CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Femoston mini

0,5 mg + 2,5 mg; tabletki powlekane


2.SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH

Każda tabletka powlekana zawiera 0,5 mg estradiolu (Estradiolum) w postaci estradiolu półwodnego i 2,5 mg dydrogesteronu (Dydrogesteronum).

Substancja(e) pomocnicze: laktoza

Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1.


3.POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Tabletka okrągła, dwuwypukła, powlekana, koloru żółtego, z wytłoczonym napisem „379” po jednej stronie i „S” po drugiej.


4.SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1Wskazania do stosowania

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) w przypadku wystąpienia objawów niedoboru estrogenów u kobiet po menopauzie.

Femoston mini może być stosowany tylko u kobiet, u których od ostatniej miesiączki upłynęło więcej niż 12 miesięcy.


Brak jest dostatecznych danych dotyczących leczenia kobiet powyżej 65 lat.


4.2Dawkowanie i sposób podawania

Femoston mini nie jest zalecany u dzieci i młodzieży.


Femoston mini jest produktem do stosowania w HTZ metodą ciągłą złożoną.

Należy przyjmować doustnie 1 tabletkę leku na dobę. Leczenie preparatem Femoston mini powinno być prowadzone bez przerw.

Femoston mini może być przyjmowany niezależnie od posiłków.


Rozpoczynanie leczenia produktem Femoston mini

Leczenie produktem Femoston mini może być rozpoczęte u kobiet po naturalnej menopauzie, u których od ostatniej miesiączki upłynęło 12 miesięcy. W przypadku menopauzy indukowanej chirurgicznie leczenie można rozpocząć natychmiast.

Jeśli pacjentka nie stosowała wcześniej hormonalnej terapii zastępczej, lub u której następuje zmiana leczenia z produktu do HTZ stosowanej metodą ciągłą złożoną, leczenie może być rozpoczęte dowolnego dnia. U kobiet, u których następuje zmiana leczenia z cyklicznej lub ciągłej sekwencyjnej hormonalnej terapii zastępczej, leczenie powinno rozpoczynać się następnego dnia po zakończeniu wcześniejszego cyklu leczenia.


W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć stosowaną dawkę tak szybko jak to jest możliwe. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin zaleca się przyjęcie kolejnej dawki o wyznaczonej porze, bez przyjmowania pominiętej tabletki. Jest prawdopodobne, że w takim przypadku może zwiększyć się krwawienie lub plamienie śródcykliczne.

Na początku leczenia objawów menopauzy oraz w czasie jego kontynuacji należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę w możliwie najkrótszym czasie (patrz także punkt 4.4).


4.3Przeciwwskazania


Stwierdzona nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu.



4.4Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

HTZ w leczeniu objawów menopauzy powinna być rozpoczynana jedynie wtedy, gdy objawy te powodują pogorszenie jakości życia. Zawsze powinno się rozważyć ryzyko i spodziewane korzyści związane z leczeniem. Oceny takiej powinno się dokonywać przynajmniej raz w roku, a terapia powinna być kontynuowana, tak długo jak korzyści przeważają nad ryzykiem.


Dane dotyczące ryzyka związanego z HTZ w leczeniu przedwczesnej menopauzy są ograniczone. Istnieje niskie ryzyko bezwzględne u młodszych kobiet, stosunek korzyści do ryzyka u tych kobiet może być korzystniejszy niż u starszych kobiet.


Wywiad i badanie przedmiotowe/obserwacja

Przed pierwszym lub ponownym zastosowaniem HTZ należy dokładnie przeprowadzić wywiad dotyczący pacjentki oraz jej rodziny. Wskazane jest badanie przedmiotowe (w tym narządów miednicy i piersi) w celu potwierdzenia wskazań i zidentyfikowania przeciwwskazań lub stanów wymagających zachowania szczególnej ostrożności. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie badań okresowych, których częstość powinna być uzależniona od indywidualnych potrzeb. Pacjentki powinny być poinformowane, jakie zmiany w zakresie gruczołów sutkowych wymagają zgłoszenia lekarzowi lub pielęgniarce (patrz „Rak piersi” poniżej). Badania, w tym odpowiednie badania obrazowe np. mammografia, powinny być wykonywane zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami dotyczącymi badań przesiewowych, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjentek.


