CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Zolpigen, 10 mg, tabletki powlekane



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


1 tabletka powlekana zawiera 10 mg winianu zolpidemu

Substancje pomocnicze: jedna tabletka powlekana zawiera 47 mg laktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletki powlekane.

Białe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, z oznaczeniem “ZM” i “10” oraz rowkiem dzielącym po jednej stronie i oznaczeniem “G” po drugiej stronie.


Tabletki można dzielić na połowy.


4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Krótkotrwałe leczenie bezsenności.

Benzodiazepiny oraz leki o podobnym działaniu są wskazane do stosowania jedynie w ciężkich zaburzeniach uniemożliwiających funkcjonowanie oraz powodujących skrajne wyczerpanie pacjenta.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Leczenie powinno trwać możliwie jak najkrócej. Na ogół okres leczenia wynosi od kilku dni do maksymalnie dwóch tygodni, a włącznie z okresem stopniowego zmniejszania dawki, do czterech tygodni.


W niektórych przypadkach może być konieczne wydłużenie czasu stosowania leku poza maksymalny okres leczenia, jednak nie powinno mieć to miejsca bez ponownej oceny stanu pacjenta.


Zolpigen należy przyjmować popijając płynem bezpośrednio przed pójściem spać.


Dorośli


Zalecana dawka dobowa dla dorosłych to 10 podawane bezpośrednio przed snem. U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych, którzy mogą być szczególnie wrażliwi na działanie zolpidemu oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, u których nie następuje wydalanie leku z organizmu tak szybko jak u osób z prawidłową czynnością wątroby, zalecana dawka wynosi 5 mg. Dawka ta powinna być zwiększona do 10 mg, gdy odpowiedź na leczenie jest niedostateczna, a lek jest dobrze tolerowany. Dawka całkowita zolpidemu nie powinna u żadnego pacjenta przekraczać 10 mg. Produktem Zolpigen nie należy leczyć dzieci oraz młodzież w wieku poniżej 18 lat.


4.3 Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na zolpidem lub którykolwiek inny składnik.

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby

Zespół bezdechu sennego

Miastenia

Ciężka niewydolność oddechowa

Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Ogólne

Jeśli jest to możliwe, należy zidentyfikować przyczynę bezsenności. Przyczynę bezsenności należy leczyć przed przepisaniem leku nasennego. Utrzymywanie się bezsenności po 7-14 dniach leczenia może wskazywać na chorobę podstawową - zaburzenie psychiczne lub chorobę organiczną, co należy wyjaśnić.


Poniżej podano ogólne informacje dotyczące efektów obserwowanych po podaniu benzodiazepin oraz innych leków nasennych, które powinny być uwzględnione przez lekarza przepisującego lek.


Tolerancja

Po kilkutygodniowym, ciągłym stosowaniu benzodiazepin o krótkim czasie działania oraz leków zbliżonych do benzodiazepin, może dochodzić do częściowej utraty ich skuteczności


Zależność

Stosowanie benzodiazepin oraz leków zbliżonych do benzodiazepin może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego od tych leków. Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia i jest większe u pacjentów, nadużywających leków lub alkoholu w wywiadzie.


Po rozwoju uzależnienia fizycznego, nagłemu przerwaniu leczenia będą towarzyszyć objawy odstawienne. Należą do nich ból głowy i mięśni, skrajny lęk i napięcie, niepokój ruchowy, dezorientacja, rozdrażnienie oraz bezsenność. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy: derealizacja, depersonalizacja, przeczulica słuchowa, mrowienie i drętwienie kończyn, nadwrażliwość na światło, dźwięki i kontakt fizyczny, omamy oraz ataki drgawek.

Nawrót bezsenności
Po odstawieniu leku nasennego może wystąpić przemijający zespół, w którym objawy, które doprowadziły do leczenia benzodiazepiną lub lekiem zbliżonym do benzodiazepin nawracają w nasilonej postaci. Mogą mu towarzyszyć inne reakcje, takie jak zmiany nastroju, lęk oraz niepokój ruchowy.

