CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Paracetamol Actavis, 10 mg/ml, roztwór do infuzji



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


1 ml zawiera 10 mg paracetamolu.

Jedna fiolka 100 ml zawiera 1000 mg paracetamolu.

Substancje pomocnicze: sód 0,04 mg/ml.


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Roztwór do infuzji.


Roztwór jest przezroczysty, lekko żółtawy i wolny od cząstek stałych.

pH 5,5

Osmolarność 295 mOsm/l



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


jeżeli podanie leku drogą dożylną jest uzasadnione kliniczne nagłą koniecznością zwalczania bólu lub hipertermii i (lub) w przypadku, gdy podanie leku inną drogą nie jest możliwe.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Do stosowania dożylnego.


Przed podaniem, produkt leczniczy należy poddać ocenie wzrokowej czy nie występują jakiekolwiek cząstki stałe i przebarwienia. Zawartość jednej fiolki jest przeznaczona tylko do jednorazowego użytku.


Dawkowanie

Młodzież i dorośli o masie ciała powyżej 50 kg:

1000 mg paracetamolu na podanie, nie częściej niż cztery razy na dobę.

Minimalny odstęp pomiędzy dawkami musi wynosić 4 godziny.

Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać 4000 mg.

U dorosłych z niewydolnością wątroby, chorobą alkoholową, niedożywionych (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), odwodnionych:

maksymalna dawka nie może przekraczać 3000 mg (patrz punkt 4.4).


Dzieci o masie ciała powyżej 33 kg (w wieku około 11 lat), młodzież i dorośli o masie ciała poniżej 50 kg:

15 mg/kg mc. paracetamolu na podanie, tj. 1,5 ml roztworu na kg masy ciała, nie częściej niż cztery razy na dobę.

Minimalny odstęp pomiędzy dawkami musi wynosić 4 godziny.

Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać 60 mg/kg mc. (nie należy przekraczać dawki 3000 mg).


Dzieci o masie ciała powyżej 10 kg (w wieku około 1 roku) i o masie ciała poniżej 33 kg:

15 mg/kg mc. paracetamolu na podanie, tj. 1,5 ml roztworu na kg masy ciała, nie częściej niż cztery razy na dobę.

Minimalny odstęp pomiędzy dawkami musi wynosić 4 godziny.

Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać 60 mg/kg mc. (nie należy przekraczać dawki 2000 mg).


Noworodki urodzone w terminie, niemowlęta, małe dzieci i dzieci o masie ciała poniżej 10 kg (w wieku około 1 roku):

7,5 mg/kg mc. paracetamolu na podanie, tj. 0,75 ml roztworu na kg masy ciała, nie częściej niż cztery razy na dobę.

Minimalny odstęp pomiędzy dawkami musi wynosić 4 godziny.

Maksymalna dawka dobowa nie może przekraczać 30 mg/kg mc.

Brak dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w przypadku noworodków urodzonych przedwcześnie (patrz punkt 5.2).


Ciężka niewydolność nerek

Zaleca się, aby podczas podawania paracetamolu pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zmniejszyć dawkę i zwiększyć minimalny odstęp pomiędzy każdym podaniem produktu leczniczego do 6 godzin (patrz punkt 5.2). Dotyczy to także dawki w przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby.


Sposób podawania:

roztwór paracetamolu podaje się w 15 minutowym wlewie dożylnym.


Małe dzieci i dzieci

Paracetamol Actavis może być rozcieńczony nie więcej niż w stosunku jeden do dziesięciu w roztworze 9 mg/ml chlorku sodu (0,9%) lub 50 mg/ml glukozy (5%). W takim przypadku, przygotowany rozcieńczony roztwór musi być podany w ciągu 15 min. Rozcieńczony roztwór jest stabilny w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę po jego przygotowaniu (włączając czas wlewu).


Tak jak w przypadku wszystkich roztworów do infuzji w fiolkach szklanych, należy pamiętać o uważnym monitorowaniu zwłaszcza końcowej fazy infuzji, bez względu na drogę podania. Kontrolowanie końcowej fazy infuzji dotyczy zwłaszcza infuzji podawanych przez wkłucie centralne, w celu uniknięcia zatoru powietrznego.