Stany wymagające szczególnego nadzoru

Pacjentka powinna być obserwowana szczególnie starannie, jeśli któryś z niżej wymienionych stanów występuje obecnie, miał miejsce w przeszłości i (lub) ulegał pogorszeniu w okresie ciąży albo prowadzonej wcześniej terapii hormonalnej. Należy pamiętać, że Femoston mini może spowodować ponowne pojawienie się lub pogorszenie tych stanów, do których w szczególności należą:


Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia

Leczenie należy przerwać w przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, jak również w poniższych stanach:


Rozrost błony śluzowej i rak trzonu macicy


Rak piersi

Dane wskazują na zwiększone ryzyko raka piersi u kobiet stosujących skojarzoną estrogenowo-progestagenową HTZ i prawdopodobnie również same estrogeny w HTZ co jest zależne od czasu trwania HTZ.

Terapia skojarzona estrogenów i progestagenów

Terapia samymi estrogenami

Wzrost ryzyka jest widoczny w ciągu pierwszych kilku lat leczenia, ale powraca do wartości wyjściowych po kilku (najczęściej pięciu) latach od zakończenia leczenia.

HTZ, szczególnie obejmująca skojarzone stosowanie estrogenów i progestagenów, prowadzi do wzrostu gęstości obrazów mammograficznych, co może utrudnić wykrywanie raka piersi metodą radiologiczną.


Rak jajnika

Rak jajnika występuje znacznie rzadziej niż rak piersi. Długotrwałe (co najmniej 5-10 lat) stosowanie HTZ samymi estrogenami było związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka wystąpienia raka jajnika (patrz punkt 4.8). Wyniki niektórych badań, w tym badanie WHI, wskazują, że długoterminowe stosowanie HTZ metodą skojarzoną estrogenów i progestagenów może powodować podobne lub trochę mniejsze ryzyko (patrz punkt 4.8).


Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Jak u wszystkich pacjentów po przebytych operacjach należy zachować środki profilaktyczne, mogące zapobiec rozwojowi ŻChZZ. Zleca się czasowe wstrzymanie HTZ na 4 do 6 tygodni przed planowaną operacją i następującym po niej przedłużonym unieruchomieniem. Nie należy ponownie rozpoczynać leczenia do czasu powrotu pacjentki do pełnej aktywności.


Wystąpienie ŻChZZ po rozpoczęciu stosowania HTZ wymaga przerwania leczenia. Pacjentka powinna być powiadomiona o konieczności skontaktowania się z lekarzem prowadzącym natychmiast, gdy pojawią się objawy mogące wskazywać na możliwość choroby zakrzepowo-zatorowej (np. bolesny obrzęk kończyny, nagły ból w klatce piersiowej, duszność).


Choroba wieńcowa


Terapia skojarzona estrogenów i progestagenów

Terapia samymi estrogenami


Niedokrwienny udar mózgu

Inne stany kliniczne


4.5Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono żadnych badań dotyczących interakcji z innymi lekami.


Preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) mogą nasilać metabolizowanie estrogenów i progestagenów na drodze cytochromu P450 3A4.


Skutkiem klinicznym zwiększonego metabolizmu estrogenów i progestagenów może być ich słabsze działanie i zmiana profilu krwawień z dróg rodnych.


Femoston mini może być przyjmowany niezależnie od posiłków.


4.6Ciąża lub laktacja

Ciąża

Femoston mini nie jest wskazany w czasie ciąży. Jeżeli do ciąży dojdzie w trakcie stosowania preparatu Femoston mini, leczenie należy natychmiast przerwać.

Wyniki większości dotychczas opublikowanych badań epidemiologicznych dotyczących nieumyślnego podawania estrogenów z progestagenami w czasie ciąży nie wykazały działania teratogennego lub toksycznego na płód.

Nie ma wystarczających danych o stosowaniu estradiolu/dydrogesteronu u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność w trakcie reprodukcji (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.

