CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Rocuronium Teva, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każdy ml roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 10 mg rokuroniowego bromku.

Każda fiolka z 2,5 ml zawiera 25 mg rokuroniowego bromku.

Każda fiolka z 5 ml zawiera 50 mg rokuroniowego bromku.

Każda fiolka z 10 ml zawiera 100 mg rokuroniowego bromku.


Substancja pomocnicza: 3,6 mg sodu na 1 ml.


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Roztwór do wstrzykiwań/do infuzji


Przejrzysty, bezbarwny do żółtopomarańczowego roztwór.

pH roztworu: 3,6 do 4,4

Osmolalność: 250-310 mOsmol/kg



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji stanowi uzupełnienie znieczulenia ogólnego i stosowany jest w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej podczas rutynowej oraz szybkiej indukcji sekwencyjnej poprzez wywołanie zwiotczenia mięśni szkieletowych w czasie zabiegu. Zalecany jest także jako produkt uzupełniający do krótkotrwałego stosowania w oddziale intensywnej opieki medycznej (np. w celu ułatwienia intubacji).

Patrz także punkty 4.2 i 5.1.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, dawkowanie produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podczas określania dawki należy uwzględnić stosowaną metodę znieczulenia, oczekiwany czas trwania zabiegu, metodę sedacji oraz oczekiwany czas trwania wentylacji mechanicznej, możliwe interakcje z innymi lekami podawanymi równocześnie, a także stan pacjenta. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu kontrolowania stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz powrotu napięcia mięśniowego.


Wziewne leki znieczulające nasilają działanie zwiotczające produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji. Działanie to nabiera znaczenia klinicznego wraz z trwaniem znieczulenia, gdy stężenie leków wziewnych osiągnie odpowiednią wartość w tkance. W rezultacie, w trakcie długotrwałych znieczuleń wziewnych (dłuższych niż 1 godzina) konieczna jest modyfikacja dawkowania produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji poprzez podawanie mniejszych dawek podtrzymujących w dłuższych odstępach czasowych lub też zmniejszenie szybkości infuzji rokuroniowego bromku (patrz punkt 4.5).


Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania produktu u dorosłych pacjentów mogą służyć jako ogólne wytyczne do intubacji dotchawiczej oraz zwiotczania mięśni podczas krótko - lub długotrwałych zabiegów chirurgicznych, jak również do stosowania na oddziałach intensywnej opieki medycznej.

Produkt przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku.


Zabiegi chirurgiczne


Intubacja dotchawicza:

Podczas rutynowego znieczulenia z zastosowaniem standardowej dawki intubacyjnej wynoszącej 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc. u prawie wszystkich pacjentów w ciągu 60 sekund uzyskuje się odpowiednie warunki do intubacji. W celu ułatwienia intubacji dotchawiczej podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia zaleca się stosowanie rokuroniowego bromku w dawce 1,0 mg na kg mc., po podaniu której w czasie 60 sekund u prawie wszystkich pacjentów osiągnięte zostają warunki odpowiednie do intubacji. Jeżeli dawka 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc. jest stosowana w szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia, zaleca się intubację pacjenta w ciągu 90 sekund po podaniu rokuroniowego bromku.


Dawki podtrzymujące:

Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 0,15 mg/kg mc. rokuroniowego bromku. W przypadku długotrwałego znieczulania wziewnego dawka powinna być zmniejszona do 0,075-0,1 mg rokuroniowego bromku na kg mc.

Zalecane jest stosowanie dawek podtrzymujących, gdy reakcja skurczowa mięśni na bodziec powraca do 25% wartości kontrolnej, lub gdy obserwuje się 2 lub 3 odpowiedzi na stymulację ciągiem czterech impulsów (ang. TOF - Train-Of-Four).


Infuzja dożylna ciągła:

W przypadku podawania produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji w postaci ciągłej infuzji zaleca się zastosowanie dawki nasycającej 0,6 mg rokuroniowego bromku na kilogram masy ciała oraz rozpoczęcie infuzji, gdy blokada nerwowo-mięśniowa zaczyna ustępować. Szybkość infuzji należy dostosować do utrzymania reakcji skurczowej mięśni na bodziec na poziomie 10% wartości kontrolnej lub utrzymania 1 do 2 odpowiedzi na stymulację ciągiem czterech impulsów.