4.3 Przeciwwskazania


Paracetamol Actavis jest przeciwwskazany:


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Ostrzeżenia

Przedłużone lub częste stosowanie nie jest wskazane. Zaleca się stosowanie odpowiedniego leczenia przeciwbólowego doustnie, gdy tylko podawanie leków tą drogą stanie się możliwe.

Aby uniknąć przedawkowania leku, należy sprawdzić, czy inne przyjmowane leki nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu.

Dawki większe niż te zalecane niosą ze sobą ryzyko bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby.

Kliniczne, podmiotowe i przedmiotowe objawy uszkodzenia wątroby pojawiają się zazwyczaj po dwóch dniach, z maksymalnym nasileniem występującym zazwyczaj po 4 – 6 dniach od podania. Leczenie z zastosowaniem antidotum powinno zostać wdrożone tak szybko, jak to możliwe (patrz punkt 4.9).


Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na 100 ml, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.


Środki ostrożności przy stosowaniu

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu paracetamolu w przypadkach:


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji



4.6 Ciąża lub laktacja


Ciąża

Badania kliniczne dotyczące dożylnego podawania paracetamolu u kobiet w ciąży są ograniczone. Jednakże wyniki badań epidemiologicznych stosowania doustnego paracetamolu w dawkach leczniczych nie wskazują na występowanie działań niepożądanych w ciąży ani też na wpływ na zdrowie płodu czy noworodka.

Przewidywane dane dotyczące ciąż, w czasie których wystąpiło przedawkowanie paracetamolu, nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad wrodzonych.

Badania na zwierzętach dotyczące stosowania dożylnego paracetamolu w ciąży nie były prowadzone. Niemniej jednak badania dotyczące stosowania doustnego, nie wykazały teratogennego lub toksycznego działania na płód.

Tym niemniej paracetamol powinien być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W tym przypadku, należy ściśle przestrzegać zalecanego sposobu i czasu dawkowania.


Laktacja

Po podaniu doustnym paracetamol jest w niewielkich ilościach wydzielany do mleka matki. Nie stwierdzono działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. W rezultacie, preparat Paracetamol Actavis w dawkach leczniczych może być stosowany u kobiet karmiących piersią.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Paracetamol nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania pojazdów mechanicznych.


4.8 Działania niepożądane


W każdej pogrupowanej częstości występowania działania niepożądane przedstawiono według malejącej ciężkości.


Tak jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych zawierających paracetamol, działania niepożądane występują rzadko (≥ 1/10 000 do <1 /1 000) lub bardzo rzadko (< 1/10 000). Zostały one opisane poniżej:


Klasyfikacja organów i narządów

Rzadko

(≥ 1/10 000 do < 1/1 000)

Bardzo rzadko

(< 1/10 000)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego



Trombocytopenia, leukopenia, neutropenia


Zaburzenia serca

Niedociśnienie


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych


Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania


Złe samopoczucie


Reakcje nadwrażliwości


Zgłaszane były bardzo rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości od zwykłej wysypki skórnej lub pokrzywki do wstrząsu anafilaktycznego i wymagały przerwania leczenia.

Zgłaszano przypadki rumienia, zaczerwienienia (zwłaszcza twarzy) i tachykardii.


4.9 Przedawkowanie


Występuje ryzyko uszkodzenia wątroby (w tym piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, w przypadkach przewlekłej choroby alkoholowej, u pacjentów z przewlekłym niedożywieniem i pacjentów przyjmujących induktory enzymów. W takich przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zgonu.


Ogólne objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, brak łaknienia, bladość i ból brzucha. W przypadku przedawkowania paracetamolu należy niezwłocznie wdrożyć postępowanie ratunkowe, nawet jeżeli nie występują objawy.

