CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


RESORPATE, 35 mg, tabletki powlekane



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każda tabletka powlekana zawiera 35 mg sodu ryzedronianu, co odpowiada 32,5 mg kwasu ryzedronowego.

Substancje pomocnicze: każda tabletka powlekana zawiera 109,7 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletka powlekana.

Okrągła jasno pomarańczowa tabletka powlekana z wytłoczonym napisem „R16” na jednej stronie i gładka na drugiej stronie.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie w celu zmniejszenia ryzyka złamań kręgów.


Leczenie rozpoznanej osteoporozy u kobiet po menopauzie w celu zmniejszenia ryzyka złamań szyjki kości udowej (patrz punkt 5.1).


Leczenie osteoporozy u mężczyzn z dużym ryzykiem złamań (patrz punkt 5.1).


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Zalecana dawka u pacjentów dorosłych to jedna tabletka 35 mg doustnie raz w tygodniu. Tabletkę należy przyjmować tego samego dnia każdego tygodnia.


Pokarm ma wpływ na wchłanianie ryzedronianu sodu, tak więc, aby zapewnić prawidłowe wchłanianie, pacjenci powinni przyjmować produkt leczniczy Resorpate:


Przed śniadaniem: co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem, innym produktem leczniczym lub napojem (innym niż woda) w danym dniu.


Pacjentów należy poinstruować, że jeżeli dawka zostanie pominięta, należy przyjąć jedną tabletkę produktu leczniczego Resorpate w dniu, w którym pacjent sobie o tym przypomni. Następnie pacjenci powinni powrócić do przyjmowania jednej tabletki raz w tygodniu, w dniu, w którym zwykle go przyjmowali. Nie należy przyjmować dwóch tabletek tego samego dnia.


Tabletkę należy połykać w całości, nie należy jej ssać ani żuć. Aby ułatwić dotarcie tabletki do żołądka, tabletkę należy przyjmować w pozycji pionowej, popijając szklanką zwykłej wody (≥120 ml). Przez 30 minut po przyjęciu tabletki pacjenci nie powinni się kłaść (patrz punkt 4.4).


W przypadku niewystarczającej podaży wapnia i witaminy D w diecie, należy rozważyć przyjmowanie odpowiednich produktów uzupełniających.


Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności dostosowania dawki, ponieważ dostępność biologiczna, dystrybucja i wydalanie są podobne u osób w podeszłym wieku (>60 lat) w porównaniu do osób młodszych. Zostało to również wykazane u pacjentów w bardzo podeszłym wieku, powyżej 75 lat oraz populacji kobiet po menopauzie.


Zaburzenie czynności nerek: nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek. Stosowanie ryzedronianu sodu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) (patrz punkty 4.3 i 5.2).


Dzieci i młodzież:

Z uwagi na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania, nie jest zaleca się podawania ryzedronianu dzieciom i młodzieży.


4.3 Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na ryzedronian sodu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Hipokalcemia (patrz punkt 4.4).

Ciąża i laktacja.

Ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Pokarm, napoje (inne niż zwykła woda) oraz produkty lecznicze zawierające wielowartościowe kationy (takie jak wapń, magnez, żelazo i glin) wpływają na wchłanianie bisfosfonianów i nie należy ich przyjmować w tym samym czasie co produkt leczniczy Resorpate (patrz punkt 4.5). W celu osiągnięcia zamierzonej skuteczności konieczne jest postępowanie ściśle z zaleceniami dotyczącymi dawkowania (patrz punkt 4.2).


Skuteczność bisfosfonianów w leczeniu osteoporozy jest związana z małą gęstością mineralną kości i (lub) występującymi złamaniami.

Podeszły wiek lub występowanie jedynie klinicznych czynników ryzyka złamań nie mogą stanowić podstawy do rozpoczęcia leczenia osteoporozy z zastosowaniem bisfosfonianu.

Dane potwierdzające skuteczność bisfosfonianów, w tym ryzedronianu, u pacjentów w bardzo podeszłym wieku (>80 lat) są ograniczone (patrz punkt 5.1).


Stosowanie bisfosfonianów wiązało się z występowaniem zapalenia błony śluzowej przełyku, zapalenia błony śluzowej żołądka, owrzodzenia błony śluzowej przełyku oraz żołądka i dwunastnicy. Dlatego też należy zachować ostrożność:




Lekarze przepisujący produkt leczniczy powinni zwrócić uwagę pacjentów na znaczenie przestrzegania instrukcji dotyczących dawkowania oraz na konieczność zachowania czujności w razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na możliwość reakcji w obrębie przełyku. Pacjentów należy poinstruować, aby w razie pojawienia się objawów podrażnienia przełyku takich jak utrudnione połykanie, ból przy połykaniu, ból zamostkowy, pojawienie się lub nasilenie zgagi niezwłocznie szukali pomocy lekarskiej.


Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Resorpate należy przeprowadzić leczenie hipokalcemii. Inne zaburzenia metabolizmu kości i przemiany mineralnej (np. zaburzenia czynności przytarczyc, niedobór witaminy D) należy leczyć w okresie rozpoczynania leczenia produktem leczniczym Resorpate.


Martwicę kości szczęki, na ogół związaną z ekstrakcją zęba i (lub) miejscowym stanem zapalnym (w tym zapalenie szpiku kostnego), odnotowano u pacjentów u których zdiagnozowano raka, otrzymujących leczenie, w tym podawane dożylnie bisfosfoniany. Wielu z tych pacjentów otrzymywało również chemioterapię oraz kortykosteroidy. Martwicę kości szczęki odnotowano również u pacjentów z osteoporozą otrzymujących doustne bisfosfoniany.


Przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami u pacjentów ze współistniejącymi czynnikami ryzyka (np. rak, chemioterapia, radioterapia, kortykosteroidy, nieprawidłowa higiena jamy ustnej) należy rozważyć wykonanie przeglądu stomatologicznego z odpowiednią profilaktyką stomatologiczną.


Jeśli jest to możliwe, w trakcie leczenia pacjenci ci powinni unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych. U pacjentów, u których w trakcie leczenia bisfosfonianami wystąpi martwica kości szczęki, zabieg stomatologiczny może zaostrzyć stan. U pacjentów, u których wymagane są zabiegi stomatologiczne, nie ma dostępnych danych sugerujących, czy przerwanie leczenia bisfosfonianami zmniejsza ryzyko wystąpienia martwicy kości szczęki.

Ocena kliniczna lekarza powinna być podstawą ustalenia schematu leczenia dla każdego pacjenta, na podstawie indywidualnej oceny korzyści do ryzyka.


Produkt leczniczy zawiera laktozę. Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z zastosowaniem ryzedronianu sodu. Jednakże podczas badań klinicznych nie odnotowano żadnych klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. W badaniach III fazy dotyczących leczenia osteoporozy, w których ryzedronian sodu podawano codziennie, stosowanie kwasu acetylosalicylowego lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) odnotowano u odpowiednio 33% i 45% pacjentek. W badaniach III fazy, w których produkt leczniczy podawano kobietom po menopauzie raz w tygodniu, stosowanie kwasu acetylosalicylowego lub leków z grupy NLPZ odnotowano u odpowiednio 57% i 40% pacjentek. Wśród regularnie przyjmujących kwas acetylosalicylowy lub leki z grupy NLPZ (3 lub więcej dni w tygodniu) częstość występowania działań niepożądanych dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych ryzedronianem sodu była podobna jak w grupie kontrolnej.


W razie konieczności ryzedronian sodu można stosować równocześnie z suplementacją estrogenami (tylko u kobiet).


Jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych zawierających wielowartościowe kationy (np. wapń, magnez, żelazo i glin) wpływa na wchłanianie produktu leczniczego Resorpate (patrz punkt 4.4).


Ryzedronian sodu nie podlega ogólnoustrojowym przemianom metabolicznym, nie indukuje enzymów cytochromu P450 oraz wykazuje małe powinowactwo do wiązania się z białkami.


4.6 Ciąża i laktacja


Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania ryzedronianu sodu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko u ludzi jest nieznane. Badania na zwierzętach wykazały, że niewielka ilość ryzedronianu sodu przenika do mleka samic. Ryzedronianu sodu nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży i karmiących piersią.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.


4.8 Działania niepożądane


Ryzedronian sodu badano w badaniach klinicznych III fazy z udziałem ponad 15 000 pacjentów. Większość działań niepożądanych obserwowanych w badaniach klinicznych miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i w większości przypadków nie wymagała przerwania leczenia.


Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych III fazy u kobiet po menopauzie, z osteoporozą, leczonych do 36 miesięcy ryzedronianem sodu w dawce 5 mg/dobę (n=5020) lub placebo (n=5048) i uznane za możliwie lub prawdopodobnie związane ze stosowaniem ryzedronianu sodu zostały wymienione poniżej zgodnie z następującą konwencją (częstość zdarzeń w porównaniu z [vs.] placebo podano w nawiasach):



Zaburzenia układu nerwowego:

Często: ból głowy (1,8% vs. 1,4%)


Zaburzenia oka:

Niezbyt często: zapalenie tęczówki*


Zaburzenia żołądka i jelit:

Często: zaparcia (5,0% vs. 4,8%), niestrawność (4,5% vs. 4,1%), nudności (4,3% vs. 4,0%), ból brzucha (3,5% vs. 3,3%), biegunka (3,0% vs. 2,7%)

Niezbyt często: zapalenie błony śluzowej żołądka (0,9% vs. 0,7%), zapalenie błony śluzowej przełyku (0,9% vs. 0,9%), utrudnione przełykanie (0,4% vs. 0,2%), zapalenie błony śluzowej dwunastnicy (0,2% vs. 0,1), owrzodzenie przełyku (0,2% vs. 0,2%)

Rzadko: zapalenie języka (<0,1% vs. 0,1%), zwężenie przełyku (<0,1% vs. 0,0%).


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Często: ból mięśniowo-szkieletowy (2,1% vs. 1,9%)


Badania diagnostyczne:

Rzadko: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby*


* Brak przypadków związanych z badaniami III fazy u pacjentów z osteoporozą; częstość ustalono w oparciu o działania niepożądane, wyniki badań laboratoryjnych lub wyniki badań reekspozycji na produkt leczniczy z wcześniejszych badań klinicznych.


W jednorocznym wieloośrodkowym badaniu przeprowadzonym z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, porównującym ryzedronian sodu w dawce 5 mg na dobę (n=480) i ryzedronian sodu w dawce 35 mg raz na tydzień u kobiet po menopauzie z osteoporozą, ogólne profile bezpieczeństwa stosowania i tolerancji były podobne. Zaobserwowano następujące dodatkowe działania niepożądane uważane przez badaczy za możliwie lub prawdopodobnie związane ze stosowaniem produktu (częstość większa w grupie otrzymującej ryzedronian sodu w dawce 35 mg niż w grupie otrzymującej ryzedronian sodu w dawce 5 mg): zaburzenia żołądka i jelit (1,6% vs. 1,0%) oraz ból (1,2% vs. 0,8%).


W trwającym 2 lata badaniu przeprowadzonym u mężczyzn z osteoporozą, ogólne profile bezpieczeństwa stosowania i tolerancji w grupie otrzymującej leczenie i w grupie otrzymującej placebo były podobne. Działania niepożądane były podobne do tych, które obserwowano wcześniej w badaniach z udziałem kobiet.


Wskaźniki laboratoryjne: u niektórych pacjentów na początku leczenia obserwowano wczesne, przemijające, bezobjawowe i łagodne zmniejszenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy krwi.


Następujące działania niepożądane opisywano po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu (częstość nieznana):


Zaburzenia oka:

zapalenie tęczówki, zapalenie błony naczyniowej oka


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

martwica kości szczęki


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

nadwrażliwość i reakcje skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy, uogólniona wysypka i pęcherzowe reakcje skórne, czasem ciężkie, w tym pojedyncze przypadki zespołu Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; wypadanie włosów


Zaburzenia układu immunologicznego:

reakcja anafilaktyczna


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

ciężkie zaburzenia wątroby; w większości opisywanych przypadków pacjentów leczono również innymi produktami powodującymi zaburzenia wątroby.


4.9 Przedawkowanie


Nie ma konkretnych danych dotyczących leczenia przedawkowania ryzedronianu sodu.


W razie znaczącego przedawkowania można spodziewać się zmniejszenia stężenia wapnia w surowicy krwi. U niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy przedmiotowe i podmiotowe hipokalcemii.


Aby związać ryzedronian sodu i zmniejszyć jego wchłanianie należy podać mleko lub środki zobojętniające sok żołądkowy zawierające magnez, wapń lub glin. W przypadkach znaczącego przedawkowania można rozważyć wykonanie płukania żołądka w celu usunięcia niewchłoniętego ryzedronianu sodu.


Najwcześniej wystąpującymi objawami hipokalcemii jest uczucie mrowienia w obrębie rąk i stóp. Inne objawy, to skurcze mięśni lub brzucha.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: 9.6.2 – bisfosfoniany, leki wpływające na metabolizm kości i wapnia.

Kod ATC: M05BA07.