Laktacja

Femoston mini nie jest wskazany w okresie laktacji.


4.7Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Femoston mini nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn.


4.8Działania niepożądane

Działania niepożądane zgłaszane w trakcie badań klinicznych i z monitorowania spontanicznego po wprowadzeniu produktu na rynek wszystkich dawek leku wskazują na możliwość wystąpienia następujących działań niepożądanych:

System klasyfikacji narządowej MedDRA

Często (1/100 do <1/10)

Niezbyt często (1/1 000 do <1/100)

Rzadko (1/10 000 do <1/1 000)

Bardzo rzadko

(1/10 000), w tym częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze


objawy przypominające zapalenie pęcherza moczowego, kandydoza pochwy



Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)


zwiększenie wymiarów mięśniaka gładkiego



Zaburzenia krwi i układu chłonnego




niedokrwistość hemolityczna

Zaburzenia układu immunologicznego




reakcje nadwrażliwości

Zaburzenia psychiczne


depresja, zmiana libido, nerwowość



Zaburzenia układu nerwowego

migrena, bóle głowy

zawroty głowy


pląsawica

Zaburzenia oka



maceracja rogówki, nietolerancja soczewek kontaktowych


Zaburzenia serca




zawał serca

Zaburzenia naczyniowe


zaburzenia naczyń obwodowych, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa*


udar mózgu

Zaburzenia żołądka i jelit

nudności, bóle brzucha, wzdęcia

niestrawność


wymioty

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych


choroby pęcherzyka żółciowego

zaburzenia czynności wątroby, niekiedy z żółtaczką, osłabieniem lub złym samopoczuciem i bólami brzucha


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej


skórne reakcje alergiczne (np. wysypka, pokrzywka, świąd)


obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa, ostuda lub przebarwienia skórne, które mogą się utrzymywać po zaprzestaniu stosowania leku

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej


kurcze kończyn dolnych

bóle pleców



Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

bóle/tkliwość uciskowa piersi, krwawienia maciczne, plamienia postmenopau-

zalne i bóle w obrębie miednicy


nadżerki szyjki macicy, zmiany wydzielania śluzu, bolesne miesiączkowanie, krwotok miesiączkowy

powiększenie piersi, zespół napięcia przedmiesiączkowego


Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne




nasilenie objawów porfirii

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

osłabienie

obrzęk obwodowy



Badania diagnostyczne

nieprawidło-

wa masa ciała




*patrz niżej w celu uzyskania dalszych informacji



Ryzyko wystąpienia raka piersi


Badanie MWS szacunkowe dodatkowe ryzyko wystąpienia raka piersi po 5 latach leczenia

Przedział wieku (lata)

Dodatkowe przypadki na 1000 kobiet nigdy niestosujących HTZ przez okres 5-letni1

Współczynnik ryzyka & 95%CI#

Dodatkowe przypadki na 1000 kobiet stosujących HTZ przez okres 5 lat (95%CI)


HTZ sam estrogen

50-65

9-12

1.2

1-2 (0-3)


Skojarzenie estrogenów i progestagenów

50-65

9-12

1.7

6 (5-7)

#Całkowity współczynnik ryzyka. Współczynnik ryzyka nie jest stały ale zwiększa się wraz ze wzrostem czasu trwania leczenia.

Uwaga: Ponieważ przypadki występowania różnią się w zależności od kraju UE, ilość dodatkowych przypadków występowania raka piersi zmienia się również proporcjonalnie.


Badanie WHI dodatkowe ryzyko wystąpienia raka piersi po 5 latach leczenia

Przedział wieku (lata)

Przypadki na 1000 kobiet w grupie placebo przez okres 5 lat

Współczynnik ryzyka & 95%CI

Dodatkowe przypadki na 1000 kobiet stosujących HTZ przez okres 5 lat (95%CI)


CEE sam estrogen

50-79

21

0.8 (0.7 – 1.0)

-4 (-6 – 0)2


CEE+MPA estrogen & progestagen‡

50-79

14

1.2 (1.0 – 1.5)

+4 (0 – 9)

Kiedy analizy były ograniczone do kobiet, które nie stosowały HTZ przed rozpoczęciem badania nie było widocznego wzrostu ryzyka podczas 5 lat leczenia: po 5 latach leczenia ryzyko było większe niż u kobiet nie leczonych.


