CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Metogen SC, 47,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 47,5 mg metoprololu bursztynianu, co odpowiada 50 mg metoprololu winianu.


Substancje pomocnicze: jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera D-glukozę i maksymalnie 3,68 mg sacharozy.


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



  1. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletki o przedłużonym uwalnianiu.

Białe, podłużne, dwuwypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach.


Tabletkę można dzielić na połowę.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


- Stabilna, przewlekła, łagodna do umiarkowanej niewydolność serca z zaburzoną czynnością lewej komory (frakcja wyrzutowa < 40%), w uzupełnieniu leczenia standardowego inhibitorami ACE i lekami moczopędnymi oraz – o ile to wymagane – glikozydami naparstnicy (szczegółowe informacje, patrz punkt 5.1).

  1. Nadciśnienie tętnicze.

  2. Dławica piersiowa.

  3. Zaburzenia rytmu serca przebiegające z szybką czynnością serca, zwłaszcza częstoskurcz
    nadkomorowy.

- Leczenie podtrzymujące po zawale mięśnia sercowego.

  1. Zespół serca hiperkinetycznego (zaburzenie czynnościowe z kołataniem serca).

  2. Profilaktyka migreny.


    1. Dawkowanie i sposób podawania


Metogen SC należy przyjmować jeden raz na dobę, najlepiej podczas śniadania. Tabletki należy połykać w całości lub jako podzielone, ale nie mogą być żute lub rozgryzane. Tabletki należy przyjmować popijając je wodą (co najmniej ½ szklanki). .


Dawkę leku należy ustalać według następujących wskazówek:


Stabilna przewlekła, łagodna do umiarkowanej niewydolność serca z zaburzeniem czynności lewej komory

U pacjentów ze stabilną objawową niewydolnością serca leczoną przy pomocy innych leków, dawka metoprololu bursztynianu jest ustalana indywidualnie. Zalecana dawka początkowa u pacjentów z niewydolnością serca w klasie III według NYHA wynosi 11,88 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 12,5 mg metoprololu winianu) jeden raz na dobę w pierwszym tygodniu leczenia. Dawkę można zwiększyć do 23,75 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 25 mg metoprololu winianu) na dobę w drugim tygodniu leczenia.


Zalecana dawka początkowa u pacjentów z niewydolnością serca w klasie II według NYHA wynosi 23,75 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 25 mg metoprololu winianu) jeden raz na dobę w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia Po dwóch pierwszych tygodniach zaleca się podwojenie dawki. Dawkę zwiększa się co drugi tydzień do 190 mg metoprololu burszrynianu (co odpowiada 200 mg metoprololu winianu) na dobę lub do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. W długotrwałej terapii dawkę docelową należy ustalić na poziomie 190 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 200 mg metoprololu winianu) na dobę lub na poziomie maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Zaleca się, aby lekarz prowadzący posiadał odpowiednią wiedzę na temat leczenia stabilnej objawowej niewydolności serca. Po każdorazowym zwiększeniu dawki należy starannie ocenić stan pacjenta W razie wystąpienia spadku ciśnienia tętniczego może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki innego leku stosowanego jednocześnie. Spadek ciśnienia tętniczego nie musi być przeszkodą w długotrwałym stosowaniu metoprololu, jednak dawkę należy zmniejszyć do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta.


Dodatkowe wskazania do stosowania tabletek o przedłużonym uwalnianiu Metogen SC 47,5 mg/ 95 mg/190 mg:


Nadciśnienie tętnicze

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem 47,5 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 50 mg winianu metoprololu) jeden raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 95-190 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 100-200 mg metoprololu winianu) na dobę lub dołączyć inny lek hipotensyjny do schematu leczenia.


Dławica piersiowa

47,5-190 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 50-200 mg metoprololu winianu) jeden raz na dobę. W razie konieczności do schematu leczenia można dołączyć inne leki stosowane w leczeniu choroby wieńcowej.


