CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO



DIURED 5 mg tabletki


2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY



Jedna tabletka zawiera 5 mg torasemidu (Torasemidum).


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA



Tabletki.

Barwy białej, okrągłe, z nacięciem.

Tabletkę można podzielić na połowy.


4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1

Wskazania do stosowania



Nadciśnienie pierwotne.

Obrzęki spowodowane zastoinową niewydolnością serca, obrzęk płuc, obrzęki pochodzenia wątrobowego, obrzęki pochodzenia nerkowego.


4.2


Dawkowanie i sposób podawania


Tabletki należy przyjmować rano popijając niewielką ilością płynów.

Dostępność biologiczna torasemidu nie zależy od przyjmowanych posiłków.



Nadciśnienie pierwotne


Zaleca się stosować dawkę 2,5 mg doustnie 1 raz na dobę. Jeżeli trzeba, dawkę można zwiększyć do 5 mg 1 raz na dobę. Przeprowadzone badania sugerują, ze dawki większe od 5 mg na dobę nie prowadzą do dalszego obniżenia ciśnienia krwi. Maksymalne działanie występuje po około 12 tygodniowym leczeniu.



Obrzęki


Zwykle stosuje się doustnie 5 mg 1 raz na dobę. Jeżeli istnieje taka koniczność dawkę można zwiększać stopniowo do 20 mg 1 raz na dobę. W indywidualnych, wyjątkowych przypadkach stosowano dawkę 40 mg na dobę.



Stosowanie u dzieci


Brak doświadczeń klinicznych w stosowaniu torasemidu w tej grupie wiekowej.



Stosowanie u osób w podeszłym wieku


Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.



Stosowanie leku u pacjentów z niewydolnością wątroby


Podczas leczenia torasemidem, pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być pod specjalną kontrolą ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia torasemidu we krwi.


4.3

Przeciwwskazania



Diured przeciwwskazany jest w następujących przypadkach:

- nadwrażliwość na torasemid, pochodne sulfonylomocznika lub którykolwiek składnik leku,

- zaburzenia czynności nerek z bezmoczem,

- śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe,

- niedociśnienie tętnicze,

- ciąża i laktacja,

- zaburzenia rytmu serca,

- jednoczesne stosowanie z antybiotykami z grupy aminoglikozydów oraz cefalosporyn.

4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Przed rozpoczęciem leczenia torasemidem należy przywrócić równowagę wodno- elektrolitową (hipoglikemia, hipotermia, hipowolemia) i usunąć przyczynę zaburzeń w oddawaniu moczu.

Podczas długotrwałego leczenia torasemidem zaleca się regularną kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej, stężenia glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów we krwi. Zaleca się dokładną kontrolę pacjentów ze skłonnością do zwiększonego stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia) i skazy moczanowej.

U pacjentów z utajoną lub jawną cukrzycą należy kontrolować metabolizm węglowodanów.


4.5

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


W przypadku jednoczesnego stosowania torasemidu z glikozydami nasercowymi może dochodzić do zwiększenia wrażliwości mięśnia sercowego na te leki, z powodu obniżenia stężenia potasu i (lub) magnezu w osoczu. W połączeniu z mineralo- i glikokortykosteroidami oraz środkami przeczyszczającymi może powodować zwiększenie wydalania potasu z moczem. Podobnie jak w przypadku innych leków diuretycznych, może wystąpić nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi podczas podawania jednocześnie innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Torasemid, zwłaszcza w dużych dawkach, może zwiększać toksyczność antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny, neurotoksyczność cefalosporyn oraz kardio- i neurotoksyczność litu.

Działanie leków zwiotczających mięśnie zawierających kurarę oraz działanie teofiliny może ulec nasileniu podczas jednoczesnego stosowania z torasemidem. U pacjentów otrzymujących duże dawki salicylanów może zwiększyć się ich toksyczność. Działanie leków przeciwcukrzycowych może ulegać osłabieniu. Zastosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) po leczeniu torasemidem, albo rozpoczęcie terapii skojarzonej tymi lekami, może powodować przemijające spadki ciśnienia. Działanie to można zminimalizować zmniejszając początkową dawkę inhibitora angiotensyny i (lub) zmniejszenie dawki albo czasowe odstawienie torasemidu. Torasemid może zwiększać reaktywność tętnic na leki obkurczające naczynia (np. adrenalina, noradrenalina). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna) i probenecid mogą zmniejszać działanie moczopędne i hipotensyjne torasemidu. Nie badano jednoczesnego podawania torasemidu i cholestyraminy u ludzi ale w badaniach na zwierzętach stwierdzono zmniejszenie absorpcji doustnego torasemidu.


4.6

Ciąża i laktacja



Brak danych na temat wpływu torasemidu na zarodek i płód ludzi. W badaniach na szczurach nie wykazano działania teratogennego. Po podaniu dużych dawek ciężarnym królikom, obserwowano wady rozwojowe płodów. Brak danych dotyczących wydzielania leku do mleka matki. Torasemid jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią.


4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu



Tak jak w przypadku innych leków wpływających na ciśnienie krwi, pacjenci u których występują zawroty głowy lub podobne objawy, nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.


4.8

Działania niepożądane



Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z następującą zasadą:

Bardzo często (≥1/10)

Często (≥1/100 do <1/10)

Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)

Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)

Bardzo rzadko (<1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)


Badania diagnostyczne

Częste (≥1/100, <1/10)

Zaostrzenie objawów kwasicy metabolicznej, kurcze mięśniowe (szczególnie na początku terapii). Wzrost stężenia we krwi kwasu moczowego i glukozy jak również lipidów (triglicerydów i cholesterolu). Hipokalemia - zwłaszcza przy diecie ubogiej w potas, przy towarzyszących wymiotach, biegunce, stosowaniu dużej ilości środków przeczyszczających, a także w przypadku zaburzeń czynności wątroby.

