CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Acilesol, 10 mg, tabletki dojelitowe



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każda tabletka dojelitowa produktu leczniczego Acilesol zawiera 10 mg rabeprazolu sodowego, co odpowiada 9,42 mg rabeprazolu.



Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletka dojelitowa.


10 mg: tabletka powlekana w kolorze różowym, obustronnie wypukła, o eliptycznym kształcie.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Tabletki produktu leczniczego Acilesol są wskazane w leczeniu:



4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Pacjenci dorośli/ pacjenci w podeszłym wieku


Czynna choroba wrzodowa dwunastnicy i czynna łagodna choroba wrzodowa żołądka: Zalecana dawka doustna zarówno w czynnej chorobie wrzodowej dwunastnicy, jak i w czynnej łagodnej chorobie wrzodowej żołądka wynosi 20 mg raz na dobę, przyjmowana rano.


U większości pacjentów wyleczenie czynnej choroby wrzodowej dwunastnicy następuje w ciągu czterech tygodni. Jednak u niektórych pacjentów w celu wyleczenia konieczne może być kontynuowanie leczenia przez kolejne cztery tygodnie. U większości pacjentów wyleczenie czynnej łagodnej choroby wrzodowej żołądka następuje w ciągu sześciu tygodni. Jednak u niektórych pacjentów w celu wyleczenia konieczne może być kontynuowanie leczenia przez kolejnych sześć tygodni.


Choroba refluksowa przełyku (GORD) z nadżerką lub wrzodami w przebiegu: Zalecana dawka doustna w tej chorobie wynosi 20 mg raz na dobę przez cztery do ośmiu tygodni.


Długotrwałe leczenie choroby refluksowej przełyku (leczenie podtrzymujące GORD):
W długotrwałym leczeniu stosuje się dawkę podtrzymującą produktu leczniczego Acilesol wynoszącą 20 mg lub 10 mg raz na dobę, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.


Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku o nasileniu umiarkowanym do bardzo ciężkiego (leczenie objawowe GORD): 10 mg raz na dobę u pacjentów bez zapalenia błony śluzowej przełyku. W przypadku nieosiągnięcia kontroli objawów w ciągu czterech tygodni, pacjenta należy poddać dalszym badaniom. Po ustąpieniu objawów, dalszą kontrolę objawów można uzyskać, stosując doraźnie 10 mg raz na dobę, w razie konieczności.


Zespół Zollingera-Ellisona: Zalecana dawka początkowa u dorosłych pacjentów wynosi 60 mg raz na dobę. Biorąc pod uwagę indywidualne potrzeby pacjenta dawkę można zwiększyć do 120 mg na dobę. Można podawać pojedyncze dawki dobowe do 100 mg na dobę. Podawanie 120 mg może wymagać stosowania dawki podzielonej, 60 mg dwa razy na dobę. Leczenie należy kontynuować tak długo, aż będą istniały wskazania kliniczne.


Eradykacja H. pylori: U pacjentów z zakażeniem H. pylori należy przeprowadzić eradykację tego zakażenia. Zaleca się stosowanie przedstawionego poniżej schematu leczenia przez 7 dni.


Rabeprazol 20 mg dwa razy na dobę + klarytromycyna 500 mg dwa razy na dobę i amoksycylina 1 g dwa razy na dobę.


We wskazaniach wymagających dawkowania raz na dobę zaleca się stosowanie tabletek produktu leczniczego Acilesol rano, przed jedzeniem i chociaż nie wykazano żadnego wpływu pory dnia ani spożywanych posiłków na działanie rabeprazolu w postaci soli sodowej, ten schemat ułatwi właściwe leczenie.


Pacjentów należy uprzedzić, że tabletek produktu leczniczego Acilesol nie należy żuć ani rozgryzać, należy je połykać w całości.


Zaburzenie czynności nerek i wątroby: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów
z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby.


Stosowanie produktu Acilesol u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, patrz punkt 4.4.


Dzieci


Produkt leczniczy Acilesol nie jest zalecany do stosowania u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.