U dorosłych poddanych znieczuleniu dożylnemu szybkość infuzji wymagana do utrzymania blokady nerwowo-mięśniowej na powyższym poziomie wynosi 0,3-0,6 mg/kg mc./godz. W przypadku znieczulenia wziewnego szybkość infuzji wynosi 0,3-0,4 mg/kg mc./godz.

Wymagania dotyczące szybkości infuzji różnią się w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz zastosowanej metody znieczulenia, dlatego niezbędne jest ciągłe monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej.


Dawkowanie u pacjentek w ciąży:

U pacjentek poddanych cesarskiemu cięciu zaleca się stosowanie rokuroniowego bromku wyłącznie w dawce 0,6 mg na kg mc., ponieważ nie ma danych dotyczących stosowania dawki 1,0 mg/kg mc. w tej grupie pacjentów. Zniesienie blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez leki zwiotczające mięśnie może być zahamowane lub niezadowalające u pacjentek przyjmujących sole magnezu podczas leczenia zatrucia ciążowego, ponieważ sole magnezu nasilają blokadę nerwowo-mięśniową. Dlatego u tych pacjentek należy zmniejszyć dawkę rokuroniowego bromku i zwiększać stopniowo aż do uzyskania odpowiedzi w postaci reakcji skurczowej.


Dawkowanie u niemowląt, dzieci i młodzieży:

U niemowląt (28 dni - 23 miesiące), dzieci (2-11 lat) i młodzieży (12-17 lat) zalecane dawki intubacyjne stosowane podczas standardowego znieczulenia oraz dawki podtrzymujące zbliżone są do stosowanych u dorosłych pacjentów. W przypadku ciągłej infuzji, u niemowląt i młodzieży za wyjątkiem dzieci, przeprowadza się infuzję z taką samą szybkością, jak u pacjentów dorosłych. U dzieci konieczne może okazać się zwiększenie szybkości infuzji. Zaleca się stosowanie u dzieci tej samej początkowej szybkości infuzji, co u dorosłych pacjentów, a następnie modyfikację dawki w celu utrzymania reakcji skurczowej mięśni na bodziec na poziomie 10% wartości kontrolnej lub utrzymania 1 do 2 odpowiedzi na stymulację ciągiem czterech impulsów.

Istnieje ograniczone doświadczenie w stosowaniu rokuroniowego bromku podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej u niemowląt, dzieci i młodzieży. Z tego powodu nie zaleca się stosowania rokuroniowego bromku u niemowląt, dzieci i młodzieży w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej za pomocą szybkiej indukcji sekwencyjnej.

Brak danych uzasadniających stosowanie rokuroniowego bromku u noworodków (0-1 miesiąc).


Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobami wątroby i (lub) dróg żółciowych, i (lub) niewydolnością nerek:

Standardowa dawka intubacyjna dla pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów ze schorzeniami wątroby i (lub) dróg żółciowych, i (lub) niewydolnością nerek podczas rutynowego znieczulenia wynosi 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc. Jeżeli u pacjenta przewiduje się wystąpienie przedłużonego działania produktu, należy rozważyć zastosowanie dawki 0,6 mg/kg mc. do szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia. Warunki odpowiednie do intubacji mogą nie być osiągnięte w ciągu 90 sekund po podaniu rokuroniowego bromku. Niezależnie od zastosowanej techniki znieczulenia, zalecana dawka podtrzymująca dla tych pacjentów wynosi 0,075-0,1 mg rokuroniowego bromku na kg mc., a zalecana szybkości infuzji 0,3-0,4 mg/kg/godz. (patrz podpunkt „Ciągła infuzja”).


Dawkowanie u pacjentów z nadwagą i otyłych:

W przypadku zastosowania produktu u pacjentów z nadwagą lub otyłych (definiowanych jako pacjenci z masą ciała o 30 lub więcej procent większą niż należna masa ciała), dawki należy obliczyć w oparciu o beztłuszczową masę ciała.


Procedury intensywnej opieki medycznej


Intubacja dotchawicza

W przypadku intubacji dotchawiczej należy zastosować identyczne dawki, jak opisane powyżej dla zabiegów chirurgicznych.