Przedawkowanie (7,5 g lub więcej paracetamolu w pojedynczej dawce u dorosłych lub 140 mg/kg masy ciała w pojedynczej dawce u dzieci) powoduje cytolizę wątroby, która prawdopodobnie spowoduje całkowitą i nieodwracalną martwicę, co powoduje niewydolność wątroby, kwasicę metaboliczną i encefalopatię, a w rezultacie może to prowadzić do śpiączki i zgonu. Jednocześnie obserwuje się zwiększoną aktywność aminotransferaz wątrobowych (AspAT, AlAT), dehydrogenazy mleczanowej i zwiększone stężenie bilirubiny równocześnie ze zmniejszeniem stężeń protrombiny, co może nastąpić w ciągu 12 do 48 godzin po podaniu. Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby występują zwykle początkowo po 2 dniach i osiągają maksimum po 4 do 6 dniach.


Postępowanie ratunkowe

Niezwłoczna hospitalizacja

Przed rozpoczęciem leczenia po przedawkowaniu, należy jak najszybciej pobrać próbki krwi w celu określenia stężenia paracetamolu.

Leczenie obejmuje podanie antidotum, N-acetylocysteiny (NAC) dożylnie lub doustnie, jeśli to możliwe, przed upływem 10. godziny po przyjęciu. NAC może jednak dawać pewnego stopnia ochronę nawet po 10. godzinach, ale w takim przypadku zastosowane leczenie jest przedłużone.


Leczenie objawowe

Badania czynności wątroby należy przeprowadzić na początku leczenia i powtarzać co 24 godziny. W większości przypadków, aktywność aminotransferaz wątrobowych powraca do wartości prawidłowych w ciągu jednego do dwóch tygodni, z pełnym przywróceniem czynności wątroby. Jednakże w bardzo ciężkich przypadkach może być konieczny przeszczep wątroby.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe - anilidy;

Kod ATC : N02BE01


Dokładny mechanizm działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego paracetamolu nie został dotychczas ustalony; może on obejmować działanie ośrodkowe i obwodowe.

Paracetamol zaczyna działać przeciwbólowo w ciągu 5 do 10 minut po rozpoczęciu podawania. Najsilniejsze działanie przeciwbólowe występuje w ciągu 1 godziny i trwa zazwyczaj od 4 do 6 godzin.

Paracetamol obniża gorączkę w ciągu 30 minut po rozpoczęciu podawania, a działanie przeciwgorączkowe utrzymuje się co najmniej przez 6 godzin.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Dorośli

Wchłanianie

Farmakokinetyka paracetamolu w zakresie dawek do 2 g przebiega liniowo po podaniu jednorazowym oraz wielokrotnym w ciągu 24 godzin.

Biodostępność paracetamolu po podaniu we wlewie 500 mg i 1 g paracetamolu jest podobna do obserwowanej po podaniu we wlewie 1 g i 2 g propacetamolu (co odpowiada 500 mg i 1 g paracetamolu). Maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu (Cmax), obserwowane po zakończeniu 15 minutowego wlewu dożylnego 500 mg i 1 g paracetamolu, wynosi odpowiednio około 15 µg/ml i 30 µg/ml.


Dystrybucja

Objętość dystrybucji paracetamolu wynosi około 1 l/kg mc.

Paracetamol słabo wiąże się z białkami osocza.

Po wlewie 1 g paracetamolu, obserwowano znaczne stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym (około 1,5 µg/ml) począwszy od 20. minuty po infuzji.


Metabolizm

Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie poprzez dwie główne drogi metaboliczne: w sprzężeniu z kwasem glukuronowym i w sprzężeniu z kwasem siarkowym. Sprzęganie z kwasem siarkowym ulega szybkiemu wysyceniu po zastosowaniu dawek większych niż lecznicze. Niewielka część (mniej niż 4%) jest metabolizowana przy udziale cytochromu P450 i prowadzi do powstania czynnego metabolitu pośredniego (jakim jest N-acetyl-benzochinonoimina), który w normalnych warunkach stosowania ulega szybkiej detoksykacji pod wpływem zredukowanego glutationu i jest wydalany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkaptomoczowym. W przypadku jednak znacznego przedawkowania ilość tego toksycznego metabolitu wzrasta.


Eliminacja

Metabolity paracetamolu są wydalane głównie z moczem. Dziewięćdziesiąt procent podanej dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie w postaci sprzężonej jako glukuroniany (60-80%) lub siarczany (20-30%). Mniej niż 5% jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 2,7 godziny, a całkowity klirens ustrojowy wynosi 18 l/h.