W zależności od dawki i długości leczenia mogą pojawić się objawy utraty elektrolitów i płynów,

A w szczególności oligemia, hipokalemia i/lub hiponatremia.


Zaburzenia naczyniowe

Bardzo rzadkie (<1/10000)

Powikłania zakrzepowe spowodowane zagęszczeniem krwi, dezorientacja, zaburzenia krążenia sercowego i centralnego układu nerwowego (włączając niedokrwienie sercowe i mózgowe), co może doprowadzić do np. arytmii serca, dusznicy bolesnej, zawału serca lub omdlenia.

Zaburzenia żołądka i jelit

Częste (≥1/100, <1/10)

Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. zmniejszenie apetytu, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), szczególnie na początku leczenia.

Bardzo rzadkie (<1/10000)

Zapalenie trzustki.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt częste (≥1/1000, <1/100)

Zwiększone stężenie mocznika i kreatyniny w osoczu.

U pacjentów z zaburzeniami w odpływie moczu (np. w przypadku przerostu prostaty), może prowadzić do jego zatrzymania i uszkodzenia pęcherza moczowego.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Częste (≥1/100, <1/10)

Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych (np.gamm-GT) we krwi.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadkie (<1/10000)

Reakcje alergiczne (np. świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło), ciężkie reakcje skórne.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadkie (1/10000)

Zmniejszenie liczby płytek krwi, czerwonych i/lub białych krwinek.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Częste (≥1/100, <1/10)

Bóle głowy, zawroty głowy, znużenie, osłabienie (szczególnie na początku leczenia).

Niezbyt częste (≥1/1000, <1/100)

Suchość w jamie ustnej, parestezja.

Bardzo rzadkie (<1/10000)

Zaburzenia widzenia, szumy uszne, utrata słuchu.


4.9

Przedawkowanie



Objawy:

Typowy obraz przedawkowania torasemidu nie jest znany. W przypadku przedawkowania może wystąpić znaczna diureza z niebezpieczeństwem utraty płynów i elektrolitów, a w następstwie senność, stany splątania, spadek ciśnienia krwi, zapaść krążenia. Mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Leczenie:

Brak specyficznej odtrutki. Objawy przedawkowania wymagają zmniejszenia dawki lub odstawienia leku z jednoczesnym podaniem płynów i elektrolitów.


5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne



Grupa farmakoterapeutyczna: leki moczopędne pętlowe, pochodne sulfonamidowe.

Kod ATC: C 03 CA 04

Torasemid należy do diuretyków pętlowych. W małych dawkach jego profil farmakodynamiczny podobny jest do diuretyków tiazydowych, biorąc pod uwagę nasilenie i czas trwania diurezy.

W wyższych dawkach torasemid wywołuje szybką diurezę od zastosowania dawki, charakteryzuje go duża efektywność działania.


5.2

Właściwości farmakokinetyczne



Absorpcja:

Po podaniu doustnym torasemid jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany i osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 1 do 2 godzin.

Stopień wiązania z białkami

Więcej niż 99% leku wiąże się z białkami osocza.

Dystrybucja

Objętość dystrybucji wynosi 16 litrów.

Metabolizm

Torasemid metabolizowany jest do trzech metabolitów- M1, M3 i M5 stopniowo poprzez oksydację, hydroksylację i hydroksylację pierścienia aromatycznego.

Eliminacja:

Końcowy okres półtrwania eliminacji torasemidu i jego metabolitów wynosi u zdrowych osobników od 3 do 4 godzin. Klirens całkowity torasemidu wynosi 40 ml/min, a klirens nerkowy- ok. 10ml/min. Około 80% podanej dawki wydalane jest w postaci nie zmienionej i jako metabolity w wyniku wydzielania kanalikowego: torasemid- 24 %, M1-12%, M3-3%. M5-41%. W przypadku niewydolności nerek okres półtrwania eliminacji nie ulega zmianie.


5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie



Toksyczność ostra

Bardzo niska.

Toksyczność przewlekła:

Zmiany obserwowane w trakcie badań toksyczności przewlekłej u psów i szczurów wynikały z nasilonego działania farmakodynamicznego i obejmowały: zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, zmiany w nerkach takie jak: rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek. Wszystkie występujące zmiany miały charakter przemijający.

Działanie teratogenne:

Badania wpływu na reprodukcję u szczurów nie wykazały działania teratogennego, ale po zastosowaniu dużych dawek leku u ciężarnych królików obserwowano wady rozwojowe u płodów. Lek nie miał wpływu na płodność zwierząt. W przeprowadzonych badaniach torasemid nie wykazywał działania mutagennego i karcynogennego.


6.

DANE FARMACEUTYCZNE


6.1

Wykaz substancji pomocniczych



Celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.


6.2

Niezgodności farmaceutyczne



Nie dotyczy.




6.3

Okres ważności



3 lata.


6.4

Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu



Przechowywać w temperaturze poniżej 25º C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.



6.5

Rodzaj i zawartość opakowania



Tabletki pakowane są w blistry PVC/Al., po 10 tabletek w blistrze. W tekturowym pudełku znajdują się: 1 blister zawierający 10 tabletek (10 tabletek), 3 blistry po 10 tabletek (30 tabletek) lub 6 blistrów po 10 tabletek (60 tabletek) oraz ulotka.


6.6

Szczególne środki ostrożności przy usuwaniu



Brak szczególnych wymagań.


7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU



Biofarm Sp. z o.o.

ul. Wałbrzyska 13

60-198 Poznań



8.

NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU



Pozwolenie nr 15967



9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA


23.09.2009 r.


10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

11.10.2010r.




8