Sposób podawania

Produkt Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji podaje się dożylnie w postaci bolusa lub infuzji ciągłej (patrz punkt 6.6). Podawanie należy rozpocząć natychmiast po sporządzeniu i należy je zakończyć w ciągu 24 godzin.


4.3 Przeciwwskazania


Zastosowanie rokuroniowego bromku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na rokuroniowy bromek, jony bromkowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Produkt Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji powinien być używany wyłącznie przez doświadczony personel medyczny, wykwalifikowany w stosowaniu leków zwiotczających mięśnie. Niezbędna jest stała dostępność odpowiednich warunków oraz osób posiadających doświadczenie w intubacji dotchawiczej oraz sztucznej wentylacji.


Ponieważ rokuroniowy bromek powoduje porażenie mięśni oddechowych, niezbędne jest wspomaganie wentylacji u pacjentów leczonych produktem, aż do samoistnego przywrócenia czynności oddechowych. Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, należy uwzględnić możliwość wystąpienia trudności podczas intubacji, szczególnie w przypadku stosowania techniki szybkiej indukcji sekwencyjnej.


Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, podczas stosowania rokuroniowego bromku odnotowano występowanie zjawiska powtórnego zwiotczenia mięśni (rekuraryzacji). W celu uniknięcia powikłań będących skutkiem kuraryzacji, zaleca się usunięcie rurki intubacyjnej wyłącznie po stwierdzeniu ustąpienia blokady nerwowo-mięśniowej. Należy uwzględnić również inne czynniki mogące wywołać rekuraryzację po ekstubacji w fazie pooperacyjnej (np. interakcje pomiędzy lekami lub stan pacjenta). Jeśli nie jest to element standardowej praktyki klinicznej, należy rozważyć zastosowanie środka zwiotczającego mięśnie, szczególnie w przypadkach zwiększonego ryzyka wystąpienia rekuraryzacji.

Niezwykle ważne jest upewnienie się, że pacjent oddycha samoistnie, głęboko i regularnie zanim zezwoli się na opuszczenie przez niego sali operacyjnej.


Po podaniu leków zwiotczających mięśnie mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne. Zawsze należy zastosować odpowiednie środki ostrożności w celu przeciwdziałania tego typu reakcjom. Szczególnie istotne jest to w przypadku zaistniałych uprzednio reakcji anafilaktycznych na leki zwiotczające mięśnie. Z uwagi na odnotowane przypadki wystąpienia alergicznej reakcji krzyżowej należy wówczas zastosować specjalne środki ostrożności.


Dawki większe niż 0,9 mg rokuroniowego bromku na kg mc. mogą przyspieszać akcję serca; to działanie produktu może neutralizować bradykardię wywołaną przez inne leki stosowane w znieczuleniu lub przez stymulację nerwu błędnego.


U pacjentów leczonych na oddziałach intensywnej opieki medycznej odnotowano przedłużone porażenie i (lub) osłabienie mięśni szkieletowych w następstwie długotrwałego stosowania leków zwiotczających mięśnie. W celu wykluczenia przedłużonego czasu trwania blokady nerwowo-mięśniowej i (lub) przedawkowania zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas stosowania leków zwiotczających mięśnie. Oprócz tego, pacjenci powinni być poddani odpowiedniemu znieczuleniu i sedacji. Ponadto, leki zwiotczające mięśnie powinny być miareczkowane do uzyskania pożądanego działania u poszczególnych pacjentów. Wyżej wymienione procedury powinny być wykonywane pod nadzorem doświadczonego klinicysty znającego skutki stosowania produktu oraz biegłego w technikach monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.


Ze uwagi na stosowanie rokuroniowego bromku zawsze w połączeniu z innymi lekami oraz możliwość wystąpienia hipertermii złośliwej w trakcie znieczulenia, nawet jeśli nie stosuje się leków o znanym działaniu wywołującym tę reakcję, klinicysta powinien być zaznajomiony z wczesnymi objawami, rozpoznaniem i leczeniem hipertermii złośliwej przed przystąpieniem do znieczulenia. Badania na zwierzętach wykazały, iż rokuroniowy bromek nie należy do czynników wywołujących hipertermię złośliwą.


Obserwowano występowanie miopatii u pacjentów długotrwale przyjmujących niedepolaryzujące leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe równocześnie z kortykosteroidami. Okresy równoczesnego stosowania leków należy ograniczyć do niezbędnego minimum (patrz punkt 4.5).

