CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO


1.Nazwa produktu leczniczego


Zomig, 2,5 mg, tabletki powlekane



2.Skład jakościowy i ilościowy


Zolmitriptanum

Jedna tabletka powlekana zawiera 2,5 mg zolmitryptanu.
Substancje pomocnicze, patrz punkt 6.1.



3.Postać farmaceutyczna


Tabletki powlekane: żółte, okrągłe, dwuwypukłe, oznakowane literą „Z” po jednej stronie tabletki.



4.Szczegółowe dane kliniczne

4.1.Wskazania do stosowania


4.2.Dawkowanie i sposób podawania


Dorośli

Zalecana dawka produktu Zomig w leczeniu napadu bólu migrenowego wynosi 2,5 mg (1 tabletka).

Jeżeli objawy migreny utrzymują się lub występuje nawrót objawów w ciągu 24 godzin od zażycia pierwszej dawki, zastosowanie drugiej dawki może być skuteczne. Druga dawka może być zastosowana nie wcześniej niż po dwóch godzinach od zażycia pierwszej dawki.

Jeżeli pacjent ocenia, że dawka 2,5 mg jest nieskuteczna, co oznacza, że nie likwiduje objawów migreny, kolejne napady można leczyć podaniem produktu Zomig w dawce 5 mg (2 tabletki).
Znaczące działanie leku powinno być odczuwane przez pacjenta w ciągu godziny po zażyciu preparatu.
Produkt Zomig jest równie skuteczny, jeżeli zostanie zażyty podczas trwającego już napadu migreny, jednak zaleca się, aby zażyć go jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy.
W razie nawracających napadów migreny zaleca się, aby nie stosować produktu w dawce większej niż 10 mg na dobę.

Nie należy stosować produktu Zomig w zapobieganiu migrenie.


Dzieci

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat.


Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów powyżej 65 lat, dlatego nie zaleca się stosowania produktu Zomig w tej grupie wiekowej.


Pacjenci z niewydolnością wątroby

Metabolizm produktu jest zmniejszony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby maksymalna dawka dobowa powinna wynosić 5 mg (2 tabletki).


Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 5.2).


4.3.Przeciwwskazania


Produkt Zomig jest przeciwwskazany u pacjentów:

- ze stwierdzoną nadwrażliwością na zolmitryptan lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu
- z nie poddającym się leczeniu nadciśnieniem tętniczym

- chorobą niedokrwienną serca

- dławicą Prinzmetala

- z napadem przemijającego niedokrwienia mózgu lub udarem naczyniowym mózgu w wywiadzie

- stosujących jednocześnie preparat Zomig z ergotaminą lub jej pochodnymi oraz z innymi agonistami receptorów 5HT1B/1D.


4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Produkt Zomig należy stosować tylko wtedy, gdy zostanie potwierdzone rozpoznanie migreny. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie choroby neurologiczne. Nie badano stosowania produktu Zomig w leczeniu migreny porażennej ani migreny podstawnej.

Pacjenci z rozpoznaną migreną są częściej narażeni na zaburzenia krążenia mózgowego.

U pacjentów zażywających produkty z grupy agonistów receptora 5HT1B/1D obserwowano: krwotoki mózgowe, krwotoki podpajęczynówkowe, udary i inne zaburzenia naczyniowo mózgowe.
Produktu Zomig nie powinni stosować pacjenci z objawami zespołu
Wolffa Parkinsona Whitea lub arytmiami powiązanymi z występowaniem dodatkowych szlaków przewodzenia.

Po zastosowaniu zolmitryptanu, podobnie jak po zażyciu innych leków z grupy agonistów receptora 5HT 1B/1D, bardzo rzadko obserwowano skurcz naczyń wieńcowych, objawy choroby niedokrwiennej serca i zawał mięśnia sercowego.
U pacjentów, u których istnieją czynniki ryzyka choroby niedokrwiennej serca przed zastosowaniem leków z tej grupy terapeutycznej, w tym produktu Zomig należy uprzednio wykonać badania wykluczające choroby układu krążenia (patrz punkt 4.3). Niekiedy, mimo przeprowadzonych badań nie udaje się wykryć istniejących chorób serca. Bardzo rzadko notowano ciężkie zaburzenia pracy serca u pacjentów, u których przed zastosowaniem produktu Zomig w przeprowadzonych badaniach nie wykryto chorób sercowo naczyniowych.
Po zastosowaniu zolmitryptanu, podobnie jak w przypadku stosowania innych leków z grupy agonistów receptora 5HT
1B/1D, opisywano występowanie uczucia ciężaru, ucisku lub napięcia w okolicy przedsercowej (patrz punkt 4.8). Jeżeli pojawia się ból w klatce piersiowej lub występują inne objawy charakterystyczne dla choroby niedokrwiennej serca, należy przerwać stosowanie zolmitryptanu do czasu wykonania odpowiednich badań.
Podobnie jak inne leki z grupy agonistów receptora 5HT
1B/1D zolmitryptan może powodować przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego zarówno u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem tętniczym, jak i u pacjentów, u których ciśnienie było dotychczas prawidłowe. Bardzo rzadko zwiększenie ciśnienia tętniczego było istotne klinicznie.
Po zastosowaniu zolmitryptanu, podobnie jak w przypadku zażywania innych leków z grupy agonistów receptora 5HT
1B/1D, opisywano rzadkie przypadki występowania reakcji anafilaktycznych lub reakcji, których objawy były podobne do reakcji anafilaktycznych.
Nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do zwiększenia częstości występowania bólu głowy, co może być wskazaniem do zaprzestania leczenia preparatem.

Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek preparatów przeciwbólowych może spowodować nasilenie bólu głowy. Jeśli u pacjenta występuje lub jest podejrzewana taka przyczyna bólu głowy, powinien on odstawić lek i zasięgnąć porady lekarza.
U pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciw tym bólom, należy rozważyć rozpoznanie bólu głowy zależnego od ciągłego stosowania leków.

Ze względu na zawartość laktozy produktu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu „Lapp” lub zespołem złego wchłaniania glukozy galaktozy.

Podczas jednoczesnego zastosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRIs) i selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu norepinefryny (SNRIs) był obserwowany zespół serotoninowy.

Zespół serotoninowy jest stanem potencjalnego zagrożenia życia i może się objawiać w następujący sposób: zmianami stanu psychicznego (pobudzenie, halucynacje, śpiączka), chwiejnością układu autonomicznego (tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze, hypertermia), zaburzenia neurologiczne układu mięśniowo-szkieletowego (wzmożenie odruchów, brak koordynacji ruchowej) i/lub objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka).

Podczas jednoczesnego zastosowania produktu Zomig i selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRIs) lub selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu norepinefryny (SNRIs) jest niezbędna wnikliwa obserwacja pacjentów, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek (patrz punkt 4.5).


4.1.Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Nie stwierdzono, aby jednoczesne zastosowanie leków stosowanych w profilaktyce migreny (np.  adrenilityki, doustne preparaty dihydroergotaminy i pizotyfen) wpływało na skuteczność lub występowanie działań niepożądanych produktu Zomig.

Farmakokinetyka i tolerancja produktu Zomig nie były zmienione, kiedy był on stosowany jednocześnie z lekami stosowanymi w razie wystąpienia ostrych objawów, tj. paracetamolu, metoklopramidu i ergotaminy. Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu Zomig z innymi 5HT1B/1D agonistami, najlepiej zachowując co najmniej 12 godzinną przerwę między ich podaniem.

Na podstawie wyników badań u zdrowych ochotników można sądzić, że nie zachodzą farmakokinetyczne lub znaczące klinicznie interakcje między produktem Zomig a ergotaminą. Jednak ryzyko skurczu naczyń wieńcowych po jednoczesnym zastosowaniu zolmitryptanu jest teoretycznie możliwe. Zaleca się stosowanie produktu Zomig po upływie co najmniej 24 godzin od zażycia preparatów zawierających ergotaminę oraz zachowanie co najmniej 6-godzinnej przerwy od zażycia produktu Zomig do zażycia produktów zawierających ergotaminę (patrz punkt 4.3).
Po podaniu moklobemidu   specyficznego inhibitora MAO A, występuje niewielkie zwiększenie (o 26%) powierzchni pola pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) dla zolmitryptanu i 3 krotne zwiększenie AUC dla czynnego metabolitu. Jeżeli pacjent jednocześnie zażywa produkt Zomig i produkty będące inhibitorami MAO A, zaleca się stosowanie dawki dobowej zolmitryptanu nie większej niż 5 mg.