Zaburzenia rytmu serca

47,5-190 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 50-200 mg metoprololu winianu) jeden raz na dobę.


Leczenie podtrzymujące po zawale mięśnia sercowego

95-190 mg bursztynianu metoprololu (co odpowiada 100-200 mg winianu metoprololu) jeden raz na dobę.


Kołatania serca spowodowane czynnościowymi zaburzeniami serca

47,5 mg-190 mg metoprololu burszrynianu (co odpowiada 50- 200 mg metoprololu winianu) jeden raz na dobę.


Profilaktyka migreny

95-190 mg metoprololu bursztynianu (co odpowiada 100-200 mg metoprololu winianu) jeden raz na dobę. W zasadzie dawka dobę metoprololu bursztynianu 95 mg ( co odpowiada 100 mg metoprololu winianu) raz na dobę jest wystarczająca. W zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie dawkę można modyfikować w wyżej wymienionym zakresie.


Zaburzenia czynności nerek

Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.


Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z ciężkimi niezaburzeniami wątroby, na przykład w przypadku pacjentów z zespoleniem żyły wrotnej z żyłą główną dolną, może być konieczne zmniejszenie dawki (patrz punkt 5.2).


Pacjenci w podeszłym wieku

Brak wystarczających danych dotyczących pacjentów w wieku powyżej 80 lat. Dlatego należy zachować szczególną ostrożnoścć podczas zwiększania dawki leku tych pacjentów.


Dzieci i młodzież

Istnieje niewielkie doświadczenie w stosowaniu metoprololu u dzieci i młodzieży. Dlatego nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży.


Dostosowanie dawkowania lub zaprzestanie leczenia


Jeżeli leczenie metoprololem ma byćprzerwane (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, chorobą wieńcową lub zawałem mięśnia sercowego), lek zawsze należy odstawiać stopniowo przez co najmniej 2 tygodnie, zmniejszając dawkę o połowę, aż do uzyskania najmniejszej dawki ½ tabletki o mocy 23,75 mg metoprololu bursztynianu,(co odpowiada 25 mg metoprololu winianu). Tę dawkę należy stosować przez co najmniej 4 dni przed całkowitym odstawieniem leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów, dawkę należy zmniejszać jeszcze wolniej (patrz punkt 4.4).


4.3 Przeciwwskazania


Metoprolol jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  1. uczulenia (nadwrażliwości) na metoprolol, inne leki beta-adrenolityczne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą

  2. blok przedsionkowo-komorowy drugiego i trzeciego stopnia

- blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia

  1. nieleczona niewydolność serca (obrzęk płuc, zaburzony przepływ krwi lub niedociśnienie) i stałe lub okresowe stosowanie leków zwiększających kurczliwość mięśnia sercowego (agoniści receptorów beta-adrenergicznych)

  2. objawowa i klinicznie istotna bradykardia zatokowa (częstość akcji serca <50/min)

  3. zespół chorego węzła zatokowego

  4. wstrząs kardiogenny

  5. ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego

  6. niedociśnienie (ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg)

- nieleczony guz rdzenia nadnerczy (phaeochromocytoma)

- dużego stopnia blok zatokowo-przedsionkowy.

- nieleczony guz chromochłonny

  1. kwasica metaboliczna

  2. ciężka astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc

  3. jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (innych niż inhibitory MAO-B).


Metoprololu nie wolno podawać pacjentom z podejrzeniem ostrego zawału mięśnia sercowego i częstością akcji serca poniżej 45 uderzeń/min, odstępem PQ >0,24 sekundy lub ciśnieniem skurczowym <100 mm Hg.


Ponadto metoprololu nie wolno stosować u pacjentów z niewydolnością serca i powtarzającym się ciśnieniem skurczowym poniżej 100 mm Hg (wskazane jest badanie przed rozpoczęciem leczenia).