Ryzedronian sodu jest pirydynylobisfosfonianem, który wiąże się z hydroksyapatytami kości i hamuje resorpcję kości przez osteoklasty. Obrót metaboliczny ulega zmniejszeniu, podczas gdy czynność osteoblastów i mineralizacja kości są zachowane. W badaniach nieklinicznych ryzedronian sodu wykazał znaczące działanie hamujące osteoklasty i właściwości przeciwresorpcyjne oraz w sposób zależny od dawki powodował zwiększenie masy kostnej jak również biochemicznej wytrzymałości szkieletu. Działanie ryzedronianu potwierdzono przez pomiar biochemicznych markerów przemian kości w badaniach farmakodynamicznych i klinicznych. W badaniach z udziałem kobiet po menopauzie, z osteoporozą, zmniejszenie stężenia biochemicznych markerków przemian kości obserwowano po 1 miesiącu, a maksymalne działanie obserwowano po 3-6 miesiącach. Zmniejszenie stężenia biochemicznych markerów przemian kości było porównywalne po 12 miesiącach podawania ryzedronianu w dawce 35 mg raz na tydzień i ryzedronianu w dawce 5 mg na dobę.


W badaniu z udziałem mężczyzn z osteoporozą, zmniejszenie stężenia biochemicznych markerów przemian kości zaobserwowano najwcześniej po 3 miesiącach a zmniejszenie to nadal obserwowano po 24 miesiącach.


Leczenie osteoporozy pomenopauzalnej:

Liczne czynniki ryzyka wiążą się z osteoporozą pomenopauzalną, w tym mała masa kostna, mała gęstość mineralna kości, wczesna menopauza, palenie tytoniu w wywiadzie oraz obciążenie rodzinne w wywiadzie. Kliniczną konsekwencją osteoporozy są złamania kości. Ryzyko złamań zwiększa się wraz z liczbą występujących czynników ryzyka.


Uwzględniając średnią zmian gęstości mineralnej kręgów lędźwiowych, w jednorocznych wieloośrodkowych badaniach klinicznych przeprowadzonych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, z udziałem kobiet po menopauzie, z osteoporozą wykazano, że ryzedronian w dawce 35 mg raz w tygodniu (n=485) był równie skuteczny jak ryzedronian podawany w dawce 5 mg na dobę (n=480).


Program badań klinicznych, w ramach którego ryzedronian sodu podawano raz na dobę, miał na celu ocenę wpływu ryzedronianu sodu na ryzyko złamań szyjki kości udowej oraz złamań kręgów i obejmował kobiety we wczesnym i późnym okresie po menopauzie, ze złamaniami lub bez złamań. Badano dawki dobowe wynoszące 2,5 mg, 5 mg i wszystkie grupy, w tym grupy kontrolne, otrzymywały wapń oraz witaminę D (jeżeli stężenia początkowe były małe). Bezwzględne i względne ryzyko nowych złamań kręgów i kości udowej oceniano analizując czas, jaki upłynął od pierwszego złamania.


Przeprowadzono dwa badania kontrolowane placebo (n=3661) z udziałem kobiety po menopauzie, w wieku poniżej 85 lat, ze złamaniami kręgów w momencie przystąpienia do badania. Ryzedronian sodu podawany przez 3 lata w dawce 5 mg na dobę zmniejszył ryzyko nowych złamań kręgów w porównaniu z grupą kontrolną. U kobiet z co najmniej 2 złamaniami lub co najmniej 1 złamaniem kręgów względne zmniejszenie ryzyka wynosiło odpowiednio 49% i 41% (częstość występowania nowych złamań kręgów w grupach leczonych ryzedronianem sodu wynosiła odpowiednio 18,1% i 11,3%, a w grupach otrzymujących placebo odpowiednio 29,0% i 16,3%). Skuteczność leczenia była zauważalna już pod koniec pierwszego roku leczenia. Korzyści wykazano również u kobiet z kilkakrotnymi złamaniami przed rozpoczęciem leczenia. Ryzedronian sodu podawany w dawce 5 mg na dobę zmniejszał również roczny ubytek wzrostu w stosunku do grupy kontrolnej.