Po podaniu cymetydyny, inhibitora układu enzymatycznego cytochromu P 450, okres półtrwania zolmitryptanu zwiększył się o 44% a wartość powierzchni pola pod krzywą (AUC) zolmitryptanu zwiększyła się o 48%. Jednocześnie okres półtrwania i wartość powierzchni pola pod krzywą aktywnego, N demetylowanego metabolitu zolmitryptanu (183C91) uległy podwojeniu. Jeżeli pacjent zażywa jednocześnie podukt Zomig i cymetydynę, dawka dobowa zolmitryptanu nie może być większa niż 5 mg. W oparciu o ogólne dane dotyczące interakcji nie można wykluczyć interakcji zolmitryptanu ze specyficznymi inhibitorami izoenzymu CYP 1A2 należącego do układu izoenzymów cytochromu P 450. Jeżeli równocześnie z produktem Zomig pacjent zażywa leki, które są inhibitorami izoenzymów cytochromu P 450, takie jak fluwoksamina i chemioterapeutyków z grupy chinolonów (np. cyprofloksacynę), zaleca się zmniejszenie dawki dobowej do 5 mg.

Fluoksetyna nie wpływa na parametry farmakokinetyczne zolmitryptanu. Dawki terapeutyczne selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, fluoksetyny, sertraliny, paroksetyny, cytalopramu, nie zmniejszają aktywności izoenzymu CYP 1A2.

Jednak zespół serotoninowy był obserwowany podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (fluoksetyny, paroksetyny, sertraliny) i selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu norepinefryny (wenlafaksyny, duloksetyny) (patrz punkt 4.4). Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy agonistów receptora 5HT1B/1D jednoczesne zastosowanie zolmitryptanu z produktami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca może powodować interakcje farmakokinetyczne i nasilenie działań niepożądanych.


4.2.Ciąża i laktacja


Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania produktu u kobiet w okresie ciąży. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego, teratogennego działania leku. Produkt Zomig może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy w opinii lekarza spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu (patrz 5.3).


Laktacja

Badania wykazały, że zolmitryptan przenika do mleka zwierząt. Brak danych dotyczących przenikania zolmitryptanu do mleka kobiecego. Zaleca się szczególną ostrożność w stosowaniu produktu Zomig u kobiet karmiących piersią.
Produkt Zomig może być stosowany w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy
w opinii lekarza spodziewane korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla dziecka.


4.3.Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


W przeprowadzonych badaniach po zastosowaniu dawki nie większej niż 20 mg nie stwierdzono istotnego pogorszenia sprawności psychofizycznej. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ może pojawić się senność.

Jest mało prawdopodobne, aby zastosowanie produktu Zomig mogło mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.


4.4.Działania niepożądane


Występują zwykle w ciągu 4 godzin od zażycia leku, a ich częstość nie zwiększa się po kolejnych dawkach. Poniżej wymieniono obserwowane działania niepożądane.

Częstości występowania działań niepożądanych związanych z podawaniem zolmitryptanu, zostały podane zgodnie z zaleceniami CIOMS III Working Group 1995.

Działania niepożądane zostały podzielone ze względu na częstość występowania ((bardzo często 10, często 1/100, <1/10; niezbyt często 1/1000, <1/100; rzadko 1/10 000, <1/1000; bardzo rzadko <1/10 000).


Zaburzenia układu nerwowego

Często: nieprawidłowości lub zaburzenia czucia, bóle głowy, zawroty głowy, senność, uczucie gorąca, przeczulica, parestezje.


Zaburzenia serca

Często: kołatanie serca.

Niezbyt często: tachykardia, przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego.

Bardzo rzadko: dławica piersiowa, skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego.


Zaburzenia naczyń

Niezbyt często: przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego.


Zaburzenia żołądka i jelit

Często: bóle brzucha, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty.

Bardzo rzadko: krwawa biegunka, martwica lub zawał jelit, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienne zapalenie jelita, zawał śledziony.


Zaburzenia mięśniowo szkieletowe

Często: osłabienie mięśni, bóle mięśniowe.


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: osłabienie, uczucie ciężkości, ucisk lub ból w okolicy gardła, szyi, w obrębie kończyn górnych i w klatce piersiowej.


Zaburzenia nerek i układu moczowego

Niezbyt często: wielomocz, zwiększenie częstości oddawania moczu.

Bardzo rzadko: parcie na pęcherz.


Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: anafilaksja/objawy przypominające anafilaksję, reakcje nadwrażliwości, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.


4.5.Przedawkowanie


U zdrowych ochotników po przyjęciu doustnie pojedynczej dawki 50 mg zolmitryptanu obserwowano uspokojenie. Okres półtrwania zolmitryptanu podanego doustnie w postaci tabletki wynosi od 2,5 do 3 godzin (patrz punkt 5.2). Dlatego pacjentów, którzy przedawkowali produkt Zomig należy obserwować co najmniej przez 15 godzin od zażycia leku lub do czasu ustąpienia objawów przedawkowania.
Nie jest znane specyficzne antidotum. W przypadku ciężkiego zatrucia wskazane jest leczenie na oddziale intensywnej terapii w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych, odpowiedniej wentylacji i utlenowania krwi. Ponadto należy monitorować i leczyć objawy niewydolności układu krążenia. Nie jest znany wpływ hemodializy lub dializy otrzewnowej na stężenie zolmitryptanu w surowicy.