Przeciwwskazane jest (z wyjątkiem oddziału intensywnej terapii) jednoczesne podawanie dożylne leków blokujących kanały wapniowe jak werapamil lub diltiazem, lub innych leków o działaniu przeciwarytmicznym (jak dyzopiramid).


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Leki beta-adrenolityczne należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Jeżeli chory na astmę stosuje lek betaradrenomimetyczny (w postaci tabletek lub inhalacji), wówczas rozpoczynając leczenie metoprololem należy skontrolować dawkę beta2-adrenomimetyku i zwiększyć ją w razie konieczności. Metogen SC w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu działa na receptory beta2-adrenergiczne słabiej niż tradycyjne postacie tabletek selektywnych leków beta1-adrenolitycznych.


Metoprolol może zaburzać kontrolę glikemii w leczeniu cukrzycy i maskować objawy hipoglikemii. Ryzyko zaburzeń metabolizmu węglowodanów lub maskowania objawów hipoglikemii jest mniejsze przy zastosowaniu preparatu Metogen SC niż w przypadku selektywnych leków beta1-adrenolitycznych w postaci tradycyjnych tabletek oraz wyraźnie mniejsze niż w przypadku nieselektywnych leków beta-adrenolitycznych.


Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego mogą niekiedy ulegać nasileniu podczas leczenia metoprololem (możliwość wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego).


U pacjentów z anginą Prinzmetala selektywne beta-blokery powinny być stosowane z zachowaniem ostrożności.


Metoprolol może nasilać objawy chorób naczyń obwodowych z uwagi na działanie hipotensyjne.


W przypadku gdy metoprolol przepisany jest pacjentom z guzem chromochłonnym, należy wcześniej zastosować lek o działaniu alfa-adrenolitycznym i kontynuować jego podawanie jednocześnie z metoprololem.


Leczenie metoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy.


Przed zabiegiem operacyjnym należy poinformować anestezjologa o tym, że pacjent przyjmuje leki beta-adrenolityczne. Ich odstawienie na czas operacji nie jest zalecane.


Leków beta-adrenolitycznych nie należy odstawiać nagle. Jeżeli leczenie ma zostać przerwane, w miarę możliwości lek należy odstawiać stopniowo przez okres co najmniej dwóch tygodni (patrz punkt 4.2).W przypadku wystąpienia objawów, dawkę należy zmniejszać jeszcze wolniej. Nagłe odstawienie leków beta-adrenolitycznych może zaostrzać niewydolność serca i zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu, choroby niedokrwiennej serca z nasileniem dusznicy bolesnej i nawrotu nadciśnienia.


Metoprolol może zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i nasilenie reakcji anafilaktycznych. Adrenalina nie zawsze daje pożądany skutek terapeutyczny u osób leczonych lekami beta-adrenergicznymi (patrz również: punkt 4.5).


Leki beta-adrenolityczne mogą zaostrzać objawy łuszczycy lub powodować jej wystąpienie.


Dotychczas nie uzyskano wystarczającego doświadczenia terapeutycznego dotyczącego stosowania bursztynianu metoprololu u pacjentów z niewydolnością serca współistniejącą z:

- niestabilną niewydolnością serca (klasa IV według NYHA)

- ostrym zawałem mięśnia sercowego lub niestabilną dławicą piersiową w ciągu ostatnich 28 dni

- zaburzeniami czynności nerek

- zaburzeniami czynności wątroby

- wiekiem powyżej 80 lat

- wiekiem poniżej 40 lat

- istotnymi hemodynamicznie chorobami zastawek

- kardiomiopatią przerostową zwężającą


Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi przebiegającymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lappa) lub złym wchłanianiem glukozy-galaktozy, nietolerancją fruktozy lub niedoborem sacharozy-izomaltazy nie powinni stosować tego leku.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Interakcje farmakodynamiczne

W przypadku jednoczesnego stosowania metoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu lub diltiazemu, bądź z lekami przeciwarytmicznymi, należy obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia ujemnego działania inotropowego lub chronotropowego. Antagonistów wapnia z grupy werapamilu nie należy podawać dożylnie pacjentom otrzymującym leki beta-adrenergiczne.