Noworodki, niemowlęta i dzieci

Parametry farmakokinetyczne paracetamolu obserwowane u niemowląt i dzieci starszych są podobne do tych obserwowanych u dorosłych, z wyjątkiem okresu półtrwania, który jest nieco krótszy (1,5 do 2 godzin) niż u osób dorosłych. U noworodków natomiast okres półtrwania jest dłuższy niż u niemowląt, tj. około 3,5 godziny. Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku do 10 lat wydalają znacznie mniej połączeń glukuronianów i więcej siarczanów niż osoby dorosłe.


Tabela – wartości farmakokinetyczne w zależności od wieku (znormalizowany klirens, *CLstd/Foral (l/h×70 kg-1)


Wiek

Masa ciała (kg)

CLstd/Foral (l/h×70 kg-1)

40 tygodni PCA (ang.postconceptional age - od momentu poczęcia)

3,3

5,9

3 miesiące PNA (ang. postnatal age – wiek pourodzeniowy)

6

8,8

6 miesięcy PNA

7,5

11,1

1 rok PNA

10

13,6

2 lata PNA

12

15,6

5 lat PNA

20

16,3

8 lat PNA

25

16,3

*CLstd jest populacyjnym oszacowaniem klirensu


Szczególne populacje


Niewydolność nerek

W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/ min), czas eliminacji paracetamolu ulega niewielkiemu wydłużeniu, okres półtrwania wynosi od 2 do 5,3 godziny. Szybkość eliminacji połączeń z kwasem glukuronowym i siarczanami u osób z ciężką niewydolnością nerek jest 3 razy wolniejsza niż u zdrowych osób. Dlatego też w przypadku podawania paracetamolu pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny wynosi ≤ 30 ml/min), zalecane jest zwiększenie minimalnego odstępu między kolejnymi podaniami przynajmniej do 6 godzin (patrz punkt 4.2).


Pacjenci w podeszłym wieku

Parametry farmakokinetyczne i metabolizm paracetamolu u osób w podeszłym wieku nie ulega zmianom. Nie jest wymagane dostosowanie dawki w tej populacji pacjentów.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Dane niekliniczne nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka, poza informacjami zawartymi w innych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.

Badania dotyczące tolerancji miejscowej paracetamolu przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały dobrą tolerancję w miejscu podania wlewu. W badaniach na świnkach morskich nie stwierdzono występowania opóźnionej nadwrażliwości kontaktowej.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Disodu fosforan dwuwodny

Kwas solny 37% (do uzyskania odpowiedniego pH)

Mannitol

Sodu wodorotlenek 4% (do uzyskania odpowiedniego pH)

Woda do wstrzykiwań


  1. Niezgodności farmaceutyczne


Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6.


  1. Okres ważności


Opakowanie zamknięte: 18 miesięcy.

Rozcieńczony roztwór: trwałość fizyko-chemiczna zachowana jest przez 1 godzinę w temperaturze 25°C.


Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy niezwłocznie zużyć. Jeżeli nie zostanie zużyty, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania roztworu ponosi użytkownik i normalnie nie powinien być przechowywany dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze 2-8C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.


Rozcieńczony roztwór jest przeznaczony tylko do jednorazowego użycia. Cała niezużyta część musi zostać wyrzucona.


Jeśli roztwór jest rozcieńczony w 9 mg/ml chlorku sodu (0,9%) lub 50 mg/ml glukozy (5%), roztwór powinien być niezwłocznie zużyty. Jeśli roztwór nie zostanie od razu zużyty, należy przechowywać go w temperaturze pokojowej nie dłużej niż przez 1 godzinę (włączając czas infuzji).


  1. Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30C. Fiolki przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać.

Warunki przechowywania odtworzonego, rozcieńczonego produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Fiolki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 100 ml, z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem oraz nakładką typu flip-off.

Wielkości opakowań: 1 fiolka lub 12 fiolek (12 x 1) w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.


6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego pozostałości


Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Actavis Group PTC ehf.

Reykjavíkurvegi 76-78

220 Hafnarfjörður

Islandia



8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(-Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 17054





9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-08-10





10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-08-10


8