W dwóch kolejnych badaniach kontrolowanych placebo uczestniczyły kobiety po menopauzie w wieku powyżej 70 lat ze złamaniami lub bez złamań kręgów przed przystąpieniem do badania. Do badań zakwalifikowano kobiety w wieku 70-79 lat, u których wskaźnik gęstości mineralnej (ang. BMD – Bone Mineral Density) kości szyjki udowej wynosił <-3 SD (wg normy producenta, tj. –2,5 SD w oparciu o NHANES III) i co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka. Kobiety w wieku >80 lat mogły zostać zakwalifikowane do badania na podstawie co najmniej jednego innego niż szkieletowy czynnika ryzyka złamania kości udowej lub małej gęstości szyjki kości udowej. Skuteczność ryzedronianu sodu wobec placebo jest istotna statystycznie jedynie wtedy, gdy z obu badanych grup otrzymujących 2,5 mg i 5 mg stworzy się jedną pulę. Poniższe wyniki oparte są jedynie na podstawie analizy podgrup a-posteriori, określonej praktyką kliniczną i bieżącymi definicjami osteoporozy:


W podgrupie pacjentek ze wskaźnikiem gęstości mineralnej kości szyjki udowej T-score <-2,5SD (NHANES III) i co najmniej jednym złamaniem kręgu przed przystąpieniem do badania, ryzedronian sodu podawany przez 3 lata zmniejszał ryzyko złamań szyjki kości udowej o 46% w stosunku do grupy kontrolnej (częstość występowania złamań szyjki kości udowej w połączonych grupach otrzymujących 2,5 mg i 5 mg ryzedronianu sodu wynosiła 3,8%, a w grupie placebo 7,4%);


Dane sugerują, że można spodziewać się bardziej ograniczonego działania profilaktycznego niż u pacjentów w bardzo podeszłym wieku (>80 lat). Może to być wynikiem rosnącego wraz z wiekiem znaczenia nieszkieletowych czynników ryzyka złamania szyjki kości udowej.


W tych badaniach dane analizowane jako II-rzędowy punkt końcowy wykazały spadek ryzyka wystąpienia nowych złamań kręgów w grupie pacjentek z małą gęstością mineralną kości szyjki udowej i bez złamań kręgów oraz w grupie pacjentek z małym wskaźnikiem gęstości mineralnej szyjki kości udowej ze złamaniami i bez złamań kręgów.


Ryzedronian sodu podawany przez 3 lata w dawce 5 mg na dobę (ang. BMD) (w porównaniu z grupą kontrolną) zwiększał gęstość mineralną kości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, szyjce kości udowej, krętarzu i nadgarstku oraz utrzymywał gęstość masy kostnej trzonu kości promieniowej.


Podczas trwającej rok obserwacji pacjentek, u których zakończono trzyletni okres leczenia ryzedronianem sodu w dawce 5 mg na dobę stwierdzono szybkie odwrócenie zmniejszającego się działania ryzedronianu sodu na obrót metaboliczny kości.


Biopsja tkanki kostnej u kobiet po menopauzie, leczonych ryzedronianem sodu w dawce 5 mg na dobę przez okres 2 do 3 lat wykazała spodziewane umiarkowane zmniejszenie tempa przemian kości. Kość wytworzona podczas leczenia ryzedronianem sodu wykazywała prawidłową strukturę beleczkową i mineralizację kości. Dane te oraz zmniejszenie odsetka zależnych od osteoporozy złamań kręgów u kobiet z osteoporozą wskazują na brak szkodliwego wpływu na jakość kości.


Wyniki badań endoskopowych pochodzących z badań pacjentów (zarówno w grupie otrzymującej ryzedronian sodu jak i w grupie placebo) z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami przewodu pokarmowego nie dostarczyły dowodów na zwiększone ryzyko wystąpienia wrzodu żołądka, dwunastnicy, czy przełyku związane z leczeniem ryzedronianem sodu, chociaż w grupie leczonej ryzedronianem sodu obserwowano niezbyt często zapalenie błony śluzowej dwunastnicy.


Leczenie osteoporozy u mężczyzn

Ryzedronian sodu podawany w dawce 35 mg raz w tygodniu wykazywał skuteczność w leczeniu osteoporozy u mężczyzn (w wieku 36 do 84 lat) w trwających 2 lata, przeprowadzonych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem 284 pacjentów (ryzedronian sodu 35 mg n=191). Wszyscy pacjenci otrzymywali suplementy wapnia i witaminy D.