Leki przeciwarytmiczne I klasy: leki przeciwarytmiezne I klasy i preparaty beta-adrenergiczne mają addytywne ujemne działanie inotropowe, które może spowodować poważne hemodynamiczne działania niepożądane u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Należy również unikać jednoczesnego stosowania tych leków w zespole chorej zatoki i nieprawidłowym przewodzeniu przedsionkowo-komorowym. Najlepiej udokumentowana jest interakcja z dizopiramidem.


Jednoczesne stosowanie z indometacyną lub niektórymi innymi inhibitorami syntezy prostaglandyn może zmniejszać działanie hipotensyjne leków beta-adrenergicznych.

Jeżeli w pewnych okolicznościach pacjentowi otrzymującemu leki beta-adrenergiczne poda się adrenalinę, kardioselektywne leki beta-adrenergiczne znacznie słabiej wpływają na kontrolę ciśnienia krwi niż nieselektywne leki beta-adrenergiczne.


U pacjentów stosujących leki beta-adrenergiczne, wziewne leki stosowane do znieczulenia ogólnego mogą nasilać bradykardię wywołaną działaniem beta-adrenergików.


Inhibitorów MAO (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) nie należy podawać jednocześnie z metoprololem (patrz punkt 4.3). Po podaniu leku blokującego zwoje współczulne w skojarzeniu z innymi lekami beta-adrenergicznymi (np. w kroplach do oczu) lub inhibitorami MAO-B, stan pacjenta należy starannie monitorować.


W razie konieczności przerwania leczenia klonidyną stosowaną jednocześnie z metoprololem, lek beta-adrenergiczny należy odstawić o kilka dni wcześniej.


Metoprolol może nasilać działanie jednocześnie stosowanych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi.


W przypadku jednoczesnego stosowania metoprololu, noradrenaliny, adrenaliny lub innych leków sympatykomimetycznych może wystąpić znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi.W przypadku jednoczesnego stosowania metoprololu, rezerpiny, alfa-metylodopy, klonidyny, guanfacyny i glikozydów nasercowych może wystąpić wyraźne spowolnienie czynności serca i przewodzenia w sercu.


Pacjenci stosujący jednocześnie inne leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (np. krople do oczu zawierające tymolol) powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza.


Metoprololu bursztynian może osłabiać objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię. Beta-adrenolityki mogą hamować uwalnianie insuliny u pacjentów z cukrzycą typu 2. Zaleca się regularną kontrolę oznaczanie stężenia glukozy we krwi i odpowiednie dostosowanie leczenia przeciwcukrzycowego insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowyrni.


Skuteczność adrenaliny w leczeniu reakcji anafilaktycznych może być osłabiona u pacjentów przyjmujących leki beta-adrenergiczne (patrz: punkt 4.4).


Interakcje farmakokinetyczne


Metoprolol służy jako substrat izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450.


Substancje indukujące lub hamujące enzymy mogą wpływać na stężenie metoprololu w osoczu. Ryfampicyna zmniejsza, natomiast cymetydyna, alkohol, hydralazyna mogą podwyższać stężenie metoprololu w osoczu. Metoprolol jest metabolizowany głównie, choć nie wyłącznie, przez enzym wątrobowy układu cytochromu CYP 2D6 (patrz również punkt 5.2). Substancje o działaniu hamującym na CYP 2D6, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, jak paroksetyna, fluoksetyna i sertralina, difenhydramina, hydroksychlorochina, celekoksyb, terbinafina, neuroleptyki (np. chloropromazyna, triflupromazyna, chlorprotyksen) i prawdopodobnie również propafenon, mogą podwyższać stężenie metoprololu w osoczu. Przy jednoczesnym leczeniu produktami będącymi inhibitorami CYP2D6 i metoprololem może być konieczne zmniejszenie dawki metoprololu.

