CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Rizatriptan Teva, 5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Rizatriptan Teva, 5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

Każda tabletka 5 mg ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 7,265 mg ryzatryptanu benzoesanu (co odpowiada 5 mg ryzatryptanu).


Substancje pomocnicze:

Rizatriptan Teva, 5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

Każda tabletka 5 mg ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 1,00 mg aspartamu.

Każda tabletka 5 mg ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 55,1 mg laktozy.


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.


Rizatriptan Teva, 5 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg to białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym symbolem „IZ” na jednej stronie i „5” na drugiej.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Leczenie napadu bólu migrenowego poprzedzonego aurą lub bez aury.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Informacje ogólne


Produktu Rizatriptan Teva nie należy stosować profilaktycznie.


Produkt Rizatriptan Teva, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej nie musi być przyjmowany z płynem.


Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej pakowane są w blistry z folii aluminiowej. Trzeba wyjaśnić pacjentom, że nie należy wyjmować tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej z blistra wcześniej niż bezpośrednio przed przyjęciem leku. Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy wyjąć z blistra z folii aluminiowej suchymi rękami, a następnie umieścić na języku, gdzie ulegnie rozpuszczeniu i zostanie połknięta ze śliną.


Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej można stosować w sytuacjach, gdy płyn do popicia nie jest dostępny, bądź w celu uniknięcia nudności i wymiotów, które mogą towarzyszyć przyjmowaniu tabletek z płynem.


Jeśli zalecanej dawki nie można podać stosując tabletki o tej mocy, dostępny jest produkt o innej zawartości substancji czynnej.


Dorośli w wieku 18 lat i powyżej


Zalecana dawka wynosi 10 mg.


Powtórne przyjęcie dawki produktu: kolejne dawki produktu należy przyjmować w odstępie co najmniej dwóch godzin; w ciągu 24 godzin nie należy przyjmować więcej niż 2 dawki produktu.


w przypadku ponownego napadu bólu głowy w ciągu 24 godzin: w przypadku wystąpienia ponownego napadu bólu głowy, kiedy produkt zadziałał skutecznie podczas pierwszego napadu, można przyjąć następną dawkę. Należy przy tym przestrzegać opisanych wyżej ograniczeń w dawkowaniu.


nieskuteczność po podaniu pierwszej dawki: podczas kontrolowanych badań klinicznych nie określono czy podanie drugiej dawki w leczeniu tego samego napadu migrenowego jest skuteczne w sytuacji, gdy pierwsza dawka nie przyniosła poprawy. Z tego względu nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu bólu, jeśli pierwsza dawka nie była skuteczna.


Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów, u których nie stwierdzono poprawy po podaniu produktu w czasie napadu migreny, możliwe jest skuteczne jego działanie podczas następnych napadów bólu głowy.


Niektórzy pacjenci powinni stosować dawkę 5 mg produktu Rizatriptan Teva, o ile jest dostępna, szczególnie jeśli należą do jednej z poniższych grup:


pacjenci przyjmujący propranolol. Ryzatryptan należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub po podaniu propranololu. (Patrz punkt 4.5)


pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek;


pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby.


Przerwa między kolejnymi dawkami leku powinna wynosić co najmniej 2 godziny. W ciągu 24 godzin nie należy przyjmować więcej niż 2 dawki leku.


Stosowanie u dzieci


Dzieci (w wieku poniżej 12 lat)


Stosowanie produktu Rizatriptan Teva u pacjentów w wieku poniżej 12 lat nie jest zalecane. Brak danych dotyczących stosowania ryzatryptanu u dzieci w wieku poniżej 12 lat.


Młodzież (w wieku 12-17 lat)


Stosowanie produktu Rizatriptan Teva u pacjentów w wieku poniżej 18 lat nie jest zalecane. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ryzatryptanu u młodzieży nie zostały ustalone.


Pacjenci w wieku powyżej 65 lat


Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ryzatryptanu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie były systematycznie badane.


4.3 Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.