5.Właściwości farmakologiczne

5.1.Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwmigrenowe, selektywni agoniści receptora serotoninowego (5HT1), kod ATC: N02C C03


W badaniach przedklinicznych wykazano, że zolmitryptan jest selektywnym agonistą ludzkich, rekombinowanych naczyniowych receptorów 5HT1B/1D, które są odpowiedzialne za skurcz naczyń. Zolmitryptan wykazuje duże powinowactwo do receptorów 5HT1B i 5HT1D oraz umiarkowane do receptorów 5HT1A. Zolmitryptan nie wykazuje znaczącego powinowactwa lub farmakologicznej aktywności w stosunku do innych podtypów receptorów 5HT (5HT2, 5HT3, 5HT4) lub do receptorów adrenergicznych (1, 2 i  adrenergicznych), histaminowych (H1 i H2), muskarynowych i dopaminergicznych (D1 i D2). Receptor 5HT1D jest w głównej mierze ulokowany w presynaptycznej okolicy połączeń nerwowych zarówno obwodowych jak i ośrodkowych nerwu trójdzielnego, a wyniki badań przedklinicznych potwierdziły, że zolmitryptan działa w obu tych miejscach.


5.2.Właściwości farmakokinetyczne


Zolmitryptan podany doustnie dobrze (co najmniej w 64%) i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Przeciętna bezwzględna biodostępność zolmitryptanu wynosi około 40%. W badaniach na zwierzętach wykazano, że czynny metabolit zomitryptanu (183C91 N demetylowany metabolit) jest również agonistą receptora 5HT1B/1D, a jego działanie jest od 2 do 6 razy większe niż działanie zolmitryptanu.


U zdrowych osobników po podaniu pojedynczej dawki stężenie maksymalne (Cmax) oraz powierzchnia pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zolmitryptanu i jego aktywnego metabolitu są wprost proporcjonalne dla dawek w przedziale od 2,5 mg do 50 mg. Zolmitryptan wchłania się szybko i w ciągu 1 godziny osiąga 75% stężenia maksymalnego. Osiągnięte w osoczu stężenie utrzymuje się następnie od 4 do 6 godzin. Spożyty posiłek nie ma wpływu na wchłanianie zolmitryptranu. Nie stwierdzono kumulacji wielokrotnych po podaniu dawek zolmitriptanu.


Zolmitryptan jest metabolizowany głównie w wątrobie, a jego metabolity są wydalane przez nerki. Trzy główne metabolity to: kwas indolilooctowy (główny metabolit w surowicy i w moczu) oraz pochodne N tlenkowa i N demetylowa. Jedynym czynnym metabolitem jest pochodna N demetylowa. Stężenie tego metabolitu w surowicy osiąga połowę wartości stężenia związku wyjściowego. Można przypuszczać, że ma to wpływ na skuteczność produktu Zomig. Ponad 60% pojedynczej doustnej dawki jest wydalane z moczem (głównie w postaci metabolitu – kwasu indolilooctowego), a około 30% z kałem, głównie w postaci niezmienionej.

Badanie przeprowadzone w celu oceny wpływu niewydolności wątroby na farmakokinetykę zolmitryptanu wykazało, że wartości AUC i Cmax zwiększają się odpowiednio o 94% i 50% u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby oraz o 226% i 47% u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby w porównaniu do osób zdrowych. Ekspozycja na metabolity, w tym także na czynny metabolit, była zmniejszona. Dla metabolitu 183C91 wartości AUC i Cmax były zmniejszone o 33% i 44% u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby oraz o 82% i 90% u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.


Okres półtrwania zolmitryptanu (T½) wynosił 4,7 godziny u zdrowych osób, 7,3 godziny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby i 12 godzin u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Odpowiednie wartości T½ dla metabolitu 183C91 wynosiły 5,7 godziny, 7,5 godziny oraz 7,8 godziny.


Po podaniu dożylnym średni całkowity klirens osoczowy wynosi 10 ml/min/kg masy ciała, z czego jedną trzecią stanowi klirens nerkowy. Ponieważ klirens nerkowy jest większy niż wskaźnik filtracji kłębuszkowej, można wnioskować, że wydalanie następuje również w wyniku wydzielania kanalikowego.