Działanie hamujące na enzym CYP 2D6 opisywane było również w przypadku amiodaronu i chinidyny (leków przeciwarytmicznych).


Metoprolol może powodować zmniejszenie wydalania innych leków (np. lidokainy).


4.6 Ciąża lub laktacja


Ciąża

Ze względu na brak odpowiednio kontrolowanych badań dotyczących stosowania meloprololu u kobiet w ciąży, lek można podawać pacjentkom w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla zarodka lub płodu.


Leki beta-adrenergiczne mogą zmniejszać perfuzję łożyska i powodować śmierć płodu oraz przedwczesny poród. Obserwowano opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu po długotrwałym stosowaniu metoprololu u kobiet w ciąży z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym. Leki beta-adrenergiczne mogą przedłużać poród oraz wywoływać bradykardię u płodu i noworodka. Istnieją także doniesienia o występowaniu hipoglikemii, niedociśnienia, zwiększonej bilirubinemii oraz utrudnionej odpowiedzi na niedotlenienie tkanek u noworodka. Stosowanie metoprololu należy przerwać na 48 do 72 godzin przed planowanym porodem. W przypadku, gdy nie jest to możliwe - noworodka należy obserwować przez 48 do 72 godzin po urodzeniu pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych zablokowania receptorów beta-adrenergicznych (np. powikłań sercowych i płucnych).


Leki beta-adrenergiczne nie wykazywały działania teratogennego u zwierząt, ale stwierdzano zmniejszony przepływ krwi przez pępowinę, opóźnienie rozwoju, osłabione kostnienie oraz zwiększoną częstość występowania zgonów w okresie przed- i poporodowym.


Laktacja

Stężenie metoprololu w mleku jest około trzykrotnie większe niż w osoczu. Chociaż po stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych ryzyko szkodliwego działania na oseska jest niewielkie (z wyjątkiem osób o powolnym metabolizmie), niemowlę karmione piersią należy obserwować w kierunku objawów zablokowania receptorów beta-adrenergicznych.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Należy ostrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługiwaniem maszyn podczas leczenia metoprololem, gdyż mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie. Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu lub okresu zwiększeniu dawki leku.


4.8 Działania niepożądane


Ocena działań niepożądanych została oparta na podstawie następujących częstości ich występowania:


Bardzo często (>1/10)

Często (>1/100 do <1/10)

Niezbyt często (>1/1000 do <1/100)

Rzadko (>1/10 000 do /1000)

Bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).


Zaburzenia serca

Często: bradykardia, zaburzenia równowagi (bardzo rzadko w połączeniu z omdleniami), kołatanie serca

Niezbyt często: przejściowe zaostrzenie objawów niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w okolicy serca

Rzadko: zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia


Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia


Zaburzenia układu nerwowego

Często: zawroty głowy, bóle głowy

Niezbyt często: parestezje


Zaburzenia oka

Rzadko: zaburzenia widzenia, suchość lub podrażnienie oczu, zapalenie spojówek


Zaburzenia ucha i błędnika

Bardzo rzadko: szumy uszne, zaburzenia słuchu


Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często: duszność wysiłkowa

Niezbyt często: skurcz oskrzeli

Rzadko: nieżyt nosa


Zaburzenia żołąda i jelit

Często: nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcia

Niezbyt często: wymioty

Rzadko: suchość w ustach

Bardzo rzadko: zaburzenia smaku


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: wysypka (pokrzywka łuszczyco podobna i dystroficzne zmiany skórne), zwiększona potliwość

Rzadko: wypadanie włosów

Bardzo rzadko: nadwrażliwość na światło, zaostrzenie łuszczycy, wystąpienie łuszczycy, łuszczyco podobne zmiany skórne