Rokuroniowy bromek może być zastosowany jedynie po całkowitym ustąpieniu blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej podaniem suksametonium.


Na właściwości farmakokinetyczne i (lub) farmakodynamiczne rokuroniowego bromku mogą wpływać następujące stany chorobowe:


Rokuroniowy bromek jest wydalany z moczem i żółcią. Powinien być więc ostrożnie stosowany u pacjentów z klinicznie istotnymi chorobami wątroby i (lub) dróg żółciowych i (lub) niewydolnością nerek. W tych grupach pacjentów przedłużone działanie produktu obserwowano w przypadku stosowania dawek 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc.


Stany powiązane z przedłużonym czasem krążenia, jak choroby układu krążenia, zaawansowany wiek lub obrzęki skutkujące zwiększoną objętością dystrybucji mogą stanowić przyczynę opóźnionego rozpoczęcia działania produktu.


Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, rokuroniowy bromek należy stosować z niezwykłą ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi lub po przebytym zapaleniu rogów przednich rdzenia kręgowego, ponieważ odpowiedź na leki zwiotczające mięśnie u tych chorych może być odmienna. Nasilenie i charakter zmian mogą być zróżnicowane. U pacjentów z miastenią lub miastenicznym zespołem Eatona-Lamberta, małe dawki rokuroniowego bromku mogą wykazywać intensywne działanie, należy więc dostosować dawkowanie produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji, aż do uzyskania odpowiedzi.


Podczas operacji w warunkach hipotermii, działanie na blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez rokuroniowy bromek jest wzmożone, a czas działania - wydłużony.


Podobnie jak w przypadku innych leków zwiotczających mięśnie, rokuroniowy bromek może wykazywać wydłużony czas działania i przedłużony czas samoistnego przywrócenia napięcia mięśniowego u pacjentów z otyłością, jeżeli stosuje się dawki obliczone w oparciu o rzeczywistą masę ciała.


U pacjentów z oparzeniami rozwija się oporność na niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie. Zaleca się dostosowywanie dawki, aż do osiągnięcia odpowiedzi.


Stany mogące być przyczyną zwiększonego działania rokuroniowego bromku:


Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, z tego względu jest uważany za produkt niezawierający sodu.


4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji


Następujące leki wykazują wpływ na intensywność i (lub) długość działania niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie:


Działanie innych produktów leczniczych na rokuroniowy bromek roztwór do wstrzykiwań/do infuzji


Wzmożenie działania produktu:


Inne produkty lecznicze:


Zmniejszenie działania produktu:


Zmienny wpływ na działanie produktu:


Działanie rokuroniowego bromku roztwór do wstrzykiwań/do infuzji na inne produkty lecznicze

Jednoczesne zastosowanie produktu z lidokainą może skutkować przyspieszeniem działania lidokainy. Odnotowano przypadki wystąpienia rekuraryzacji po pooperacyjnym zastosowaniu aminoglikozydów, linkozamidów, antybiotyków polipeptydowych, penicylin, chinidyny, chininy i soli magnezu (patrz punkt 4.4).


4.6 Ciąża i laktacja


Ciąża

Istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania rokuroniowego bromku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego działania produktu. Produkt Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności oraz po stwierdzeniu przez lekarza, że oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Zastosowanie rokuroniowego bromku u pacjentek poddanych cesarskiemu cięciu w dawce 0,6 mg/kg mc. nie wykazuje wpływu na wynik skali Apgar, napięcie mięśniowe płodu ani adaptację krążeniowo-oddechową.

Badania krwi pępowinowej wskazują, iż przez łożysko przenikają jedynie niewielkie ilości rokuroniowego bromku, nie powodujące klinicznie jawnych działań niepożądanych u noworodka.


Uwaga: badania dotyczące zastosowania dawki 1,0 mg/kg przeprowadzono podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia, jednak nie u pacjentek poddanych cesarskiemu cięciu.