Zwiększenie gęstości mineralnej kości obserwowano już po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia ryzedronianem sodu. Po 2 latach leczenia ryzedronianem sodu w dawce 35 mg raz w tygodniu, w porównaniu z grupą placebo, gęstość mineralna kości zwiększała się w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, szyjce kości udowej, krętarzu i we wszystkich kościach stawu biodrowego. W tym badaniu nie wykazano działania zapobiegającego złamaniom. Wpływ ryzedronianu sodu na kości (zwiększenie gęstości mineralnej kości i zmniejszenie stężenia biochemicznych markerów przemian kości) był podobny u badanych mężczyzn i kobiet.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie: po podaniu doustnym wchłanianie następuje stosunkowo szybko (tmax ~ 1 godzina) i jest niezależne od dawki w badanym zakresie dawek (badanie po podaniu pojedynczych dawek, 2,5 do 30 mg; badania po podaniu wielokrotnych dawek, 2,5 do 5 mg na dobę oraz do 50 mg raz w tygodniu). Średnia dostępność biologiczna tabletki po podaniu doustnym wynosi 0,63% i zmniejsza się, gdy ryzedronian sodu podawany jest z pokarmem. Dostępność biologiczna u mężczyzn i kobiet była podobna.


Dystrybucja: średnia objętość dystrybucji w stanie równowagi u ludzi wynosi 6,3 l/kg mc. Wiązanie z białkami osocza wynosi 24%.


Metabolizm: nie ma dowodów na występowanie układowego metabolizmu ryzedronianu sodu.


Wydalanie: około połowa wchłoniętej dawki jest wydalana z moczem w ciągu pierwszych 24 godzin a około 85% dawki dożylnej wykrywa się w moczu po 28 dniach. Średni klirens nerkowy wynosi 105 ml/min a średni klirens całkowity wynosi 122 ml/min, przy czym różnica ta wynika prawdopodobnie z klirensu związanego z wchłanianiem do kości. Klirens nerkowy nie zależy od stężenia, a zależność między klirensem nerkowym a klirensem kreatyniny jest liniowa. Niewchłonięty ryzedronian sodu jest wydalany z kałem w postaci niezmienionej. Po podaniu doustnym krzywa zależności stężenia od czasu wykazuje trzy fazy wydalania z okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynoszącym 480 godzin.


Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności dostosowania dawki.


Pacjenci stosujący kwas acetylosalicylowy lub leki z grupy NLPZ: częstość występowania działań niepożądanych dotyczących górnego odcinka układu pokarmowego u pacjentów regularnie przyjmujących kwas acetylosalicylowy lub leki z grupy NLPZ (3 lub więcej dni w tygodniu) i leczonych ryzedronianem sodu była podobna jak w grupie kontrolnej pacjentów.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


W badaniach toksykologicznych u szczura i psa obserwowano zależne od dawki toksyczne działanie ryzedronianu sodu na wątrobę, głównie w postaci zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych oraz zmian histopatologicznych u szczurów. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest znane. U szczura i psa otrzymujących dawki uznane za przekraczające dawki lecznicze stosowane u ludzi wystąpiło toksyczne działanie na jądra. U gryzoni obserwowano zależne od dawki częste przypadki podrażnienia górnych dróg oddechowych. Podobne objawy obserwowano podczas stosowania innych bisfosfonianów. Podczas długotrwałych badań na gryzoniach obserwowano również objawy dotyczące dolnych dróg oddechowych, chociaż kliniczne znaczenie tego działania nie jest jasne. W badaniach wpływu na reprodukcję przy narażeniu bliskim narażenia klinicznego obserwowano zaburzenia kostnienia mostka i (lub) czaszki płodu szczurów leczonych ryzedronianem oraz hipokalcemię i śmiertelność wśród ciężarnych samic w grupie oczekującej na poród. Nie odnotowano dowodów działania teratogennego po podaniu dawki 3,2 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, chociaż dostępne dane pochodzą z badań wykonanych na małej grupie królików. Większych dawek nie badano z uwagi na toksyczny wpływ na matki. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Inne składniki, to:


rdzeń tabletki:

laktoza jednowodna,

celuloza mikrokrystaliczna,

krospowidon (typ A),

krzemionka koloidalna bezwodna i

magnezu stearynian.


otoczka:

hypromeloza 6 cp,

tytanu dwutlenek (E 171),

makrogol 400,

hydroksypropyloceluloza

hypromeloza 15 cp,

makrogol 8000,

żelaza tlenek żółty (E 172),

żelaza tlenek czerwony (E 172) i

krzemionka koloidalna bezwodna (E 551).


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


2 lata


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Blister PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.


Blistry w opakowaniach zawierających 1, 2, 4, 10, 12 lub 16 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.


6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania


Brak szczególnych wymagań.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.

ul. Kubickiego 11

02-954 Warszawa

Polska


8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Pozwolenie nr 17244


9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

2010-09-06




10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2010-09-06

9