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Niezbyt często: kurcze mięśni

Bardzo rzadko: bóle stawów, osłabienie mięśni


Zaburzenia endokrynologiczne

Rzadko: Zaostrzenie utajonej cukrzycy


Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często: zwiększenie masy ciała

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo często: wyraźne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi i niedociśnienie ortostatyczne, bardzo rzadko z omdleniem

Często: zimne dłonie i stopy

Bardzo rzadko: martwica u pacjentów z ciężkimi chorobami naczyń obwodowych występującymi przed leczeniem, pogorszenie chromania przestankowego lub zespołu Raynauda


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często: zmęczenie

Niezbyt często: obrzęk


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby

Bardzo rzadko: zapalenie wątroby


Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Rzadko: impotencja oraz inne zaburzenia seksualne, plastyczne stwardnienie prącia (choroba Peyroniego)


Zaburzenia psychiczne

Niezbyt często: depresja, zaburzenia koncentracji, senność lub bezsenność, koszmary senne

Rzadko: nerwowość, niepokój

Bardzo rzadko: zapominanie lub osłabienie pamięci, splątanie, omamy, zmiany osobowości ( np. zmiany nastroju).


4.9 Przedawkowanie


Objawy.

Przedawkowanie metoprololu może powodować ciężkie niedociśnienie. znaczne zwolnienie rytmu zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli, utratę przytomności (nawet śpiączkę), nudności, wymioty i sinicę. Objawy mogą ulegać zaostrzeniu w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu lub zażycia leków hipotensyjnych, chinidyny lub barbituranów.


Pierwsze objawy przedawkowania pojawiają się po upływie od 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku.


Leczenie

Węgiel leczniczy, w razie konieczności płukanie żołądka. W przypadku ciężkiego

niedociśnienia, bradykardii lub ryzyka niewydolności serca, pacjentowi należy podawać lek o działaniu beta1-adrenomimetycznym (np. prenalterol lub dobutaminę), dożylnie w odstępach 2 do 5 minut lub w postaci stałego wlewu kroplowego aż do uzyskania żądanego efektu. Jeżeli selektywny beta1-adrenomimetyk nie jest dostępny, można zastosować dopaminę. Można również podać siarczan atropiny (0,5 do 2,0 mg dożylnie) w celu zablokowania nerwu błędnego.

Jeżeli nie udaje się uzyskać pożądanego efektu, można zastosować inny lek sympatykomimetyczny, np. dobutaminę lub noradrenalinę.


Pacjentowi można również podać i do 10 mg glukagonu. Może być konieczne zastosowanie rozrusznika serca. Aby uniknąć skurczu oskrzeli, można podać dożylnie lek o działaniu beta2-adrenomimetycznym.


Uwaga

Dawki wymagane w leczeniu przedawkowania są dużo większe od zwykle stosowanych dawek terapeutycznych z uwagi na zablokowanie receptorów beta przez lek beta-adrenolityczny.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakodynamiczna: leki beta-adrenolityczne, selektywne kod ATC:C07AB02


Metoprolol jest selektywnym lekiem beta1-adrenolitycznym, tzn. hamuje receptory beta1-adrenergiczne w sercu w dawkach znacznie niższych od koniecznych do zablokowania receptorów beta2- adrenergicznych.


Metoprolol wykazuje jedynie nieznaczne działanie stabilizujące błony komórkowe i nie ma właściwości agonistycznych.


Metoprolol zmniejsza lub hamuje pobudzające działanie katecholamin (uwalnianych zwłaszcza pod wpływem stresu fizycznego lub psychicznego) na serce. Metoprolol zmniejsza efekty wywoływane przez nagły wyrzut katecholamin, takie jak tachykardia, zwiększona pojemność minutowa i kurczliwość serca, a ponadto obniża ciśnienie tętnicze krwi. Stężenie w osoczu i skuteczność (hamowanie receptorów beta1 adrenergicznych) leku Metogen SC w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu są bardziej wyrównane w ciągu całej doby niż w przypadku selektywnych leków beta1- adrenolitycznych w postaci tradycyjnych tabletek.