Jednoczesne stosowanie z inhibitorami oksydazy monoaminowej (MAO) oraz przed upływem dwóch tygodni od zakończenia leczenia inhibitorem oksydazy monoaminowej. (Patrz punkt 4.5).


Produkt Rizatriptan Teva jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek.


Produkt Rizatriptan Teva jest przeciwwskazany u pacjentów po przebytym udarze naczyniowym mózgu lub przemijającym napadzie niedokrwiennym.


Umiarkowanie ciężkie lub ciężkie nadciśnienie lub nieleczone łagodne nadciśnienie.


Rozpoznana choroba naczyń wieńcowych, w tym choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa, przebyty zawał mięśnia sercowego lub udokumentowane bezobjawowe niedokrwienie mięśnia sercowego), objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby niedokrwiennej serca lub dławica Prinzmetala.


Choroba naczyń obwodowych.


Jednoczesne stosowanie ryzatryptanu i ergotaminy, alkaloidów pochodnych sporyszu (w tym metyzergidu), lub innych agonistów receptora 5-HT1B/1D. (Patrz punkt 4.5).


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Produkt Rizatriptan Teva należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których z całą pewnością rozpoznano migrenę. Produktu Rizatriptan Teva nie należy stosować u pacjentów z migreną podstawną lub z migreną hemiplegiczną.


Produktu Rizatriptan Teva nie należy stosować w leczeniu „nietypowych” bólów głowy, tzn. takich, które mogą być związane z innymi potencjalnie ciężkimi zaburzeniami (np. udar naczyniowy mózgu, pęknięty tętniak), w przypadku których zwężenie naczyń krążenia mózgowego może być szkodliwe.


Stosowanie ryzatryptanu może być związane z występowaniem przemijających objawów, w tym bólu w klatce piersiowej i ucisku, który może być nasilony i może obejmować gardło (patrz punkt 4.8). W sytuacjach gdzie tego typu objawy mogą świadczyć o istnieniu choroby niedokrwiennej serca, nie należy przyjmować kolejnych dawek i konieczne jest przeprowadzenie odpowiednich badań.


Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptora 5-HT1B/1D, ryzatryptanu nie należy podawać, bez uprzedniego badania, pacjentom z ryzykiem wystąpienia choroby serca lub choroby tętnic wieńcowych (np. pacjenci z nadciśnieniem, cukrzycą, osoby palące tytoń lub osoby stosujące nikotynową terapię zastępczą, mężczyźni w wieku powyżej 40 lat, kobiety po menopauzie, pacjenci z blokiem odnogi pęczka Hisa i pacjenci z chorobą tętnic wieńcowych stwierdzoną w wywiadzie rodzinnym). U każdego pacjenta za pomocą badań kardiologicznych choroba niedokrwienna serca może nie zostać rozpoznana, a w bardzo rzadkich przypadkach, obserwowano wystąpienie ciężkich zaburzeń krążenia u pacjentów bez współistniejącej choroby wieńcowej podczas stosowania agonistów receptora 5-HT1. U pacjentów z rozpoznaną chorobą naczyń wieńcowych nie należy stosować produktu Rizatriptan Teva. (Patrz punkt 4.3).


Stosowanie agonistów receptora 5-HT1B/1D było związane ze skurczem naczyń wieńcowych. W rzadkich przypadkach donoszono o występowaniu niedokrwienia mięśnia sercowego lub zawału mięśnia sercowego podczas stosowania agonistów receptora 5-HT1B/1D, w tym ryzatryptanu (patrz punkt 4.8).


Zaleca się zachować co najmniej 6-godzinną przerwę po zastosowaniu ryzatryptanu a przed podaniem produktów z grupy ergotaminy (np. ergotamina, dihydroergotamina lub metyzergid). Natomiast przynajmniej 24 godzinną przerwę należy zachować po podaniu pochodnych ergotaminy a przed podaniem ryzatryptanu. Wprawdzie badanie kliniczne z udziałem 16 zdrowych mężczyzn, którym podano doustnie ryzatryptan i pozajelitowo ergotaminę, nie wykazało addycyjnego działania kurczącego naczynia, jednak teoretycznie działanie takie jest możliwe (patrz punkt 4.3).


