CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Neliprax, 0,18 mg, tabletki



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Neliprax zawiera 0,18 mg zasady pramipeksolu (co odpowiada 0,25 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego).


Uwaga:

Dawki pramipeksolu, zgodnie z publikacjami w piśmiennictwie, odnoszą się do postaci soli.

Wobec tego dawki będą podane do postaci zasady pramipeksolu i do postaci soli pramipeksolu
(w nawiasach).


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletka

Białe, okrągłe tabletki z wytłoczoną cyfrą „1” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o średnicy
6,0 ± 0,1 mm i grubości 3,0 ± 0,2 mm.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Neliprax jest wskazany w leczeniu objawów idiopatycznej choroby Parkinsona w monoterapii (bez lewodopy) lub w leczeniu skojarzonym z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko „on-off”).


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Choroba Parkinsona


Tabletki należy przyjmować doustnie, połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez. Dawkę dobową podaje się w trzech równo podzielonych dawkach.


Leczenie początkowe:

Dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni, od dawki początkowej 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Dawkowanie należy zwiększać do osiągnięcia największej skuteczności leczenia pacjentom,
u których nie przewiduje się wystąpienia objawów niepożądanych przekraczających próg tolerancji.


SCHEMAT ZWIĘKSZANIA DAWKOWANIA LEKU NELIPRAX

Tydzień

Dawka

(mg zasady)

Całkowita dawka dzienna

(mg zasady)

Dawka

(mg soli)

Całkowita dawka dzienna

(mg soli)

1

3 x 0,088

0,264

3 x 0,125

0,375

2

3 x 0,18

0,54

3 x 0,25

0,75

3

3 x 0,35

1,1

3 x 0,5

1,50


Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę.


Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż
1,5 mg/dobę (patrz punkt 4.8).



Leczenie podtrzymujące

Dawka indywidualna powinna mieścić się w zakresie od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w trzech głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na preparat. W badaniach klinicznych około 5% pacjentów otrzymywało preparat w dawkach mniejszych niż 1,1 mg (1,5 mg soli). W zaawansowanej chorobie Parkinsona dawki większe niż 1,1 mg
(1,5 mg soli) na dobę mogą być odpowiednie dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego lekiem Neliprax, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta.

Przerwanie leczenia

Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do pojawienia się złośliwego zespołu neuroleptycznego. Dlatego też dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę (patrz punkt 4.4).


Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

Wydalanie pramipeksolu jest zależne od czynności nerek. Sugeruje się następujący schemat dawkowania
w celu rozpoczęcia leczenia:

Pacjenci z klirensem nerkowym większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszania dawki dobowej.


U pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 20 i 50 ml/min, początkowa dawka dobowa pramipeksolu powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) dwa razy na dobę (0,176 mg zasady /0,25 mg soli na dobę).


U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min, dawka dobowa pramipeksolu powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę.


Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu podczas leczenia podtrzymującego należy zmniejszyć dawkę dobową pramipeksolu o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny tzn. jeśli klirens kreatyniny zmniejszył się o 30%, to dawkę dobową pramipeksolu należy zmniejszyć również o 30%. Dawka dobowa może być podana w dwóch podzielonych dawkach, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest pomiędzy 20 i 50 ml/min i w pojedynczej dawce, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest mniejsza niż 20 ml/min.


Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby

Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętego leku wydalane jest przez nerki. Jednakże, potencjalny wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę pramipeksolu nie został zbadany.


Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania pramipeksolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz skuteczności stosowania.



4.3 Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na pramipeksol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


U pacjentów z chorobą Parkinsona z zaburzoną czynnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki, zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2.


Omamy:

Omamy są znanym działaniem niepożądanym, który może wystąpić podczas leczenia agonistami dopaminy
i lewodopą. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych).


Dyskineza:

W zaawansowanej chorobie Parkinsona w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy podczas początkowego zwiększania dawki pramipeksolu. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy.


Nagłe zasypianie i senność:

Podczas leczenia pramipeksolem obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania szczególnie
u pacjentów z chorobą Parkinsona. Rzadko obserwowano napady nagłego zasypiania w czasie aktywności dziennej, w niektórych przypadkach nieuświadomione i bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy
o tym poinformować i przestrzec, aby zachowali czujność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjenci, u których wystąpiła senność i (lub) napady nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem. Ze względu na możliwe działanie addycyjne, należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne leki o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.7 i punkt 4.8).


Zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne:

U pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym pramipeksolem, w leczeniu choroby Parkinsona obserwowano patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido oraz wzrost popędu płciowego. Pacjenci i ich opiekunowie powinni mieć świadomość możliwości wystąpienia innych zmian zachowania, polegających na zaburzeniach kontroli impulsów oraz zachowaniach kompulsywnych, takich jak niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zakupy. Należy wziąć pod uwagę zmniejszenie dawki i (lub) stopniowe odstawienie leku.


Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi:

Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi powinni być leczeni agonistami dopaminowymi wyłącznie, jeśli korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania leków przeciwpsychotycznych
z pramipeksolem (patrz punkt 4.5).


Kontrola okulistyczna:

Zaleca się kontrolę okulistyczną w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia.


Ciężkie choroby układu krążenia:

W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko występowania hipotonii ortostatycznej.

Złośliwy zespół neuroleptyczny:

Informowano o objawach wskazujących na złośliwy zespół neuroleptyczny w przypadku nagłego przerwania leczenia dopaminergicznego (patrz punkt 4.2.1)


Nasilenie objawów:

Przypadki opisane w fachowej literaturze sugerują, że stosowanie leków dopaminergicznych może spowodować zwiększenie zaburzeń. Zaburzenia te polegają na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet popołudniu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. W badaniach klinicznych nie ustalono częstotliwości zwiększania objawów przy dłuższym stosowaniu pramipeksolu oraz leczenia, które należy wtedy zastosować.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Wiązanie z białkami osocza:

Pramipeksol u ludzi w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza krwi (< 20%) oraz w niewielkim stopniu ulega biotransformacji. Dlatego też, wystąpienie interakcji z innymi lekami wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminowanymi na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z preparatami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą.


Leki hamujące (konkurencyjne) w aktywnej eliminacji nerkowej:

Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych. W związku z tym leki, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna
i amantadyna, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu jednego lub obu leków. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy podawany jest jednocześnie z tymi lekami.


Leczenie skojarzone z lewodopą

W czasie podawania pramipeksolu w leczeniu skojarzonym z lewodopą, zaleca się zmniejszenie dawki lewodopy, a dawki innych leków przeciw parkinsonizmowi były utrzymane na takim samym poziomie, przy jednoczesnym zwiększeniu dawki pramipeksolu.


Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne leki o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem.


Leki przeciwpsychotyczne:

Należy unikać jednoczesnego podawania leków przeciwpsychotycznych z pramipeksolem (patrz punkt 4.4), np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.


4.6 Ciąża i laktacja


Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania pramipeksolu u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią. Pramipeksol nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, działał jednak embriotoksycznie u szczurów w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Produktu Neliprax nie stosować w okresie ciąży chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga podawania pramipeksolu.


Ponieważ leczenie pramipeksolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji.

Nie wiadomo, czy pramipeksol/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. U szczurów po podaniu preparatu znakowanego izotopem, radioaktywność była większa w mleku niż w osoczu.

Ze względu na brak danych dotyczących ludzi, pramipeksol nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią. Jeżeli leczenie pramipeksolem jest nieuniknione, podczas leczenia produktem Neliprax należy przerwać karmienie piersią.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn mechanicznych będących w ruchu


Neliprax może w znacznym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Mogą wystąpić omamy oraz senność.


Pacjenci leczeni pramipeksolem, u których stwierdzono występowanie senności i/lub epizody nagłego zasypiania muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią (patrz punkty 4.4 , 4.5 i 4.8).


    1. Działania niepożądane


Oczekiwane działania niepożądane:

W przypadku stosowania produktu Neliprax oczekiwane są następujące działania niepożądane: koszmary senne, amnezja, objawy behawioralne w postaci zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne, takie jak niepohamowany apetyt, kompulsywne zakupy, zwiększone libido oraz patologiczne uzależnienie od hazardu; stany splątania, zaparcia, urojenia, zawroty głowy, dyskineza, zmęczenie, halucynacje, ból głowy, hiperkinezy, żarłoczność, niedociśnienie, bezsenność, zaburzenia libido, nudności, paranoja, obrzęk obwodowy, świąd, wysypka oraz inne objawy nadwrażliwości; niepokój ruchowy, senność, nagłe zasypianie, omdlenia, zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie oraz pogorszenie ostrości wzroku, wymioty, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała..


Na podstawie analizy danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących łącznie 1923 pacjentów otrzymujących pramipeksol i 1354 pacjentów otrzymujących placebo, działania niepożądane zgłaszano często w obu grupach. Wśród pacjentów otrzymujących pramipeksol i placebo co najmniej jedno działanie niepożądane zgłaszało odpowiednio 63% i 52% pacjentów.


Tabela 1 przedstawia częstość występowania działań niepożądanych w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo w przypadku choroby Parkinsona. Działania niepożądane przedstawione w tej tabeli wystąpiły u 0,1% lub więcej pacjentów leczonych pramipeksolem i odnotowano je znacznie częściej u pacjentów przyjmujących pramipeksol niż u pacjentów przyjmujących placebo, lub w przypadku gdy zdarzenie to uznane zostało za klinicznie istotne. Jednakże większość najczęstszych działań niepożądanych była łagodna lub umiarkowana, zazwyczaj pojawiały się one na początku leczenia i większość z nich ustępowała nawet, gdy kontynuowano leczenie.