Ponieważ stężenia w osoczu są stabilne, wybiórczość klinicznego działania beta1-adrenolitycznego jest lepsza niż uzyskana przy zastosowaniu selektywnych leków beta1-adrenolitycznych w postaci tradycyjnych tabletek. Ponadto, ryzyko działań niepożądanych związanych z występowaniem wzrostów stężenia leku w osoczu (np. bradykardii lub osłabienia kończyn) jest minimalne.W razie konieczności, u pacjentów z objawami obturacyjnej choroby płuc metoprolol może być podawany w połączeniu z lekami beta2-adrenomimetycznymi.


Wpływ na niewydolność serca

Badanie MERIT-HF (3991 pacjentów w klasie II-IV według NYHA, frakcja wyrzutowa < 40%), którym podawano metoprolol w skojarzeniu ze standardowym leczeniem stosowanym w niewydolności serca (tj. lekiem moczopędnym, inhibitorem ACE lub pochodną hydralazyny przy braku tolerancji inhibitora ACE, długo działającym azotanem lub antagonistą receptora angiotensyny II i w razie potrzeby, glikozydem nasercowym) wykazało, poza innymi wynikami, zmniejszenie śmiertelności ogólnej o 34% [p = 0,0062 (wartość skorygowana); p = 0,00009 (wartość nominalna)]. Śmiertelność ze wszystkich przyczyn wynosiła 145 w grupie pacjentów przyjmujących metoprolol (7,2% na pacjenta-po roku) w porównaniu z 217 (11,0%) w grupie otrzymującej placebo, względne ryzyko 0,66 [95% CI 0,53-0,81].


W chińskim badaniu z udziałem 45852 pacjentów z ostrym zawałem serca (badanie COMMIT) wstrząs kardiogenny występował znacząco częściej (5,0 %) przy leczeniu metoprololem niż placebo (3,9 %). Efekt ten był szczególnie wyraźny w wymienionych niżej grupach chorych:


Względna częstość występowania wstrząsu kardiogennego w poszczególnych grupach pacjentów uczestniczących w badaniu COMMIT:



cechy pacjentów

grupa terapeutyczna

Metoprolol

Placebo

wiek ≥70 lat

8,4 %

6,1 %

ciśnienie krwi <120 mmHg

7,8 %

5,4 %

puls ≥110/min

14,4 %

11,0 %

klasa III wg. Killipa-Kimballa

15,6 %

9,9 %


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie i dystrybucja

Metoprolol wchłania się całkowicie po podaniu doustnym. Z uwagi na znaczny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, biodostępność pojedynczej dawki doustnej wynosi około 50%. Biodostępność tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest o około 20-30% mniejsza niż tradycyjnych tabletek, co nie ma jednak istotnego znaczenia klinicznego, gdyż wartości AUC (krzywa pulsacyjna) pozostają takie same jak przy użyciu tradycyjnych tabletek. Tylko niewielki odsetek metoprololu, około 5-10%, wiąże się z białkami osocza.


Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu leku Metogen SC zawiera dużą liczbę peletek o kontrolowanym uwalnianiu. Każda z peletek pokryta jest otoczką polimerową, która reguluje szybkość uwalniania metoprololu.


Tabletka o przedłużonym uwalnianiu rozpuszcza się szybko, a granulki o przedłużonym uwalnianiu rozprzestrzeniają się w przewodzie pokarmowym, uwalniając metoprolol w sposób ciągły przez 20 godzin. Okres półtrwania metoprololu wynosi średnio 3,5 godziny (patrz: Metabolizm i wydalanie). Przy dawkowaniu leku jeden raz na dobę maksymalne stężenie metoprololu w osoczu osiąga dwukrotną wartość stężenia minimalnego.