Zanotowano występowanie zespołu serotoninowego (w tym zaburzenia stanu psychicznego, zaburzenia ze strony układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) po jednoczesnym podaniu tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Reakcje te mogą mieć ciężki przebieg. Jeśli wskazane jest równoczesne stosowanie ryzatryptanu i SSRI lub SNRI, zaleca się odpowiednią obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia, podczas zwiększania dawki lub po wprowadzeniu dodatkowego leku serotonergicznego (patrz punkt 4.5).


Występowanie działań niepożądanych może być bardziej powszechne podczas równoczesnego stosowania tryptanów (agonistów 5-HT1B/1D) i preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).


U pacjentów przyjmujących tryptany, w tym ryzatryptan może wystąpić obrzęk naczynioruchowy (np. obrzęk twarzy, języka i gardła). W razie wystąpienia obrzęku języka lub gardła, należy otoczyć pacjenta opieką medyczną aż do ustąpienia objawów. Leczenie ryzatryptanem należy niezwłocznie przerwać i zastąpić lekiem z innej grupy terapeutycznej.


Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancja galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu.


Pacjenci z fenyloketonurią: Produkt Rizatriptan Teva tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.


Należy rozważyć możliwość wystąpienia interakcji, jeżeli ryzatryptan jest podawany z substratami cytochromu CYP 2D6 (patrz punkt 4.5).


Ból głowy zależny od ciągłego stosowania leków


Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych może spowodować nasilenie bólu głowy. Jeśli u pacjenta wystąpi lub jest podejrzewana taka przyczyna bólu głowy, należy zasięgnąć porady lekarza i odstawić produkt. U pacjentów, u których występują codzienne bóle głowy pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciw bólom głowy, należy rozważyć rozpoznanie bólu głowy zależnego od ciągłego stosowania leków.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Ergotamina, pochodne sporyszu (w tym metyzergid), inni agoniści receptora 5 HT1B/1D: Ze względu na addytywne działanie, równoczesne stosowanie ryzatryptanu i ergotaminy, pochodnych sporyszu (w tym metyzergidu), lub innych agonistów receptora 5 HT1B/1D (np. sumatryptan, zolmitryptan, naratryptan) zwiększa ryzyko wystąpienia kurczu naczyń wieńcowych i nadciśnienia. Połączenie to jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).


Inhibitory oksydazy monoaminowej: Ryzatryptan jest metabolizowany głównie z udziałem enzymu oksydazy monoaminowej typu A (MAO-A). Podczas jednoczesnego stosowania selektywnego i odwracalnego inhibitora MAO-A stwierdzono zwiększenie w osoczu stężenia ryzatryptanu i jego aktywnego metabolitu N-monodemetylowego. Przypuszczalnie podobny lub silniejszy wpływ miałyby inhibitory MAO nieselektywne, odwracalne (np. linezolid) i nieodwracalne. Ze względu na ryzyko wystąpienia kurczu naczyń wieńcowych i nadciśnienia, stosowanie produktu Rizatriptan Teva u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO jest przeciwwskazane. (Patrz punkt 4.3).


Leki blokujące receptory beta: Jednoczesne stosowanie propranololu może prowadzić do zwiększenia stężenia ryzatryptanu w osoczu. Zjawisko to jest prawdopodobnie spowodowane interakcją między tymi lekami na poziomie pierwszego przejścia przez wątrobę, bowiem MAO-A pełni rolę w metabolizmie zarówno ryzatryptanu jak i propranololu. Wynikiem tej interakcji jest średnie zwiększenie wartości AUC i Cmax o 70-80%. U pacjentów przyjmujących propranolol, produkt Rizatriptan Teva powinien być stosowany w dawce 5 mg. (Patrz punkt 4.2).


W badaniu interakcji wykazano, że nadolol i metoprolol nie wpływają na stężenie ryzatryptanu w osoczu.


Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) /inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) i zespół serotoninowy: Istnieją doniesienia o pacjentach, u których wystąpiły objawy podobne do zespołu serotoninowego (w tym zaburzenia stanu psychicznego, zaburzenia ze strony układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) po przyjęciu selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) i tryptanów (patrz punkt 4.4).