Laktacja

Nie wiadomo czy rokuroniowy bromek przenika do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie produktu do mleka kobiet karmiących piersią w znikomej ilości. Inne leki z tej grupy wykazywały niewielką zdolność do przenikania do mleka kobiet karmiących piersią oraz wnikania do organizmu karmionego dziecka. Podczas podejmowania decyzji o kontynuacji lub zaprzestaniu karmienia piersią należy uwzględnić korzyści wynikające z karmienia piersią oraz potencjalne ryzyko dla dziecka.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn


Rokuroniowy bromek wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Nie zaleca się obsługiwania potencjalnie niebezpiecznych urządzeń mechanicznych ani prowadzenia pojazdów mechanicznych w czasie pierwszych 24 godzin po pełnym zniesieniu blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuroniowy bromek.


    1. Działania niepożądane


Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana w poniższych kategoriach:


Bardzo często

≥1/10

Często

≥1/100 do <1/10

Niezbyt często

≥1/1000 do <1/100

Rzadko

≥1/10 000 do <1/1000

Bardzo rzadko

<1/10 000

Częstość nieznana

nie może być określona na podstawie dostępnych danych


Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są ból lub zmiany w okolicy miejsca podania, zaburzenia czynności życiowych oraz przedłużony czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej.


Działania niepożądane są wymienione poniżej, sklasyfikowane według układów i narządów a także częstości występowania (wszystkie raportowane przypadki).


Zaburzenia układu immunologicznego

Bardzo rzadko:


Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo rzadko:


Zaburzenia serca

Bardzo rzadko:


Zaburzenia naczyniowe

Bardzo rzadko:


Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo rzadko:

Nieznana:


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko:


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Nieznana:


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często:


Badania diagnostyczne

Bardzo rzadko:


Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Bardzo rzadko:


*Dodatkowe informacje dotyczące działań niepożądanych:


Zwiększone stężenie histaminy

Ponieważ leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wykazują zarówno miejscowe, jak i ogólne działanie indukujące uwalnianie histaminy, możliwe jest wystąpienie świądu oraz reakcji rumieniowych w miejscu podania produktu i (lub) uogólnionej reakcji histaminowej (anafilaktoidalnej) w postaci skurczu oskrzeli lub zaburzeń układu krążenia (np. zmniejszone ciśnienie krwi i tachykardia). Podczas stosowania tych leków należy zawsze uwzględnić możliwość wystąpienia powyższych zmian. Bardzo rzadko u pacjentów przyjmujących rokuroniowy bromek odnotowywano wysypkę, wykwity, pokrzywkę, skurcz oskrzeli oraz obniżenie ciśnienia krwi.


Podczas badań klinicznych obserwowano jedynie nieznaczne zwiększenie stężenia histaminy w osoczu po podaniu bolusa rokuroniowego bromku w dawce 0,3-0,9 mg na kg mc.


Przedłużony czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej

Najczęstszym działaniem niepożądanym wywołanym niedepolaryzującymi lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe jest przedłużenie czasu działania farmakologicznego produktu ponad pożądany okres. Objawy mogą mieć zróżnicowany charakter, od osłabienia mięśni szkieletowych po całkowity i długotrwały paraliż mięśni szkieletowych skutkujący niewydolnością oddechową lub bezdechem.


Zmiany w miejscu podania produktu

Podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia odnotowano występowanie bólu w miejscu wstrzyknięcia produktu, szczególnie w przypadkach niepełnej utraty świadomości przez pacjenta oraz podczas stosowania propofolu jako środka indukującego. Podczas badań klinicznych odnotowano ból w miejscu podania u 16% pacjentów poddanych szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia z zastosowaniem propofolu oraz u mniej niż 0,5% pacjentów poddanych szybkiej indukcji sekwencyjnej z zastosowaniem fentanylu i tiopentalu.


Reakcja anafilaktyczna

Odnotowano ciężkie reakcje anafilaktyczne po lekach zwiotczających mięśnie, mogące w niektórych przypadkach spowodować zgon. Ze uwagi na możliwy ciężki przebieg tego typu reakcji, należy zawsze uwzględnić możliwość ich wystąpienia i podjąć konieczne środki ostrożności.


4.9 Przedawkowanie


W przypadku przedawkowania oraz przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej należy kontynuować wspomaganie wentylacji oraz sedację pacjenta. Aż do pojawienia się samoistnego zniesienia blokady należy podawać inhibitor acetylcholinesterazy (np. neostygmina, edrofonium lub pirydostygmina) w odpowiednich dawkach. Jeżeli stosowanie leków hamujących acetylcholinesterazę nie znosi blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuroniowy bromek, należy kontynuować sztuczną wentylację, aż do pojawienia się samoistnego oddychania. Powtarzanie dawki inhibitorów acetylcholinesterazy może być niebezpieczne dla pacjenta.