Metabolizm i wydalanie

Metoprolol jest metabolizowany przez utlenianie w wątrobie. Trzy znane główne metabolity nie wykazują klinicznie istotnego działania beta-adrenolitycznego.


Metoprolol jest metabolizowany głównie, lecz nie wyłącznie, przez enzym wątrobowy układu cytochromu (CYP) 2D6. Z uwagi na polimorfizm genu CYP 2D6, tempo metabolizmu waha się osobniczo, przy czym osoby o powolnym metabolizmie (około 7-8%) wykazują większe stężenia leku w osoczu i wolniejsze tempo wydalania w porównaniu z osobami o szybkim metabolizmie. Jednak u tej samej osoby stężenia leku w osoczu są stałe i powtarzalne.


Ponad 95% dawki doustnej wydala się z moczem. Około 5% dawki wydala się w postaci niezmienionej, w pojedynczych przypadkach do 30%. Okres półtrwania metoprololu wynosi średnio 3,5 godziny (zakres 1-9 godzin). Całkowity klirens wynosi około 1 l/min.


Farmakokinetyka metoprololu u osób w podeszłym wieku nie różni się istotnie od obserwowanej w populacji osób młodszych. Biodostępność układowa i wydalanie metoprololu są prawidłowe u pacjentów z niewydolnością nerek, jednak wydalanie metabolitów odbywa się wolniej. Znaczącą kumulację metabolitów obserwowano u pacjentów ze wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. GFR) poniżej 5 ml/min. Kumulacja metabolitów nie nasila jednak działania beta-adrenolitycznego metoprololu.


U pacjentów z marskością wątroby biodostępność metoprololu może się zwiększać, a całkowity klirens ulegać zmniejszeniu. Zwiększona ekspozycja jest jednakże uznana za klinicznie istotną jedynie u pacjentów z ciężką niewydolnością lub z zespoleniem wrotno-żylnym. Całkowity klirens u pacjentów z zespoleniem żyły wrotnej z żyłą główną dolną wynosi około 0,3 l/min, a wartości AUC są w przybliżeniu 6-krotnie większe niż u osób zdrowych.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Dane przedkliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań bezpieczeństwa, toksyczności przewlekłej, genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały żadnego specjalnego niebezpieczeństwa dla ludzi. Podobnie jak inne beta-blokery, metoprolol w wysokich dawkach, podawany w ciąży jest toksyczny dla matki (zmniejsza przyjmowanie pokarmu i masę ciała) i rozwijającego się zarodka/płodu (zwiększony odsetek resorpcji, obniżona urodzeniowa masa ciała, opóźniony rozwój fizyczny), ale nie działa teratogennie.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


6. 1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:

Sacharoza

Skrobia kukurydziana

Makrogol

Kopolimer akrylanu etylu i metakrylanu metylu

Talk

Powidon

Celuloza mikrokrystaliczna

Magnezu stearynian

Krzemionka koloidalna bezwodna

D-glukoza


Otoczka tabletki:

Hypromeloza

Talk

Makrogol

Dwutlenek tytanu (E171).


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy


6. 3 Okres ważności


2 lata


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25° C.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Aluminium/aluminium blistry

Opakowania zawierają 10, 14, 20, 28, 30, 50, 60, 98 lub 100 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.


Butelki z HDPE z nakrętka z PP

Opakowania: 30, 60,100, 250 i 500 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.


Nie wszystkie wielkości opakowań będą dostępne na rynku.


6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania
i usuwania jego pozostałości.


Brak szczególnych wymagań.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


YES Pharmaceutical Development

Services GmbH

Bahnstr. 42-46

61381 Friedrichsdorf

Niemcy



8. NUMER(Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 17276



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-10-06



10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-10-06



12/12