Jest ważne, aby ostrzec pacjenta o możliwości wystąpienia tzw. zjawiska „z odbicia” (nawrotu bezsenności), co zminimalizuje lęk przed tymi objawami, w razie ich wystąpienia po zaprzestaniu przyjmowania leku.


Wykazano, że w przypadku stosowania benzodiazepin lub leków zbliżonych do benzodiazepin o krótkim czasie działania, zespół odstawienny może wystąpić pomiędzy zastosowaniem dawek, zwłaszcza w przypadku stosowania dużych dawek.


Ponieważ ryzyko zespołu odstawiennego i (lub) tzw. „zjawiska z odbicia” jest bardziej prawdopodobne po nagłym zaprzestaniu leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku.


Czas trwania leczenia


Okres leczenia powinien trwać możliwie jak najkrócej (patrz pkt. 4.2), ale nie powinien przekraczać 4 tygodni, włącznie z okresem stopniowego zmniejszania dawki. Wydłużenie stosowania leku poza ten okres, nie powinno mieć miejsca bez ponownej oceny stanu pacjenta.


Przydatne może być poinformowanie pacjenta przed rozpoczęciem leczenia o ograniczonym czasie stosowania leku.


Niepamięć

Benzodiazepiny oraz leki zbliżone do benzodiazepin mogą wywoływać niepamięć następczą. Stan ten występuje zwykle po upływie kilku godzin po przyjęciu leku. W celu zmniejszenia ryzyka jego wystąpienia, pacjent powinien upewnić się, że po zastosowaniu leku będzie mieć zapewnione 7 do 8 godzin nieprzerwanego snu (patrz pkt. 4.8).


Reakcje psychiczne i „paradoksalne”  
Podczas stosowania benzodiazepin oraz leków zbliżonych do benzodiazepin stwierdzono występowanie reakcji takich jak niepokój, pobudzenie, rozdrażnienie, agresywność, urojenia, furia, koszmary senne, omamy, psychozy, somnambulizm i inne nieświadome zachowania podczas nocy, jak spożywanie jedzenia lub jazda samochodem, nieadekwatne zachowania, nasilona senność oraz inny niepożądany wpływ na zachowanie. W razie ich wystąpienia należy przerwać stosowanie leku. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych reakcji jest większe u osób w podeszłym wieku.


Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku oraz osłabione powinny otrzymywać mniejszą dawkę leku, (patrz zalecane dawkowanie pkt. 4.2).


Z powodu działania rozluźniającego mięśnie istnieje ryzyko upadku i w konsekwencji złamania szyjki kości udowej, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, podczas wstawania w nocy.


Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, mimo iż nie ma konieczności modyfikacji dawkowania leku (patrz pkt. 5.2).


Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu zolpidemu pacjentom z przewlekłymi zaburzeniami oddychania, ponieważ wykazano, że benzodiazepiny zaburzają oddychanie. Należy także uwzględnić, że lęk oraz pobudzenie są opisywane jako objawy niewyrównanej niewydolności oddechowej.


Benzodiazepiny i leki zbliżone do benzodiazepin nie są wskazane do stosowania w leczeniu pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, gdyż mogą spowodować encefalopatię.


Benzodiazepiny i leki zbliżone do benzodiazepin nie są wskazane do stosowania w leczeniu podstawowym pacjentów z chorobami psychicznymi.


Stosowanie w depresji

Zolpigen należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów wykazujących objawy depresji. Mogą występować skłonności samobójcze. Z powodu możliwości zamierzonego przedawkowania leku przez pacjenta, pacjentom z depresją należy przepisywać najmniejszą, potrzebną ilość leku.


Benzodiazepiny oraz leki zbliżone do benzodiazepin nie powinny być stosowane jako jedyne leki w leczeniu depresji oraz lęku związanego z depresją (u tych pacjentów może to spowodować samobójstwo).