4.3 Przeciwwskazania



4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Acilesol należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, ponieważ leczenie rabeprazolem sodowym łagodzi objawy i może uniemożliwić rozpoznanie choroby nowotworowej żołądka lub przełyku.


Należy regularnie obserwować pacjentów przyjmujących długotrwałe leczenie (w szczególności, gdy leczenie trwa ponad rok).


Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości krzyżowej z innymi inhibitorami pompy protonowej lub podstawionymi benzoimidazolami.


Pacjentów należy uprzedzić, że tabletek produktu leczniczego Acilesol nie należy żuć ani rozgryzać, należy je połykać w całości.


Produkt Acilesol nie jest zalecany do stosowania u dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.


Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano przypadki nieprawidłowego składu krwi (trombocytopenia i neutropenia). W większości przypadków, gdy nie można było określić innej przyczyny, przebiegały one bez powikłań, a objawy ustępowały po przerwaniu leczenia rabeprazolem.


W badaniach klinicznych, jak również po uzyskaniu pozwolenia na wprowadzenie do obrotu, obserwowano zaburzenia dotyczące enzymów wątrobowych. W większości przypadków, gdy nie można było określić innej przyczyny, przebiegały one bez powikłań, a objawy ustępowały po przerwaniu leczenia rabeprazolem.


W porównaniu do innych pacjentów w tym samym wieku i tej samej płci, w badaniach z udziałem pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, nie obserwowano znaczących działań niepożądanych. Jednak ze względu na brak danych klinicznych dotyczących stosowania rabeprazolu w leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zaleca się zachowanie ostrożności po raz pierwszy wprowadzając leczenie produktem leczniczym Acilesol
u tych pacjentów.


Nie zaleca się jednoczesnego podawania atazanawiru z rabeprazolem (patrz punkt 4.5).


Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego z powodu innych środków, w tym inhibitorów pompy protonowej, zwiększa ilość bakterii żołądkowych normalnie obecnych w przewodzie pokarmowym. Leczenie inhibitorami pompy protonowej może prowadzić do nieznacznego zwiększenia ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego przez bakterie, takie jak Salmonella i Campylobacter.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Rabeprazol sodowy powoduje całkowite i długotrwałe zahamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku. Mogą wystąpić interakcje ze związkami, których wchłanianie jest zależne od pH. Jednoczesne podawanie rabeprazolu sodowego z ketokonazolem lub itrakonazolem może powodować znaczące zmniejszenie stężeń leków przeciwgrzybiczych w osoczu. Dlatego też, konieczne może być obserwowanie pacjentów, gdy istnieje konieczność dostosowania dawki w trakcie jednoczesnego podawania ketokonazolu lub itrakonazolu z rabeprazolem.


W badaniach klinicznych leki zobojętniające sok żołądkowy były stosowane jednocześnie
z rabeprazolem i w badaniu dotyczącym ewentualnego wzajemnego oddziaływania tych leków nie stwierdzono interakcji z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy podawanymi w postaci płynnej.


Jednoczesne podawanie atazanawiru w dawce 300 mg/rytonawiru w dawce 10 mg z omeprazolem
(40 mg raz na dobę) lub atazanawiru w dawce 400 mg z lanzoprazolem (60 mg raz na dobę) zdrowym ochotnikom prowadziło do znaczącego zmniejszenia narażenia na atazanawir. Wchłanianie atazanawiru jest zależne od pH. Chociaż nie przeprowadzono odpowiednich badań, podobnych rezultatów należy oczekiwać w przypadku innych inhibitorów pompy protonowej (IPP). Dlatego też leków z grupy IPP, w tym rabeprazolu, nie należy podawać jednocześnie z atazanawirem (patrz punkt 4.4).


4.6 Ciąża i laktacja


Ciąża

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania rabeprazolu u ciężarnych kobiet. Badania dotyczące wpływu na reprodukcję przeprowadzone u szczurów i królików nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu na skutek stosowania rabeprazolu sodowego, chociaż u szczurów substancja w niewielkim stopniu przenikała przez barierę łożyska. Produkt leczniczy Acilesol jest przeciwwskazany w okresie ciąży.