W ramach klasyfikacji układów narządowych, działania niepożądane wymieniono według częstości występowania (liczby pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie reakcji), według poniższej skali: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100); rzadko
(≥ 1/10,000 do < 1/1,000); bardzo rzadko (< 1/10,000); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).


Choroba Parkinsona, najczęściej występujące działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi (≥ 5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona,

występującymi częściej w grupie otrzymującej pramipeksol niż w grupie otrzymującej placebo, były:

nudności, dyskinezy, niedociśnienie, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, halucynacje, ból

głowy i zmęczenie. Senność występuje częściej w przypadku dawek przekraczających 1,5 mg soli

pramipeksolu na dobę (patrz punkt 4.2). Częściej występującym działaniem niepożądanym leku w

przypadku skojarzonego podawania z lewodopą była dyskineza. Na początku leczenia, zwłaszcza w

przypadku zbyt szybkiego zwiększania dawki pramipeksolu, może wystąpić niedociśnienie.


Tabela 1: Choroba Parkinsona

Układ narządów

Działanie niepożądane leku

Zaburzenia psychiczne

Często

koszmary senne, objawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne, splątanie, halucynacje, bezsenność, niepokój ruchowy

Niezbyt często

kompulsywne zakupy, urojenia, hiperseksualność, zaburzenia libido, paranoja, patologiczne uzależnienie od hazardu

Nieznane

niepohamowany apetyt, żarłoczność

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często

zawroty głowy, dyskinezy, senność

Często

amnezja, ból głowy

Niezbyt często

hiperkineza, epizody nagłego zasypiania, omdlenia

Zaburzenia oka

Często

zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie oraz pogorszenie ostrości wzroku

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo często

niedociśnienie

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często

nudności

Często

zaparcia, wymioty

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często

nadwrażliwość, świąd, wysypka

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często

zmęczenie, obrzęk obwodowy

Badania diagnostyczne

Często

zmniejszenie masy ciała

Niezbyt często

zwiększenie masy ciała


Senność:

Pramipeksol jest związany z sennością (8,6%) i niezbyt często może być związany z nadmierną sennością dzienną oraz epizodami nagłego zasypiania (0,1%). Patrz również punkt 4.4.


Zaburzenia libido:

Pramipeksol może być związany z zaburzeniami popędu płciowego (zwiększeniem (0,1%) lub zmniejszeniem (0,4%)).


Zaburzenia kontroli impulsów oraz zaburzenia kompulsywne:

Pacjenci otrzymujący agonistów dopaminy w leczeniu choroby Parkinsona, w tym pramipeksol, szczególnie w dużych dawkach, wykazywali objawy patologicznego uzależnienia od hazardu, zwiększone libido i wzrost popędu płciowego, zazwyczaj mijające po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (patrz również punkt 4.4).

W przekrojowym retrospektywnym przesiewowym badaniu porównawczym przypadków, obejmującym 3090 pacjentów z chorobą Parkinsona, u 13,6% wszystkich pacjentów przyjmujących leki dopaminergiczne oraz inne niż dopaminergiczne występowały objawy zaburzenia kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne uzależnienie od hazardu, kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zachowania seksualne (hiperseksualność). Potencjalne niezależne czynniki ryzyka zaburzeń kontroli impulsów obejmowały stosowanie leków dopaminergicznych oraz większych dawek leków dopaminergicznych, młodszy wiek (≤ 65 lat), stan wolny oraz spontanicznie zgłaszane uzależnienie od hazardu w wywiadzie rodzinnym.


4.9 Przedawkowanie


Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego ciężkiego przedawkowania. Spodziewane działania niepożądane mogą być związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy i obejmować nudności, wymioty, hiperkinezy, omamy, pobudzenie i niedociśnienie tętnicze. Nie ma ustalonego antidotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. Jeśli występują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, może być wskazany środek neuroleptyczny. Postępowanie po przedawkowaniu może wymagać ogólnego leczenia objawowego włącznie z płukaniem żołądka, dożylnym podaniem płynów, podaniem węgla aktywowanego i monitorowaniem elektrokardiograficznym.




5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: agoniści dopaminy, Kod ATC: N04BC05


Pramipeksol jest agonistą dopaminy, wiążącym się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy
z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną istotną aktywność.

Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona pobudzając receptory dopaminy w ciele prążkowanym. Badania na zwierzętach wykazały, że pramipeksol hamuje syntezę, uwalnianie i przemianę dopaminy.


W badaniach u ludzi (przeprowadzonych z udziałem ochotników) obserwowano zależne od dawki zmniejszenie wydzielania prolaktyny.