Stosowanie u pacjentów nadużywających leków lub alkoholu w wywiadzie Benzodiazepiny oraz leki podobne do benzodiazepin, należy stosować ze skrajną ostrożnością u pacjentów z wywiadem informującym o nadużywaniu leków lub alkoholu. Pacjenci ci powinni znajdować się pod ścisłym nadzorem w czasie stosowania zolpidemu, ze względu na ryzyko przyzwyczajenia się i uzależnienia psychicznego.


Ponieważ produkt ten zawiera laktozę, nie powinni stosować go pacjenci z rzadkimi wrodzonymi wadami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy Lappa, oraz złym wchłanianiem glukozy-galaktozy.

4.5 Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji


Jednoczesne spożywanie alkoholu nie jest zalecane. Uspokajające działanie zolpidemu może być nasilane przez jednoczesne picie alkoholu. Wpływa to na zdolność kierowania pojazdami oraz obsługi maszyn.


Nasilenie dzialania hamującego czynność ośrodkowego układu nerwowego może występować w razie jednoczesnego stosowania z lekami przeciwpsychotycznymi (neuroleptyki), nasennymi, przeciwlękowymi/uspokajającymi/rozluźniającymi mięśnie, przeciwdepresyjnymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami znieczulającymi oraz lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym (patrz pkt. 4.8 i 5.1). 

W przypadku stosowania opioidowych leków przeciwbólowych może także wystąpić nasilenie euforii, prowadzące do zwiększenia uzależnienia psychicznego.


Zolpidem jest metabolizowany przez enzymy układu cytochromu P-450, głównie przez CYP3A4.


Ryfampicyna indukuje metabolizm zolpidemu powodując około 60% zmniejszenie maksymalnego stężenia zolpidemu w osoczu i przypuszczalnie zmniejszenie skuteczności jego działania. Podobnego działaniu można oczekiwać po innych induktorach układu enzymatycznego cytochromu P-450.


Substancje hamujące enzymy wątrobowe (zwłaszcza CYP3A4) mogą zwiększać stężenie w osoczu i nasilać działanie zolpidemu. Jednak podczas jednoczesnego podawania zolpidemu i itrakonazolu (inhibitor CYP3A4), działanie farmakokinetyczne i farmakodynamiczne leków nie różniło się znacznie. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane.


4.6 Stosowanie w okresie ciąży i laktacji


Nie ma dostatecznych danych pozwalających na ocenę bezpieczeństwa stosowania zolpidemu w czasie ciąży i laktacji. Chociaż badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego i embriotoksycznego, bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży u człowieka nie zostało ustalone. Z tego powodu nie należy stosować zolpidemu w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.


W przypadku przepisywania zolpidemu kobietom w wieku rozrodczym, należy je informować o konieczności skontaktowania się z lekarzem w sprawie zaprzestania stosowania leku, jeśli planują zajście w ciążę lub podejrzewają, że zaszły w ciążę.


Jeśli z przyczyn medycznych uzasadnione jest stosowanie zolpidemu , w późnym okresie ciąży lub w czasie porodu, można oczekiwać działania leku na noworodka, takiego jak obniżenie temperatury ciała, hipotonia, oraz umiarkowane zahamowanie czynności oddechowej, spowodowane działaniem farmakologicznym leku.


U noworodków urodzonych przez matki przyjmujące przewlekle benzodiazepiny oraz leki zbliżone do benzodiazepin w późnym okresie ciąży, w okresie pourodzeniowym mogą rozwinąć się - jako wynik uzależnienia fizycznego - objawy odstawienne.


Zolpidem przenika do mleka kobiecego w minimalnych ilościach. Z tego powodu zolpidem nie powinien być stosowany przez matki karmiące piersią, ponieważ jego wpływ na dziecko nie został zbadany.


    1. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania

urządzeń mechanicznych w ruchu


Nadmierne uspokojenie, niepamięć, zaburzenia koncentracji uwagi oraz czynności mięśni może niekorzystnie zaburzać zdolność do kierowania pojazdami oraz obsługi maszyn. Prawdopodobieństwo zmniejszenia czujności może być zwiększone w razie niedostatecznego czasu trwania snu (patrz pkt. 4.5).