Laktacja

Nie wiadomo, czy rabeprazol sodowy przenika do mleka kobiecego. Nie przeprowadzono badań
z udziałem kobiet karmiących piersią. Jednak w badaniach na szczurach stwierdzono, że rabeprazol sodowy przenika do mleka samic. Dlatego też produktu leczniczego Acilesol nie wolno stosować w okresie karmienia piersią.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Na podstawie właściwości farmakodynamicznych oraz profilu działań niepożądanych jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy Acilesol zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jeżeli jednak wystąpią zaburzenia koncentracji uwagi z powodu senności, zaleca się unikanie kierowania pojazdami
i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych w ruchu.


4.8 Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane obserwowane w trakcie kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem rabeprazolu to: ból głowy, biegunka, ból brzucha, astenia, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wysypka i suchość błon śluzowych jamy ustnej. W większości działania niepożądane obserwowane w trakcie badań klinicznych były łagodne lub umiarkowane i przemijające.


Następujące działania niepożądane odnotowano w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.


Ich częstość występowania została sklasyfikowana w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).



Częstość





Klasyfikacja układów
i narządów

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

Nieznana

Zakażenia
i zarażenia pasożytnicze

zakażenie

 

 

 


Zaburzenia krwi
i układu chłonnego

 

 

neutropenia,

leukopenia,

trombocytopenia,

leukocytoza

 


Zaburzenia układu immunologicznego

 

 

nadwrażliwość1,2

 


Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania

 

 

anoreksja

 

hiponatremia

Zaburzenia psychiczne

bezsenność

nerwowość

 

depresja

 

splątanie

Zaburzenia układu nerwowego

ból głowy,

zawroty głowy

senność

 

 


Zaburzenia oka

 

 

zaburzenia widzenia

 


Zaburzenia naczyniowe





obrzęk obwodowy

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

kaszel,

zapalenie gardła,

zapalenie błony śluzowej nosa

zapalenie oskrzeli,

zapalenie zatok

 

 


Zaburzenia żołądka i jelit

biegunka,

wymioty,

nudności,

ból brzucha,

zaparcia,

wzdęcia z oddawaniem wiatrów

niestrawność,

suchość błon śluzowych jamy ustnej,

odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu

zapalenie błony śluzowej żołądka,

zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,

zaburzenia smaku

 


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

 

 

zapalenie wątroby,

żółtaczka,

encefalopatia wątrobowa3

 


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

wysypka,

rumień2

 

świąd,

nadmierna potliwość,

reakcje pęcherzowe2

rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka,

zespół Stevensa-Johnsona


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej

nieswoisty ból,

bóle pleców

bóle mięśni,

skurcze nóg,

bóle stawów

 

 


Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

zakażenia układu moczowego

śródmiąższowe zapalenie nerek

 


Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi

 

 

 

 

ginekomastia

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

astenia,

objawy jak
w grypie

ból w klatce piersiowej,

dreszcze,

gorączka

 

 


Badania diagnostyczne

 

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych3

zwiększenie masy ciała

 




1 W tym obrzęk twarzy, niedociśnienie tętnicze i duszność.


2 Rumień, reakcje pęcherzowe i reakcje nadwrażliwości zazwyczaj ustępowały po odstawieniu leczenia.


3 Rzadkie przypadki encefalopatii wątrobowej obserwowano u pacjentów, u których chorobą podstawową była marskość wątroby. W leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie ostrożności podczas wprowadzania po raz pierwszy leczenia preparatem Acilesol u tych pacjentów (patrz punkt 4.4).


4.9 Przedawkowanie


Dotychczasowe doświadczenie dotyczące świadomego lub przypadkowego przedawkowania jest ograniczone. Maksymalna ustalona ekspozycja na lek nie była większa niż 60 mg dwa razy na dobę, lub 160 mg raz na dobę. Działania niepożądane są zazwyczaj minimalne, reprezentatywne w stosunku do znanego profilu działań niepożądanych oraz ustępujące bez dalszej interwencji lekarskiej. Nie jest znana swoista odtrutka. Rabeprazol sodowy w dużym stopniu wiąże się z białkami i dlatego nie ulega dializie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i ogólnie podtrzymujące czynności życiowe.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w leczeniu choroby wrzodowej i chorobie refluksowej przełyku (GORD), inhibitory pompy protonowej.