W badaniach na zwierzętach ciężką depresję układu krążenia ostatecznie prowadzącą do zapaści sercowej odnotowano jedynie po podawaniu dawki kumulacyjnej wynoszącej 750 x ED90 (135 mg rokuroniowego bromku na kg mc.)



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie, leki działające obwodowo, inne czwartorzędowych związki amoniowe

Kod ATC: M03AC09


Farmakodynamika

Rokuroniowy bromek jest niedepolaryzującym lekiem wywołującym blokadę nerwowo-mięśniową, o średnio długim czasie działania i szybkim początku działania, posiadającym wszystkie charakterystyczne dla tej klasy leków cechy działania (kuraropodobne). Działa konkurencyjnie na poziomie nikotynowego receptora cholinergicznego w płytce motorycznej. Antagonistami tego działania są inhibitory acetylcholinesterazy takie jak neostygmina, edrofonium i pirydostygmina.

Wartość ED90 (dawka wymagana do uzyskania 90% zniesienia reakcji skurczowej kciuka na stymulację nerwu łokciowego) podczas znieczulenia zrównoważonego wynosi około 0,3 mg rokuroniowego bromku na kg mc.


Rutynowa praktyka lekarska

W czasie 60 sekund po podaniu dożylnym dawki 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc. (2 x ED90 w znieczuleniu zrównoważonym) warunki umożliwiające intubację osiąga się u prawie wszystkich pacjentów. U 80% tych pacjentów warunki intubacji ocenia się jako znakomite. W ciągu 2 minut osiągane jest uogólnione porażenie mięśni odpowiednie dla przeprowadzenia wszelkiego typu zabiegów. Kliniczny czas działania (czas do samoistnego powrotu do wartości 25% kontrolnej reakcji skurczowej na bodziec) po tej dawce wynosi 30-40 minut. Całkowity czas działania (czas do samoistnego powrotu do wartości 90% kontrolnej reakcji skurczowej) wynosi 50 minut. Średni czas samoistnego powrotu reakcji skurczowej od 25% do 75% (wskaźnik ustąpienia działania) po podaniu bolusa dawki 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc. wynosi 14 minut.

W przypadku mniejszych dawek rokuroniowego bromku, wynoszących 0,3-0,45 mg/kg mc. (1-1½ x 2 x ED90) początek działania jest wolniejszy, a czas działania ulega skróceniu (13-26 minut). Po podaniu 0,45 mg rokuroniowego bromku na kg mc. zadowalające warunki do intubacji osiąga się po 90 sekundach.


Intubacja w stanach zagrożenia życia

Podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej znieczulenia z zastosowaniem propofolu lub fentanylu/tiopentalu warunki odpowiednie do intubacji osiąga się w ciągu 60 sekund, odpowiednio u 93% i 96% pacjentów, po podaniu rokuroniowego bromku w dawce 1,0 mg na kg mc. W tych grupach, u 70% pacjentów warunki do intubacji oceniane są jako znakomite. Kliniczny czas działania przy tej dawce wynosi 1 godzinę, w czasie której blokada nerwowo-mięśniowa może być bezpiecznie zniesiona. Po podaniu rokuroniowego bromku w dawce 0,6 mg na kg mc. warunki odpowiednie do intubacji uzyskuje się w ciągu 60 sekund u 81% i 75% pacjentów podczas szybkiej indukcji sekwencyjnej przy znieczuleniu z zastosowaniem, odpowiednio, propofolu lub fentanylu/tiopentalu.

Dawki większe niż 1 mg rokuroniowego bromku na kg mc. nie poprawiają w sposób dostrzegalny warunków intubacji, jednak czas działania produktu ulega wydłużeniu. Dawki większe niż 4 x ED90 nie były badane.