4.8 Działania niepożądane


Działania te wydają się być związane z indywidualną wrażliwością i występować częściej w ciągu godziny po przyjęciu leku, jeśli pacjent nie uda się na spoczynek lub nie zaśnie od razu (patrz pkt. 4.2).


Działania niepożądane są wymienione w poniższej tabeli według następującego podziału:

bardzo częste (>1/10), częste (>1/100, 1<10), nieczęste: (>1/1000; <1/100), rzadkie (>1/10.000; <1/1000), bardzo rzadkie (<1/10.000) w tym pojedyncze przypadki, nie znane (nie można ich ustalić na podstawie dostępnych danych).


Narządy i układy

Częstość występowania



Częste

Nieczęste

Rzadkie

Nie znane

Zaburzenia psychiczne

Stłumienie emocji, splątanie


Obniżenie libido

Depresja, uzależnienie,

somnambulizm

Zaburzenia układu nerwowego

Senność występująca następnego dnia, ból głowy, zawroty głowy, zmniejszenie czujności, niepamięć

Ataksja



Zaburzenia oka

Podwójne widzenie




Zaburzenia słuchu i błędnika

Zawroty głowy




Zaburzenia żołądka i jelit

Biegunka, nudności, wymioty




Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Reakcje skórne




Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości


Osłabienie mięśni



Zaburzenia ogólne


Zmęczenie

Reakcje paradoksalne




Objawy te występują głównie na początku leczenia lub u pacjentów w podeszłym wieku i zwykle ustępują po wielokrotnym zastosowaniu leku.


Niepamięć

Podczas stosowania dawek terapeutycznych zolpidemu może występować niepamięć następcza, ryzyko to zwiększa się podczas stosowania dużych dawek. W celu zmniejszenia ryzyka, pacjent powinien upewnić się, czy po zastosowaniu leku będzie mieć zapewnione 7 do 8 godzin nieprzerwanego snu. Zaburzenia pamięci mogą występować z nieadekwatnymi zachowaniami (patrz pkt. 4.4).


Depresja

W czasie stosowania benzodiazepin oraz leków zbliżonych do benzodiazepin może ujawnić się uprzednio istniejąca depresja (patrz pkt. 4.4).


Reakcje psychiczne i „paradoksalne”  
Podczas stosowania benzodiazepin oraz leków zbliżonych do benzodiazepin stwierdzono występowanie reakcji takich jak niepokój ruchowy, pobudzenie, rozdrażnienie, agresywność, urojenia, furia, koszmary senne, nasilenie bezsenności, omamy, psychozy, nieadekwatne zachowania oraz inny niepożądany wpływ na zachowanie. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych reakcji jest większe u osób w podeszłym wieku (patrz pkt. 4.4).


Uzależnienie

Stosowanie leku (nawet w dawkach terapeutycznych) może prowadzić do uzależnienia fizycznego. Przerwanie leczenia może prowadzić do zjawiska „z odbicia” (nawrotu bezsenności )lub zespołu odstawiennego (patrz pkt. 4.4).


Może wystąpić uzależnienie psychiczne. Opisano nadużywanie zolpidemu u osób nadużywających wielu leków.


4.9 Przedawkowanie

Opisywane przedawkowanie samego zolpidemu objawiało się różnego stopnia zaburzeniami świadomości - od nadmiernej senności do śpiączki.

Po przyjęciu dawek do 400 mg zolpidemu, tj. dawki 40 razy większej niż zalecana, działania te w pełni ustąpiły.


Należy zastosować ogólne leczenie objawowe i podtrzymujące czynności życiowe. W stosownych przypadkach należy zastosować natychmiastowe płukanie żołądka. W razie potrzeby należy podawać płyny dożylnie. W razie nieskuteczności płukania żołądka należy podać węgiel aktywowany w celu zmniejszenia wchłaniania leku. Należy uwzględnić monitorowanie czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Nie należy stosować leków uspokajających, nawet jeśli wystąpi pobudzenie.