Badania in vitro wykazują, że ryzatryptan hamuje cytochrom P450 2D6 (CYP 2D6). Dane kliniczne dotyczące interakcji nie są dostępne. Należy jednak rozważyć możliwość wystąpienia interakcji u pacjentów przyjmujących substancje będące substratami CYP 2D6 równocześnie z ryzatryptanem.


4.6 Ciąża i laktacja


Stosowanie w ciąży


Bezpieczeństwo stosowania ryzatryptanu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. W badaniach doświadczalnych na zwierzętach, w których ryzatryptan podawany był w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne, nie stwierdzono szkodliwego wpływu na rozwój zarodka lub płodu, lub na przebieg ciąży, porodu i rozwój pourodzeniowy.


Ponieważ badania na zwierzętach dotyczące wpływu leku na rozród i rozwój nie zawsze są miarodajne dla określenia reakcji organizmu człowieka, produkt Rizatriptan Teva należy stosować u kobiet w ciąży tylko w przypadkach absolutnej konieczności.


Stosowanie w okresie laktacji


W badaniach na szczurach stwierdzono, że ryzatryptan w znacznym stopniu przenika do mleka matki. Przejściowe i nieznaczne zmniejszenie masy ciała młodych szczurów przed odstawieniem od matki zaobserwowano jedynie, gdy ich matkom podawano ryzatryptan w dawkach znacznie przewyższających maksymalne dawki dla ludzi. Brak danych dotyczących ludzi.


Dlatego, należy zachować ostrożność podczas stosowania ryzatryptanu u kobiet karmiących piersią.

Należy ograniczyć do minimum wpływ ryzatryptanu na dziecko poprzez zaniechanie karmienia piersią przez 24 godziny od przyjęcia leku.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Migrena lub leczenie produktem Rizatriptan Teva mogą u niektórych pacjentów wywołać senność. U niektórych pacjentów przyjmujących ryzatryptan stwierdzono występowanie zawrotów głowy. W czasie napadu migreny i po przyjęciu produktu Rizatriptan Teva pacjenci powinni ocenić zdolność wykonywania złożonych czynności.


    1. Działania niepożądane


Wpływ ryzatryptanu został określony w kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem ponad 3600 pacjentów, trwających do jednego roku. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zawroty głowy, senność i osłabienie lub zmęczenie. Poniższe działania niepożądane zostały określone w badaniach klinicznych i (lub) zgłoszone po wprowadzeniu ryzatryptanu do obrotu:


(Bardzo często [>1/10]; Często: [>1/100 do <1/10]; Niezbyt często: [>1/1000 do <1/100]; Rzadko:

[>1/10 000 do <1/1000]; Bardzo rzadko [<1/10 000]; nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).


Zaburzenia układu immunologicznego:


Nieznana: reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne.


Zaburzenia psychiczne:


Niezbyt często: dezorientacja, bezsenność, nerwowość.


Zaburzenia układu nerwowego:


Często: zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność, parestezje, ból głowy, zmniejszone odczuwanie dotyku, obniżenie sprawności umysłowej, drżenia.


Niezbyt często: niezborność ruchów, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (vertigo).


Rzadko: omdlenia, zaburzenia smaku lub nieprzyjemny smak, zespół serotoninowy.


Nieznana: napad drgawkowy.


Zaburzenia oka:


Niezbyt często: niewyraźne widzenie.


Zaburzenia serca:


Często: kołatanie serca, przyspieszenie czynności serca.


Rzadko: Niedokrwienie mięśnia sercowego lub zawał mięśnia sercowego, udar naczyniowy mózgu. Większość z tych objawów dotyczyła pacjentów, u których istniały czynniki ryzyka prowadzące do choroby wieńcowej.


Zaburzenia naczyniowe:


Często: uderzenia gorąca (zaczerwienienie twarzy).


Niezbyt często: nadciśnienie.


Nieznana: choroba niedokrwienna naczyń obwodowych.


Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:


Często: uczucie dyskomfortu w gardle, duszność.


Rzadko: sapanie.


Zaburzenia żołądka i jelit:


Często: nudności, suchość w ustach, wymioty, biegunka.


Niezbyt często: wzmożone pragnienie, dyspepsja.


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:


Często: napadowe zaczerwienienie, pocenie się.


Niezbyt często: świąd, pokrzywka.


Rzadko: obrzęk naczynioruchowy (np. obrzęk twarzy, języka, gardła), wysypka, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (obrzęk naczynioruchowy patrz również punkt 4.4).


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:


Często: ociężałość mięśni.


Niezbyt często: ból karku, uczucie miejscowego ucisku, sztywność, osłabienie mięśni.


Rzadko: ból twarzy.


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:


Często: osłabienie lub zmęczenie, bóle brzucha lub w klatce piersiowej.


4.9 Przedawkowanie


Ryzatryptan 40 mg (podawany jednorazowo lub w dwóch dawkach podanych w odstępie dwóch godzin) był na ogół dobrze tolerowany przez ponad 300 pacjentów; najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi związanymi z przyjmowaniem leku były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i senność.

W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym 12 osób otrzymało całkowitą dawkę ryzatryptanu 80 mg (podaną w ciągu 4 godzin), u dwóch osób wystąpiło omdlenie i (lub) zwolnienie czynności serca. U jednej osoby, kobiety w wieku 29 lat, po trzech godzinach od przyjęcia całkowitej dawki ryzatryptanu 80 mg (podanego w ciągu 2 godzin) wystąpiły wymioty, zwolnienie czynności serca i zawroty głowy. Po godzinie od pojawienia się tych objawów zaobserwowano blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia, który skutecznie leczono atropiną. U innej osoby, mężczyzny w wieku 25 lat, wystąpiły przemijające zawroty głowy, omdlenie, nietrzymanie moczu i stolca oraz pięciosekundowa przerwa międzyskurczowa w zapisie krzywej EKG na monitorze bezpośrednio po bolesnym nakłuciu żyły. Nakłucie żyły nastąpiło w dwie godziny po przyjęciu przez pacjenta całkowitej dawki 80 mg ryzatryptanu (podanej w ciągu 4 godzin).


Ponadto, z właściwości farmakologicznych ryzatryptanu wynika, że po przedawkowaniu może wystąpić wzrost ciśnienia tętniczego lub inne, bardziej poważne zaburzenia czynności serca i naczyń. W razie podejrzenia przedawkowania produktu Rizatriptan Teva należy rozważyć usunięcie leku z przewodu pokarmowego (np. płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego). Należy przez co najmniej 12 godzin prowadzić nadzór kliniczny i elektrokardiograficzny, nawet w razie braku klinicznych objawów zatrucia.


Wpływ hemodializy lub dializy otrzewnowej na stężenie ryzatryptanu w surowicy nie jest znany.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: Selektywni agoniści serotoniny (5HT1)

Kod ATC: N02C C04


Mechanizm działania: Selektywni agoniści serotoniny (5HT1B/1D)


Ryzatryptan jest selektywnym agonistą o wysokim powinowactwie do ludzkich receptorów 5-HT1B i 5-HT1D i wykazuje niewielką lub nie wykazuje żadnej aktywności farmakologicznej wobec receptorów 5-HT2, 5-HT3; receptorów adrenergicznych alfa1, alfa2 lub beta; D1, D2, dopaminergicznych, histaminowych H1; muskarynowych lub receptorów benzodiazepinowych.


Działanie terapeutyczne ryzatryptanu w leczeniu migreny może być związane z jego agonistycznym działaniem na receptory 5-HT1B i 5-HT1D umiejscowione na zewnątrzmózgowych naczyniach śródczaszkowych, które prawdopodobnie rozszerzają się podczas napadu migrenowego oraz w części czuciowej nerwu trójdzielnego, który unerwia te naczynia. Pobudzenie receptorów 5-HT1B i 5-HT1D może powodować skurcz śródczaszkowych naczyń krwionośnych wywołujących ból oraz zahamowanie wydzielania neuropeptydów co prowadzi do zmniejszenia odczynu zapalnego w tkankach wrażliwych i obniżenia przewodzenia bodźców bólowych przez nerw trójdzielny do OUN.