Ryzyko wystąpienia raka błony śluzowej trzonu macicy

Kobiety po menopauzie z zachowaną macicą

Ryzyko raka błony śluzowej trzonu macicy wynosi 5 przypadków na każde 1000 kobiet z zachowaną macicą nie stosujących HTZ.

U kobiet z zachowaną macicą stosowanie HTZ samymi estrogenami nie jest zalecane ponieważ powoduje wzrost ryzyka wystąpienia raka błony śluzowej trzonu macicy (patrz punkt 4.4).

W zależności od czasu trwania leczenia samymi estrogenami i dawki estrogenów wzrost ryzyka raka błony śluzowej trzonu macicy różni się w badaniach epidemiologicznych od 5 do 55 dodatkowych przypadków zdiagnozowanych na każde 1000 kobiet w wieku od 50 do 65 lat.

Dodanie progestagenu do leczenia samym estrogenem przez przynajmniej 12 dni w cyklu może zapobiec zwiększeniu ryzyka. W badaniu MWS stosowanie przez 5 lat leczenia skojarzonego (metodą sekwencyjną lub ciągłą) nie zwiększyło ryzyka wystąpienia raka błony śluzowej trzonu macicy (RR 1,0 (0,8-1,2)).


Rak jajnika

Długoterminowe stosowanie samych estrogenów i HTZ metodą skojarzoną estrogenów i progestagenów było związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia raka jajnika. W badaniu MWS podczas stosowania HTZ przez 5 lat wystąpił 1 dodatkowy przypadek na 2500 leczonych kobiet.


Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

HTZ jest związana z 1,3-3 krotnym wzrostem względnego ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tzn. zakrzepowe zapalenie żył głębokich lub zatorowość płucna. Stany te występują znacznie częściej w pierwszych 5 latach stosowania HTZ (patrz punkt 4.4). Poniżej wyniki badania WHI:


Badanie WHI dodatkowe ryzyko wystąpienia ŻChZZ po 5 latach leczenia

Przedział wieku (lata)

Przypadki na 1000 kobiet w grupie placebo przez okres 5 lat

Współczynnik ryzyka i 95%CI

Dodatkowe przypadki na 1000 kobiet stosujących HTZ

Sam estrogen, podanie doustne3

50-59

7

1.2 (0.6-2.4)

1 (-3 – 10)

Skojarzenie estrogenu i progestagenu, podania doustne

50-59

4

2.3 (1.2 – 4.3)

5 (1 - 13)

Ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej

Ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej jest nieznacznie większe u pacjentek stosujących HTZ estrogenem skojarzonym z progestagenem, w wieku powyżej 60 lat (patrz punkt 4.4).


Ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu

Leczenie samym estrogenem i estrogenem skojarzonym z progestagenem jest związane z do 1,5-krotnym wzrostem względnego ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu. Ryzyko wystąpienia wylewu nie jest zwiększone w czasie HTZ.

Ryzyko względne nie zależy od wieku i czasu trwania leczenia, ale podstawowe ryzyko jest silnie uzależnione od wieku. Całkowite ryzyko wystąpienia udaru u kobiet stosujących HTZ zwiększy się wraz z wiekiem (patrz punkt 4.4).


WHI- badania połączone- dodatkowe ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu4 po 5 latach stosowania

Przedział wieku (lata)

Przypadki na 1000 kobiet w grupie placebo przez okres 5 lat

Współczynnik ryzyka i

95%CI

Dodatkowe przypadki na 1000 kobiet stosujących HTZ

50-59

8

1.3 (1.1 - 1.6)

3 (1-5)



Inne działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem estrogenów/progestagenów.


Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone


Zaburzenia układu immunologicznego


Zaburzenia układu nerwowego


Zaburzenia naczyniowe

Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe naczyń tętniczych.


4.9 Przedawkowanie

Nie zanotowano żadnego przypadku przedawkowania produktu Femoston mini.