Intensywna opieka medyczna

Zastosowanie rokuroniowego bromku na oddziale intensywnej opieki medycznej oceniano w dwóch otwartych badaniach klinicznych. U łącznej liczby 95 dorosłych pacjentów zastosowano dawkę początkową 0,6 mg rokuroniowego bromku na kg mc., a następnie ciągły wlew dożylny 0,2-0,5 mg/kg mc./godz. w ciągu pierwszej godziny podawania, aż do powrotu reakcji skurczowej do wartości 10% reakcji kontrolnej lub powrocie stymulacji ciągiem czterech impulsów do wartości 1 lub 2. Dawki produktu dostosowywano, aż do uzyskania pożądanej reakcji. W czasie kolejnych godzin podawania zmniejszano dawki produktu pod kontrolą stymulacji ciągiem czterech impulsów. W badaniach oceniano stosowanie produktu w okresie do 7 dni.


Podczas badań stwierdzono odpowiedni stan zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, jednak obserwowano znaczną zmienność godzinowej szybkości infuzji pomiędzy poszczególnymi pacjentami oraz przedłużony czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej.


Czas powrotu stymulacji ciągiem czterech impulsów do wartości 0,7 nie wykazuje istotnego związku z łącznym czasem trwania infuzji. Po ciągłym wlewie trwającym 20 godzin lub dłużej, mediana czasu pomiędzy powrotem T2 w stymulacji ciągiem czterech impulsów i powrotem wartości stymulacji ciągiem czterech impulsów do 0,7 wykazywała zmienność w granicach 0,8 do 12,5 godz. u pacjentów bez niewydolności wielonarządowej i 1,2- 25,5 godz. u pacjentów z niewydolnością wielonarządową.


Szczególne grupy pacjentów

Średni czas rozpoczęcia działania produktu po zastosowaniu dawki 0,6 mg/kg mc. u niemowląt i dzieci jest krótszy niż u dorosłych pacjentów.

Czas działania produktu u dzieci jest krótszy niż u dorosłych pacjentów.

Czas działania dawki podtrzymującej wynoszącej 0,15 mg rokuroniowego bromku na kg mc. może być nieznacznie dłuższy w przypadku zastosowania znieczulenia za pomocą enfluranu i izofluranu u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek (około 20 minut), niż u pacjentów bez zaburzeń czynności narządów wydalniczych poddanych znieczuleniu dożylnemu (około 13 minut). Nie obserwowano kumulacji działania (stopniowe narastanie działania w czasie) po powtarzaniu dawki podtrzymującej w zalecanym zakresie.


Zabiegi chirurgiczne dotyczące układu krążenia

U pacjentów poddanych operacji sercowo-naczyniowej najczęściej występującymi zmianami w układzie krążenia podczas maksymalnej wartości blokady po rokuroniowym bromku w dawce 0,6-0,9 mg/kg mc. są: nieznaczne i kliniczne nieistotne przyspieszenie akcji serca do 9% oraz zwiększenie średniego ciśnienia tętniczego do 16% wartości kontrolnej.


Antagoniści

Zastosowanie inhibitorów acetylcholinesterazy, takich jak neostygmina, pirydostygmina lub edrofonium, powoduje działanie antagonistyczne w stosunku do rokuroniowego bromku.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji, profil jego stężenia w osoczu przebiega w trzech fazach wykładniczych. U dorosłych średni (95% CI) okres półtrwania eliminacji wynosi 73 (66-80) minut, (pozorna) objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 203 (193-214) ml/kg, a klirens osoczowy ma wartość 3,7 (3,5-3,9) ml/kg/min.


Klirens osoczowy u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek jest nieznacznie zmniejszony w porównaniu z młodszymi pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby jest wydłużony o 30 minut, a średni klirens osoczowy zmniejszony o 1 ml/kg/min (patrz punkt 4.2).

Pozorna objętość dystrybucji u niemowląt (w wieku od 3 do 12 miesięcy) jest większa niż u starszych dzieci (w wieku od 1 do 8 lat) oraz dorosłych. U dzieci w wieku od 3 do 8 lat klirens jest większy, a okres półtrwania jest krótszy o około 20 minut w porównaniu z pacjentami dorosłymi i dziećmi w wieku poniżej 3 lat.


