po opadnięciu piany, jeśli trzeba, dopełnić wodą do kreski.

Otrzymuje się 100 ml zawiesiny. Objętość wody dodanej do butelki wynosi 65 ml.


Przygotowaną zawiesinę należy energicznie wstrząsnąć przed każdym pobraniem.



7. podmiot odpowiedzialny Posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu


Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna

ul. A. Fleminga 2

03-176 Warszawa



8. NUMER(-Y) pozwoleniA(Ń) na dopuszczenie do obrotu


17423


9. DATA wydania PIERWSZEGO pozwolenia na dopuszczenie do obrotu / data PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA


2010-11-16


1


newRej’’’’810201

0. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO


2010-11-16

7