Skutki farmakodynamiczne


Skuteczność ryzatryptanu w leczeniu ostrego napadu migrenowego została oceniona w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo. W jednym badaniu (n=311), w dwie godziny po podaniu leku odsetek pacjentów, u których ból ustąpił wyniósł 66% dla ryzatryptanu 5 mg i 10 mg, w porównaniu z 47% w grupie leczonej placebo. W większym badaniu (n=547), w dwie godziny po podaniu leku odsetek pacjentów, u których ból ustąpił wyniósł 59% dla dawki 5 mg, i 74% dla dawki 10 mg, w porównaniu z 28% w grupie leczonej placebo. Ryzatryptan spowodował również ustąpienie ograniczonej sprawności, nudności, światłowstrętu i wrażliwości na dźwięki, które towarzyszą napadom migrenowym. W jednym z opisanych badań klinicznych, zaobserwowano znaczące działanie przeciwbólowe już po 30 minutach od podania ryzatryptanu w dawce 10 mg (patrz punkt 5.2 Wchłanianie).


Na podstawie badań ryzatryptanu w postaci tabletek doustnych, stwierdzono, że ryzatryptan jest również skuteczny w bólach migrenowych związanych z menstruacją, tzn. migrenie, która pojawia się w ciągu 3 dni przed lub po wystąpieniu miesiączki.


Produkt Rizatriptan Teva tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej umożliwia pacjentom leczenie migreny bez konieczności popijania leku płynem. Dzięki temu pacjenci mają możliwość przyjęcia leku wcześniej, na przykład jeśli płyny nie są dostępne, i uniknięcia ewentualnego nasilenia objawów ze strony układu pokarmowego wywołanych przyjętym płynem.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie


Ryzatryptan jest wchłaniany szybko i całkowicie po podaniu doustnym.


Średnia dostępność biologiczna tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej wynosi około 40-45%, a średnie maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) jest osiągane po około 1,6 – 2,5 godziny (Tmax).


Wpływ pokarmu: Wpływ pokarmu na wchłanianie ryzatryptanu z tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej nie został zbadany. Dla tabletek ryzatryptanu, Tmax jest opóźniony o około 1 godzinę, jeżeli tabletka nie zostanie podana na czczo. Dalsze opóźnienie we wchłanianiu ryzatryptanu może nastąpić jeśli tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zostanie podana po posiłku.


Dystrybucja


Ryzatryptan w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (14%). Objętość dystrybucji wynosi około 140 litrów u mężczyzn i 110 litrów u kobiet.


Metabolizm


Główną drogą metabolizmu ryzatryptanu jest oksydacyjna deaminacja zachodząca z udziałem oksydazy monoaminowej typu A (MAO-A), prowadząca do powstania nieczynnego farmakologicznie metabolitu będącego pochodną indolową kwasu octowego. W mniejszej ilości powstaje N-monodemetyloryzatryptan- metabolit czynny farmakologicznie, działający na receptory 5-HT1B/1D podobnie jak ryzatryptan, jednak nie wpływający znacząco na aktywność farmakologiczną ryzatryptanu. Stężenie N-monodemetyloryzatryptanu w osoczu wynosi około 14% stężenia ryzatryptanu i jest on eliminowany z ustroju podobnie jak związek macierzysty. Inne metabolity powstające w małych ilościach obejmują: N-tlenek, 6-hydroksy-pochodna i 6-hydroksy-pochodna sprężona z siarczanami. Żaden z tych metabolitów nie jest czynny farmakologicznie. Po podaniu doustnym ryzatryptanu znakowanego promieniotwórczym izotopem węgla 14C około 17% wykrywanej aktywności promieniotwórczej osocza pochodzi ze znakowanego ryzatryptanu.