Zarówno estrogeny, jak i dydrogesteron odznaczają się niewielką toksycznością. Teoretycznie w przypadkach przedawkowania mogą pojawić się takie objawy, jak: nudności, wymioty, senność i zawroty głowy.

Zwykle nie wymagają one leczenia objawowego.

Zasady te odnoszą się również do przypadków przedawkowania u dzieci.


5.WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Hormony płciowe i modulatory układu płciowego; progestageny i estrogeny w skojarzeniu.

Kod ATC: G03FA14

Estradiol

Substancja czynna, syntetyczny 17ß-estradiol, jest chemicznie i biologicznie identyczny z endogennym hormonem ludzkim i stąd jest klasyfikowany jako ludzki estradiol. Uzupełnia niedobór estradiolu u kobiet po menopauzie i łagodzi objawy wypadowe.

Dydrogesteron

Z uwagi na to, że estrogeny odpowiadają za rozrost błony śluzowej trzonu macicy mogą, jeśli stosowane są bez progestagenów, przyczyniać się do jej rozrostu i rozwoju raka. Dodanie progestagenu znacznie zmniejsza to ryzyko u kobiet z zachowaną macicą.


Informacje wynikające z badań klinicznych

W czasie leczenia produktem Femoston mini redukcja umiarkowanych do ciężkich uderzeń gorąca była znacząca statystycznie w porównaniu z placebo po 4 tygodniach stosowania.

Ilość umiarkowanych do ciężkich uderzeń gorąca zmniejszała się nadal aż do końca okresu leczenia w 13 tygodniu.

W dwóch badaniach amenorrhea (brak krwawień i plamień) obserwowano u 91% i 88% pacjentek, odpowiednio w miesiącach leczenia: 10-12. Nieregularne krwawienia i plamienia wystąpiły u 10% i 21% kobiet w czasie pierwszych 3 miesięcy leczenia i u 9% i 12% w czasie 10-12 miesiąca leczenia.


5.2Właściwości farmakokinetyczne

Estradiol

Estradiol mikronizowany po podaniu doustnym ulega szybkiemu wchłanianiu i następnie jest w znacznym stopniu metabolizowany. Głównymi skoniugowanymi i nieskoniugowanymi metabolitami są estron i siarczan estronu. Mogą one wywierać działanie estrogenne w sposób bezpośredni lub po przemianie do estradiolu.

Farmakokinetyka dawki po podaniu wielokrotnym E2 i E1 była liniowa. W stanie równowagi dynamicznej pole pod krzywą AUC0- dla E1S zostało oszacowane na 79% AUC po podaniu dawki pojedynczej. Stężenie w stanie równowagi dynamicznej zostało osiągnięte dla E2 oraz metabolitów E1 i E1S po 11 dniach podawania leku.

Poniższa tabela przedstawia odpowiednio wartości estradiolu i jego metabolitów przy Cmax, Cmin i w stanie równowagi dynamicznej.



E2

E1

E1S


pg/ml

pg/ml

pg/ml

Cmax

28,3

160

6,35

Cmin

12,4

70,6

1,52

Cav(*)

18,1

106

3,07

*: obliczone jako AUC(0-tau)/24


Stosunek AUC i Cmax estronu do estradiolu wynosi około 6 w stanie równowagi dynamicznej. Stosunki metabolitów E1/E2 oraz E1S/E2 nie różniły się znacząco po podaniu dawki pojedynczej i po podaniu wielokrotnym. Wartość Tmax dla E2, E1 oraz E1S wynosiły odpowiednio 2, 4 i 3,5 godziny. Średni czas półtrwania od skorygowanych wartości wyjściowych estradiolu, estronu i siarczanu estronu wynosi odpowiednio 16, 15 i 15 godzin.


Siarczan estronu może podlegać krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Główne metabolity wydalane z moczem to glukuronian estronu i estradiolu.

Estrogeny przenikają do mleka matek karmiących.


Dydrogesteron

Po doustnym podaniu, przeciętnie ok. 63% znakowanego dydrogesteronu przenika do moczu. W ciągu 72 godz. lek zostaje wydalony całkowicie. U mężczyzn dydrogesteron jest w całości metabolizowany.