Badania kliniczne dotyczące leczenia choroby Parkinsona

Pramipeksol łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe idiopatycznej choroby Parkinsona. Badania kliniczne kontrolowane placebo objęły około 2100 pacjentów w fazach I – V Hoehna i Yahra leczonych pramipeksolem. W tym 900 pacjentów było w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, leczonych jednocześnie lewodopą i z powikłaniami ruchowymi. We wczesnym i zaawansowanym stadium choroby Parkinsona, skuteczność pramipeksolu w kontrolowanych badaniach klinicznych utrzymywała się przez około sześć miesięcy. W otwartych badaniach podtrzymujących, trwających przez ponad trzy lata, nie obserwowano oznak zmniejszenia skuteczności. W kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójną ślepą próbą, trwającym 2 lata, początkowe leczenie pramipeksolem znacząco opóźniło wystąpienie powikłań ruchowych oraz zmniejszyło częstość ich występowania w porównaniu z początkowym leczeniem lewodopą. To opóźnienie wystąpienia powikłań ruchowych po zastosowaniu pramipeksolu, powinno być porównywane w stosunku do stopnia poprawy funkcji motorycznych po stosowaniu w leczeniu początkowym lewodopy (mierzonej jako średnią zmianę punktacji w skali UPDRS). Ogólnie, częstość występowania omamów i senności jest większa w fazie zwiększania dawki w grupie przyjmującej pramipeksol. Nie było jednak znaczącej różnicy w fazie podtrzymującej. Te fakty należy wziąć pod uwagę podczas rozpoczynania leczenia pramipeksolem u pacjentów z chorobą Parkinsona.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. godziną. Podawanie razem z pokarmem nie zmniejsza wchłaniania pramipeksolu, ale szybkość wchłaniania jest mniejsza. Pramipeksol wykazuje kinetykę liniową i niewielkie różnice osobnicze stężeń w osoczu poszczególnych pacjentów.

U ludzi stopień wiązania pramipeksolu z białkami osocza jest bardzo mały (< 20%), a objętość dystrybucji jest duża (400 l). U szczurów obserwowano duże stężenie w tkance mózgowej (około 8. razy większe w porównaniu do osocza krwi).


U człowieka pramipeksol jest metabolizowany tylko w niewielkim stopniu.


Nie zmieniony pramipeksol wydalany jest głównie przez nerki. Około 90% dawki znakowanej izotopem węgla C14 jest wydalane przez nerki, podczas gdy z kałem mniej niż 2%. Całkowity klirens pramipeksolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy około 400 ml/min. Okres półtrwania (t½) zmienia się od 8 godzin u osób młodych do 12 u osób w wieku podeszłym.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że pramipeksol wywiera działanie czynnościowe, głównie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego i żeńskiego układu rozrodczego, co prawdopodobnie wynika z nadmiernego działania farmakodynamicznego pramipeksolu.


Zaobserwowano obniżenie ciśnienia rozkurczowego i skurczowego krwi oraz zmniejszenie częstości akcji serca u świnek miniaturowych, a u małp obniżenie ciśnienia tętniczego.


Potencjalne działanie pramipeksolu na funkcje rozrodcze zostało zbadane u szczurów i królików. Pramipeksol nie wykazał działania teratogennego u szczurów i królików, ale był embriotoksyczny
u szczurów po zastosowaniu dawek toksycznych u matek. Ze względu na dobór gatunków zwierząt
i ograniczoną liczbę badanych parametrów, szkodliwy wpływ pramipeksolu na ciążę oraz na płodność
u samców nie został w pełni wyjaśniony.

Pramipeksol nie wykazywał działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u samców szczurów wystąpiły gruczolaki i rozrost komórek Leydiga, co można wyjaśnić hamującym działaniem pramipeksolu na wydzielanie prolaktyny. To zjawisko nie ma klinicznego znaczenia dla ludzi. To samo badanie wykazało, że dawki pramipeksolu 2 mg/kg (soli) i większe wiązały się z degeneracją siatkówki u szczurów albinosów. Nie obserwowano tego działania u szczurów zabarwionych, ani w czasie trwającego dwa lata badania nad rakotwórczością u myszy albinosów, ani u innych badanych gatunków.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Skrobia żelowana, kukurydziana (skrobia kukurydziana 1500)

Mannitol

Celuloza mikrokrystaliczna

Powidon (K 27,0 – 32,4)

Talk

Magnezu stearynian


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


3 lata


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.


    1. Rodzaj i zawartość opakowania


Blister (PA/Aluminium/PVC/Aluminium): 10 tabletek w blistrze

Pudełko kartonowe zawiera 3 lub 10 blistrów (30 lub 100 tabletek).


Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.


6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania


Brak szczególnych wymagań.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY


ARTI FARMA Sp. z o.o. - Sp. Komandytowa

ul. Jutrzenki 94

02-230 Warszawa

Polska


8. NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 17229



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-08-26



10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-08-26



9