W przypadku podawania produktu w postaci ciągłej infuzji w celu ułatwienia wentylacji mechanicznej w czasie 20 godzin lub dłuższym, średni okres półtrwania i średnia (pozorna) objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym są zwiększone. W kontrolowanych badaniach klinicznych stwierdzono dużą zmienność pomiędzy pacjentami, zależną od istoty i rozległości niewydolności narządu oraz indywidualnych cech pacjenta. U pacjentów z niewydolnością wielonarządową średni (± SD) okres półtrwania wynosił 21,5 (± 3,3) godziny, (pozorna) objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym 1,5 (± 0,8) l/kg oraz klirens osoczowy 2,1 (± 0,8) ml/kg/min.


Rokuroniowy bromek jest wydalany z moczem i żółcią. Wydalanie z moczem osiąga wartość 40% w czasie 12-24 godzin. Po wstrzyknięciu znakowanej radioizotopowo dawki rokuroniowego bromku, średnio 47% radioizotopu wydalane jest z moczem i 43% z kałem po 9 dniach. Około 50% dawki produktu wydalane jest w postaci niezmienionej. Nie stwierdzono obecności metabolitów w osoczu.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję i genotoksyczności nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego rokuroniowego bromku.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Sodu octan trójwodny

Kwas octowy, lodowaty

Sodu chlorek

Sodu wodorotlenek (roztwór 10% do ustalenia pH)

Woda do wstrzykiwań


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Udokumentowano niezgodność fizyczną rokuroniowego bromku w przypadku dodawania do roztworów zawierających następujące leki: amfoterycyna, amoksycyklina, azatiopryna, cefazolin, kloksacylina, deksametazon, diazepam, enoksymon, erytromycyna, famotydyna, furosemid, sól sodowa bursztynianu hydrokortyzonu, insulina, intralipid, metoheksytal, metylprednizolon, sól sodowa bursztynianu prednizolonu, tiopental, trimetoprym i wankomycyna.


Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.


6.3 Okres ważności


Fiolka przed otwarciem: 1 rok

Fiolka po otwarciu: produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu fiolki.


Po rozcieńczeniu:

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność użytkową przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, za ustalenie czasu i warunków przechowywania jest odpowiedzialny użytkownik i czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rozcieńczenie roztworu odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.


6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania


Przed otwarciem: Przechowywać w lodówce (2-8C).


Przechowywanie poza lodówką:

Rokuroniowy bromek roztwór do wstrzykiwań/do infuzji można również przechowywać w temperaturze poniżej 25°C przez okres do trzech miesięcy. Po tym okresie należy go usunąć. Jeżeli rokuroniowy bromek jest przechowywany w temperaturze 8-25°C nie należy go umieszczać ponownie w lodówce. Datę wyjęcia produktu z lodówki należy zanotować w przeznaczonym do tego miejscu na opakowaniu zewnętrznym. Całkowity czas przechowywania (w tym przechowywanie fiolki przed otwarciem poza lodówką) nie powinien przekraczać 12 miesięcy.


Warunki przechowywania produktu po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.


    1. Rodzaj i zawartość opakowania


Bezbarwna fiolka ze szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off w tekturowym pudełku.

Zawartość opakowania: 2,5 ml, 5 ml lub 10 ml.


Fiolki 2,5 ml: wielkości opakowań: 1 lub 10 fiolek.

Fiolki 5 ml: wielkości opakowań: 1, 10, 12 lub 60 fiolek.

Fiolki 10 ml: wielkości opakowań: 1, 10 lub 20 fiolek.


Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.


6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania


Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć.


Roztwór należy obejrzeć przed użyciem. Należy używać wyłącznie przejrzyste roztwory bez widocznych cząstek.


Wykazano zgodność produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji z: roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), roztworem glukozy 50 mg/ml (5%), roztworem glukozy 50 mg/ml (5%) w soli fizjologicznej 9 mg/ml (0,9%), wodą do wstrzykiwań, roztworem Ringera z dodatkiem mleczanów i roztworem do infuzji poligeline (3,5%).


W przypadku podawania produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji przy pomocy zestawu do wlewów dożylnych używanego również dla innych leków, ważne jest, aby zestaw taki został odpowiednio wypłukany (np. roztworem chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%)) pomiędzy podawaniem produktu Rocuronium Teva roztwór do wstrzykiwań/do infuzji a lekami o stwierdzonej lub nieustalonej z nim niezgodności.


Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.

ul. Emilii Plater 53

00-113 Warszawa



8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Pozwolenie nr: 17242



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

2010-09-06




  1. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO


2010-09-06

12