Kod ATC: A02B C04


Mechanizm działania: Rabeprazol sodowy należy do grupy związków hamujących wydzielanie soku żołądkowego, grupy podstawionych benzoimidazoli, które nie wykazują działania cholinolitycznego ani właściwości antagonistycznych w stosunku do receptorów histaminowych H2, ale hamują wydzielanie kwasu solnego w żołądku przez swoiste hamowanie enzymu H+/K+-ATPazy (kwas lub pompa protonowa). Działanie jest zależne od dawki i prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego jak i stymulowanego wydzielania kwasu niezależnie od bodźca. Badania na zwierzętach wykazują, że rabeprazol sodowy po podaniu szybko znika zarówno z osocza jak
i błony śluzowej żołądka. Jako słaba zasada, rabeprazol jest szybko wchłaniany po podaniu niezależnie od wielkości dawki i osiąga duże stężenie w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych. Rabeprazol jest przekształcany do postaci czynnego sulfenamidu poprzez przyłączenie protonu, a następnie reaguje z dostępnymi resztami cysteinowymi pompy protonowej.


Działanie przeciwwydzielnicze: Początek działania przeciwwydzielniczego po podaniu doustnym dawki 20 mg rabeprazolu sodowego występuje w ciągu godziny, a maksymalne działanie występuje w ciągu dwóch do czterech godzin. Zahamowanie podstawowego i stymulowanego pokarmem wydzielania kwasu po 23 godzinach od podania pierwszej dawki rabeprazolu sodowego wynosi odpowiednio 69% i 82%, a działanie utrzymuje się do 48 godzin. Hamujące działanie rabeprazolu sodowego na wydzielanie kwasu nieznacznie wzrasta podczas wielokrotnego dawkowania raz na dobę, osiągając stan równowagi hamowania po trzech dniach. Po odstawieniu leku aktywność wydzielnicza powraca do prawidłowych wartości w ciągu 2 do 3 dni.


Wpływ na aktywność gastryny w surowicy krwi: W badaniach klinicznych pacjentom podawano raz na dobę 10 lub 20 mg rabeprazolu sodowego przez okres do 43 miesięcy. Stężenie gastryny w surowicy krwi wzrastało w ciągu pierwszych 2 do 8 tygodni, co odzwierciedlało hamujący wpływ na wydzielanie kwasu i pozostawało na stałym poziomie podczas kontynuacji leczenia. Wartości gastryny powracały do poziomu sprzed leczenia zwykle po 1 do 2 tygodni od zakończenia leczenia.

Próbki z biopsji żołądka z okolic jamy odźwiernikowej i dna żołądka pobrane od ponad 500 pacjentów otrzymujących rabeprazol lub porównywalne leczenie przez okres do 8 tygodni nie wykazały zmian histologicznych komórek enterochromatofilnych (ECL), nasilenia zapalenia błony śluzowej żołądka, występowania zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka, metaplazji jelitowej lub rozprzestrzenienia się zakażenia H. pylori. U ponad 250 pacjentów kontynuujących leczenie przez okres 36 miesięcy nie stwierdzono znaczących zmian w porównaniu ze stanem początkowym.


Inne działania: Dotychczas nie stwierdzono układowego działania rabeprazolu sodowego na OUN, układ sercowo-naczyniowy ani układ oddechowy. Rabeprazol sodowy podawany przez 2 tygodnie w dawkach doustnych wynoszących 20 mg nie miał wpływu na czynność tarczycy, metabolizm węglowodanów ani stężenia krążącego hormonu przytarczyc, kortyzolu, estrogenu, testosteronu, prolaktyny, cholecystokininy, sekretyny, glukagonu, hormonu folikulotropowego (FSH), hormonu luteinizującego (LH), reniny, aldosteronu ani somatotropiny.