Wydalanie


Po dożylnym podaniu ryzatryptanu w dawce 10-60 μg/kg, pole pod krzywą farmakokinetyczną AUC wrasta proporcjonalnie u mężczyzn i prawie proporcjonalnie u kobiet. AUC po podaniu doustnym dawki 2,5-10 mg wzrasta prawie proporcjonalnie. Okres półtrwania ryzatryptanu u mężczyzn i kobiet wynosi około 2-3 godziny. Klirens ryzatryptanu w osoczu wynosi około 1000-1500 ml/min u mężczyzn i około 900-1100 ml/min u kobiet, z czego około 20-30% stanowi klirens nerkowy. Po doustnym podaniu ryzatryptanu znakowanego izotopem 14C około 80% jego aktywności promieniotwórczej jest wykrywane w moczu, a tylko 10% w kale, z czego można wnioskować, że metabolity ryzatryptanu są wydalane głównie przez nerki.


Zgodnie z metabolizmem pierwszego przejścia, około 14% podanej doustnie dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, a 51% jest wydalane w postaci pochodnej indolowej kwasu octowego. Nie więcej niż 1% wydalany jest z moczem w postaci aktywnego metabolitu N-monodesmetylowego.


Jeśli ryzatryptan zostanie podany w maksymalnej dawce dobowej, nie dochodzi do kumulacji substancji czynnej w osoczu z dnia na dzień.


Stosowanie leku w różnych grupach pacjentów


Poniższe dane pochodzą z badań dotyczących leku w postaci tabletek doustnych.


Napad migrenowy: Napad migrenowy nie ma wpływu na farmakokinetykę ryzatryptanu.


Płeć: Pole pod krzywą AUC dla ryzatryptanu (podanego doustnie w dawce 10 mg) było około 25% mniejsze u mężczyzn niż u kobiet, a stężenie maksymalne Cmax było o 11% niższe, i wystąpiło niemal w tym samym czasie Tmax. Te różnice farmakokinetyczne nie miały znaczenia klinicznego.


Pacjenci w podeszłym wieku: Stężenie ryzatryptanu w osoczu u osób w wieku podeszłym (od 65 do 77 lat) po podaniu tabletki było podobne do tego zaobserwowanego u osób młodych.


Niewydolność wątroby (wskaźnik Child-Pugh: 5-6): Po podaniu doustnym tabletki ryzatryptanu pacjentom z niewydolnością wątroby wywołaną łagodną poalkoholową marskością wątroby, stwierdzono w osoczu występowanie podobnych stężeń ryzatryptanu jak u młodych osób płci męskiej i żeńskiej. Znaczący wzrost w wartościach AUC (50%) i Cmax (25%) zaobserwowano u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (wskaźnik Child-Pugh: 7). Parametry farmakokinetyczne nie były badane u pacjentów ze wskaźnikiem Child-Pugh>7 (ciężka niewydolność wątroby).


Niewydolność nerek: U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 10-60 ml/min/1,73 m2), wartość AUC dla ryzatryptanu po podaniu tabletki nie różniła się znacząco od wartości obserwowanej u zdrowych osób. U pacjentów hemodializowanych (klirens kreatyniny <10 ml/min/1,73 m2), wartość AUC dla ryzatryptanu była około 44% większa niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Maksymalne stężenie ryzatryptanu w osoczu u pacjentów z łagodną, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek było podobne jak u osób zdrowych.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego, toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój, bezpieczeństwa, farmakokinetyki i metabolizmu nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Laktoza jednowodna

Skrobia kukurydziana

Mannitol (E 421)

Skrobia żelowana, kukurydziana

Aspartam (E 951)

Aromat mięty pieprzowej

Krzemionka koloidalna, bezwodna

Sodu stearylofumaran


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


2 lata.


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.


    1. Rodzaj i zawartość opakowania


Blistry perforowane OPA/Aluminium/PVC-Aluminium podzielne na dawki pojedyncze w tekturowym pudełku po 2, 3, 6, 12, 18, 28 lub 30 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.


Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.


    1. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania


Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.

ul. Emilii Plater 53

00-113 Warszawa



8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 16923





9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-06-15





10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-06-15


10