Głównym metabolitem dydrogesteronu jest 20 α-dwuhydrodydrogesteron (DHD). W moczu jest obecny głównie w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym.

Zwykle w procesie metabolizowania dochodzi do retencji cząsteczek o konfiguracji 4,6 dien-3-jeden wobec zahamowania 17 α-hydroksylacji. Z tego powodu dydrogesteron nie wykazuje aktywności estrogenowej i androgenowej.


Po doustnym zastosowaniu dydrogesteronu stężenie DHD we krwi jest znacznie większe niż samego leku. Pole pod krzywą (AUC) dla DHD jest 40 razy większe niż dla dydrogesteronu, a stężenie maksymalne (Cmax) jest 25 razy większe.

Poniższa tabela przedstawia odpowiednio wartości dydrogesteronu i jego metabolitów przy Cmax, Cmin i w stanie równowagi dynamicznej.


D

DHD


ng/ml

ng/ml

Cmax

0,695

17,6

Cmin

0,0251

1,10

Cav(*)

0,109

3,40

*: obliczone jako AUC(0-tau)/24


Dydrogesteron jest szybko wchłaniany. Wartości Tmax dla dydrogesteronu i DHD wahają się pomiędzy 0,5 i 2,5 godziny.

Średni okres półtrwania dydrogesteronu i DHD wynoszą odpowiednio: od 5 do 7 oraz od 14 do 17 godzin.


Dydrogesteron, w przeciwieństwie do progesteronu, nie jest wydalany z moczem w postaci pregnandiolu. Możliwa jest więc ocena endogennej produkcji progesteronu na podstawie badania ilości wydalanego pregnandiolu.


5.3Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Bardzo wysokie suprafizjologiczne dawki (i długotrwałe stosowanie) estardiolu były połączone z indukcją guzów estrogenozależnych u wszystkich badanych gatunków gryzoni.

Ponadto, niezależnie od aktywności hormonalnej, obserwowano okazjonalnie, że ekspozycja na estradiol powoduje nieoczekiwane embriotoksyczne działanie i feminizację męskich płodów.

Zmiany obserwowane w badaniach toksyczności u zwierząt po dydrogesteronie były podobne do zmian po progestagenach. Badania dotyczące genotoksyczności z dydrogesteronem dały negatywne wyniki w badanich in vitro i in vivo.

Stosowane u szczurów i myszy, dawki dydrogesteronu wystarczające aby spowodować zmiany hormonalne, nie wykazały działania karcynogennego.

Badania dotyczące szkodliwego wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy u królików wykazały działania niepożądane (zmniejszona masa płodu i niewielki wzrost przypadków nieznacznych nieprawidłowiości w budowie kości) podczas stosowania największych dawek. Takie wyniki były przypisywane działaniu toksycznemu na matkę i nie wskazywały na działanie teratogenne. Badania około i pourodzeniowe dotyczące rozwoju u szczurów z dużymi dawkami dydrogesteronu wykazały przedłużony okres ciąży i potencjalny wzrost ryzyka wystąpienia spodziectwa związanego z bezpłodnością u osobników płci męskiej.


6.DANE FARMACEUTYCZNE

6.1Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń: laktoza jednowodna, hypromeloza, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Skład otoczki: makrogol 3350, alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172).

6.2Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.


6.3Okres ważności

4 lata.


6.4Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Produkt nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.


6.5Rodzaj i zawartość opakowania

14, 28, 84, 280 tabletek w blistrze PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.


6.6Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego pozostałości

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.


7.PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Solvay Pharmaceuticals GmbH

Hans-Böckler-Allee 20

30173 Hanower, Niemcy


8.NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 17296



9.DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-09-06



10.DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-09-06


1 Na podstawie wskaźnika zapadalności w krajach rozwiniętych.

2 Badanie WHI u kobiet bez macicy, które nie wykazało wzrostu ryzyka wystąpienia raka piersi

3 Badanie u kobiet bez macicy

4 brak rozróżnienia pomiędzy udarem z niedokrwienia i wylewem.

1