Badania przeprowadzone na zdrowych ochotnikach wykazały, że rabeprazol sodowy nie powoduje klinicznie znaczących interakcji z amoksycyliną. Rabeprazol nie ma negatywnego wpływu na stężenia amoksycyliny ani klarytromycyny w osoczu, gdy są podawane jednocześnie w celu eradykacji zakażenia H. pylori górnego odcinka przewodu pokarmowego.


    1. Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie: Produkt leczniczy Acilesol ma postać tabletek dojelitowych (opornych na działanie kwasu solnego w żołądku) zawierających rabeprazol sodowy. Taka postać leku jest konieczna
ze względu na to, iż rabeprazol jest wrażliwy na działanie kwasu. Dlatego wchłanianie rabeprazolu rozpoczyna się, gdy tylko tabletka opuści żołądek. Wchłanianie jest gwałtowne, a maksymalne stężenie rabeprazolu w osoczu występuje po około 3,5 godzinach po podaniu dawki 20 mg. Maksymalne stężenie rabeprazolu w osoczu (C
max) i AUC mają przebieg liniowy w zakresie dawek od 10 mg do 40 mg. Całkowita dostępność biologiczna rabeprazolu po podaniu doustnej dawki 20 mg (w porównaniu do podania dożylnego) wynosi około 52% ze względu na znaczny metabolizm przed przejściem do krążenia układowego. Ponadto dostępność biologiczna nie wzrasta wraz z kolejno przyjmowanymi dawkami leku. U zdrowych ochotników okres półtrwania wynosi około jednej godziny (w zakresie od 0,7 do 1,5 godziny), a całkowity klirens w organizmie szacuje się na 283 ± 98 ml/min. Nie wystąpiły interakcje o znaczeniu klinicznym z pokarmem. Ani pokarm, ani pora podawania leku nie mają wpływu na wchłanianie soli sodowej rabeprazolu.


Dystrybucja: Rabeprazol wiąże się z białkami osocza krwi u ludzi w około 97%.


Metabolizm i wydalanie: Rabeprazol sodowy, tak jak i inne związki należące do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), jest metabolizowany przy udziale cytochromu P450 (CYP450) układu metabolizującego leki w wątrobie. Badania in vitro z mikrosomami ludzkiej wątroby wykazały, że rabeprazol sodowy jest metabolizowany przez izoenzymy CYP450 (CYP2C19 i CYP3A4). W tych badaniach, przy stężeniu spodziewanym u ludzi rabeprazol nie indukował ani nie hamował CYP3A4; i chociaż nie zawsze w badaniach in vitro można przewidzieć wyniki badań in vivo, wyniki te wskazują, że nie należy się spodziewać interakcji między rabeprazolem i cyklosporyną. U ludzi głównymi metabolitami osoczowymi są tioeter (M1) i kwas karboksylowy (M6) a sulfon (M2), demetylo-tioeter (M4) i sprzężony kwas merkaptomoczowy (M5) stanowią metabolity o mniejszym znaczeniu obserwowane przy mniejszych stężeniach. Jedynie metabolit demetylowy (M3) ma niewielkie działanie przeciwwydzielnicze, ale jest nieobecny w osoczu.


Po podaniu pojedynczej doustnej dawki 20 mg rabeprazolu sodowego znakowanej izotopem 14C
w moczu nie wykryto leku w postaci niezmienionej. Około 90% dawki było wydalane z moczem głównie w postaci dwóch metabolitów:
sprzężonego z kwasem merkaptomoczowym (M5) i kwasu karboksylowego (M6), a także w postaci dwóch nieznanych metabolitów. Pozostałą część dawki wykryto w kale.


Płeć: Po jednorazowym podaniu dawki 20 mg rabeprazolu nie stwierdzono istotnych różnic we właściwościach farmakokinetycznych u obu płci po uwzględnieniu masy ciała i wzrostu.


Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów ze stabilną krańcową niewydolnością nerek, wymagających podtrzymującej hemodializy (klirens kreatyniny ≤ 5 ml/min/1,73 m2), dystrybucja rabeprazolu była bardzo podobna do obserwowanej u zdrowych ochotników. Wartości AUC i Cmax u tych pacjentów były o około 35% mniejsze w porównaniu do odpowiednich parametrów u zdrowych ochotników. Średni okres półtrwania rabeprazolu wynosił 0,82 godzin u zdrowych ochotników, 0,95 godzin
u pacjentów w trakcie hemodializy oraz 3,6 godzin po hemodializie. Klirens leku u pacjentów
z chorobami nerek, wymagających hemodializy podtrzymującej życie, był około dwukrotnie większy niż u zdrowych ochotników.


Zaburzenia czynności wątroby: Po podaniu pojedynczej dawki 20 mg rabeprazolu pacjentom
z łagodnymi do umiarkowanych przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby stwierdzono dwukrotne zwiększenie wartości AUC oraz 2-3-krotne wydłużenie okresu półtrwania rabeprazolu

w porównaniu do zdrowych ochotników. Jednak po podawaniu dawki 20 mg na dobę przez okres
7 dni wartość AUC wzrosła jedynie 1,5-krotnie a C
max jedynie 1,2-krotnie. Okres półtrwania rabeprazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wynosił 12,3 godzin w porównaniu do 2,1 godzin u zdrowych ochotników. Odpowiedź farmakodynamiczna (kontrola pH w żołądku) w obu grupach była podobna pod względem klinicznym.


Pacjenci w podeszłym wieku: Szybkość wydalania rabeprazolu była nieznacznie zmniejszona
u pacjentów w podeszłym wieku. Po 7 dniach podawania 20 mg rabeprazolu sodowego na dobę stwierdzono 2-krotne zwiększenie wartości AUC, wartość C
max wzrosła o 60%, a t½ wydłużył się
o około 30% w porównaniu do młodych zdrowych ochotników. Nie stwierdzono jednak kumulacji rabeprazolu.


Polimorfizm CYP2C19: Po podawaniu rabeprazolu w dawce 20 mg raz na dobę przez 7 dni u osób
wolno metabolizujących z udziałem CYP2C19 stwierdzono AUC i t½ wynoszące odpowiednio około 1,9 i 1,6 razy większe niż u osób z szybkim metabolizmem, natomiast wartość C
max wzrosła jedynie
o 40%.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Zaburzenia, które nie miały znaczenia klinicznego, wykazano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego w stopniu wystarczającym maksymalne narażenie człowieka, co oznacza, że biorąc pod uwagę wyniki badań na zwierzętach zagrożenie dla ludzi jest minimalne.


Wyniki badań dotyczących działania mutagennego były niejednoznaczne. Wyniki badań na komórkach chłoniaka u myszy były dodatnie, natomiast wyniki badań in vivo na mikrojąderkach oraz badań in vivo i in vitro dotyczących naprawy DNA były ujemne. Badania dotyczące działania rakotwórczego nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Rdzeń tabletki:

Powidon

Hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona

Magnezu tlenek, lekki

Mannitol

Magnezu stearynian


Otoczka:

Etyloceluloza

Magnezu tlenek, lekki


Otoczka dojelitowa:

Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer

Talk

Polisorbat 80

Sodu laurylosiarczan

Glikol propylenowy

Żelaza tlenek żółty (E 172)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Żelaza tlenek czerwony (E 172)


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


18 miesięcy


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Blistry: Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.


Pojemniki na tabletki: Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w celu ochrony przed wilgocią.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Blistry (Aluminium/OPA/PVC/Aluminium).

Pojemnik na tabletki (HDPE) z plastikowym zamknięciem (LDPE) i środkiem pochłaniajacym wilgoć.


Wielkości opakowań:

Blistry: 7, 14, 20, 28, 30, 56, 60, 98 i 100 tabletek.

Pojemniki na tabletki: 30, 100 i 250 tabletek.


Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.



6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania


Brak szczególnych wymagań.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Actavis Group PTC ehf

Reykjavíkurvegi 76-78

220 Hafnarfjörður

Islandia



8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


17411



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

2010-10-21




10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2010-10-21




10