Po podaniu dożylnym objętość dystrybucji wynosi 2,4 l/kg masy ciała. Zolmitryptan w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (około 25%). Średni okres półtrwania w surowicy wynosi od 2,5 do 3 godzin. Wartości okresów półtrwania metabolitów zolmitryptanu są podobne. Eliminacja metabolitów jest więc prawdopodobnie ograniczana szybkością ich syntezy ze związku wyjściowego.

U pacjentów ze średnią i zaawansowaną niewydolnością nerek klirens nerkowy zolmitryptanu i jego metabolitów jest 7–8-krotnie mniejszy w porównaniu z odpowiednimi wartościami u zdrowych ludzi, chociaż powierzchnia pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) związku wyjściowego i czynnego metabolitu były tylko nieznacznie zwiększone (odpowiednio o 16% i 35%). Okres półtrwania wydłuża się o godzinę i wynosi od 3 do 3,5 godzin. Zmiany wyżej wymienionych parametrów są porównywalne z wahaniami obserwowanymi u zdrowych ochotników.

W małej grupie zdrowych ochotników nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z ergotaminą. Jednoczesne podanie preparatu Zomig i ergotaminy/kofeiny było dobrze tolerowane i nie powodowało zwiększenia liczby działań niepożądanych lub zmian ciśnienia tętniczego krwi w porównaniu z podawaniem samego produktu Zomig.

Jednoczesne podanie produktu Zomig i ryfampicyny nie stwierdzono znaczących klinicznie różnic
w farmakokinetyce zolmitryptanu lub jego aktywnych metabolitów.

Selegilina – inhibitor MAO B i fluoksetyna – selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), nie powodowały zmiany parametrów farmakokinetycznych zolmitryptanu.
Farmakokinetyka zolmitryptanu u zdrowych osób w wieku podeszłym była podobna do farmakokinetyki u zdrowych, młodych ochotników.


5.3.Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


W badaniu teratogenności produktu Zomig, podanego doustnie, nie stwierdzono oznak toksyczności po podaniu, odpowiednio szczurom i królikom, maksymalnych, tolerowanych dawek preparatu Zomig, tj. 1200 mg/kg/dobę (AUC 605 g/ml.h: w przybliżeniu 3700 x AUC maksymalnej zalecanej dawki dobowej u człowieka, tj. 15 mg) i 30 mg/kg/dobę (AUC 4,9 g/ml.h: w przybliżeniu 30 x AUC maksymalnej zalecanej dawki dobowej u człowieka, tj. 15 mg). Ani u szczurów, ani u królików nie stwierdzono oznak teratogenności.

Przeprowadzono pięć badań genotoksyczności. Nie stwierdzono działania genotoksycznego preparatu Zomig u ludzi.

Wyniki badań nad karcynogennym działaniem zolmitryptanu przeprowadzone na myszach i szczurach przy użyciu najwyższych dopuszczalnych dawek nie wykazały jego wpływu na zwiększone ryzyko tworzenia się guzów u ludzi leczonych preparatem Zomig.

Badania reprodukcji przeprowadzone na męskich i żeńskich osobnikach szczurów, prowadzone z użyciem dawek na granicy toksyczności, nie wykazały wpływu preparatu na płodność.



6.Dane farmaceutyczne

6.1.Wykaz substancji pomocniczych


Laktoza bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian. Skład otoczki: makrogol 8000, opadry 0Y 22906 (żelaza tlenek żółty E172, hypromeloza, tytanu dwutlenek E171, makrogol 400).


6.2.Niezgodności farmaceutyczne


Nie stwierdzono.


6.3.Okres ważności


3 lata


6.4.Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30oC.
Leku nie należy stosować po upływie terminu ważności.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.


6.5.Rodzaj i zawartość opakowania


W jednym blistrze znajdują się 3 tabletki. W pudełku tekturowym znajduje się jeden blister, zawierający 3 tabletki lub dwa blistry zawierające po 3 tabletki (6 tabletek) oraz plastikowe etui.


6.6.Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania (i usuwania jego pozostałości)


Brak szczególnych zaleceń.


7.Podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu


AstraZeneca UK Ltd.
Silk Road Business Park
Macclesfield, Cheshire SK10 2NA, Wielka Brytania



8.Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu


Pozwolenie nr: 4338



9.Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu / data przedłużenia pozwolenia


16 08 1999, 06 10 2004, 22 07 2005, 22 06 2006, 23-10-2009.



10.Data zatwierdzenia lub częściowej zmiany tekstu charakterystyki Produktu leczniczego

07.09.2010 r.



8