W przypadku ciężkich objawów można wziąć pod uwagę zastosowanie flumazenilu. W leczeniu przedawkowania jakiegokolwiek leku, należy pamiętać o możliwości zażycia przez pacjenta wielu leków.


Hemodializa i diureza wymuszona nie są skutecznymi metodami postępowania, z powodu dużej objętości dystrybucji zolpidemu oraz znacznego stopnia wiązania się z zolpidemu z białkami osocza.


5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasenne i uspokajające, leki z grupy benzodiazepin

Kod ATC: NO5CFO2.


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Zolpidem, pochodna imidazopirydyny, jest lekiem nasennym podobnym do benzodiazepin. W badaniach doświadczalnych wykazano, że działa on uspokajająco w dawkach mniejszych od dawek wymaganych do uzyskania działania przeciwdrgawkowego, rozluźniającego mięśnie oraz przeciwlękowego. Działania te są związane ze swoistym dzialaniem agonistycznym na receptory ośrodkowe należące do kompleksu “receptorów wielocząsteczkowych GABA-omega (BZ1 & BZ2)”, modulujących otwarcie kanału dla jonów chlorkowych. Zolpidem działa głównie na podtyp receptorów omega (BZ1).


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie

Zolpidem ulega szybkiemu wchłanianiu oraz wykazuje szybkie działanie nasenne. Dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi około 70%. Kinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych. Stężenie terapeutyczne leku w osoczu wynosi od 80 do 200 ng/ml. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po upływie 0,5 do 3 godzin po podaniu leku.


Dystrybucja

Objętość dystrybucji wynosi 0,54 l/kg u osób dorosłych i zmniejsza się do 0,34 l/kg u osób w podeszłym wieku.


Lek wiąże się z białkami osocza w 92%. Metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie wynosi około 35%. Wykazano, że wielokrotne podawanie leku nie zmienia stopnia wiązania leku z białkami, co wskazuje na brak współzawodnictwa pomiędzy zolpidemem i jego metabolitami o miejsce wiązania z białkami.


Eliminacja

Okres półtrwania w fazie eliminacji jest krótki, wynosi średnio 2,4 godziny, a działanie leku trwa do 6 godzin.


Wszystkie metabolity są farmakologicznie nieaktywne i są wydalane z moczem (56%) oraz kałem (37%).


Badania kliniczne wykazały, że zolpidemu nie można usunąć z krwi metodą dializy.


Szczególne populacje

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się umiarkowane zmniejszenie klirensu (niezależne od ewentualnej dializy). Pozostałe parametry farmakokinetyczne są niezmienione.


U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością wątroby dostępność biologiczna zolpidemu jest zwiększona. Klirens jest zmniejszony, a okres półtrwania w fazie eliminacji wydłużony (około 10 godzin).


U pacjentów z marskością wątroby obserwowano pięciokrotne zwiększenie AUC i trzykrotne zwiększenie okresu półtrwania leku.



5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


W badaniach przedklinicznych obserwowano działanie leku jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u człowieka i z tego powodu mają one małe znaczenie kliniczne.

6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Rdzeń tabletki

Laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, magnezu stearynian.


Otoczka

Opadry I YS-1R-7003: tytanu dwutlenek (E171), hypromeloza 3cP, hypromeloza 5cP, makrogol 400, polisorbat 80.


6.2 Niezgodności


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


2 lata


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


4, 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 100 lub 250 tabletek powlekanych w blistrach PVC/Al lub w pojemniku z polipropylenu z polietylenowym wieczkiem.


Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

W Polsce dostępne są opakowania zawierające 10 lub 20 tabletek powlekanych w blistrach PVC/Al w tekturowym pudełku.



    1. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do

stosowania


Brak szczególnych wymagań.


  1. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Generics [UK] Limited..

Station Close

Potters Bar

Hertfordshire, EN6 1TL

Wielka Brytania



8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie Nr 11842



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA


26.09.2005 r.

20.12.2010 r.


10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

20.12.2010 r.