CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



  1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Ossica 50 mg tabletki powlekane



  1. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każda tabletka powlekana zawiera 56,27 mg sodu ibandronianu jednowodnego, co odpowiada 50 mg kwasu ibandronowego.


Substancje pomocnicze:

Ossica, 50 mg tabletki powlekane, zawiera 98,23 mg laktozy jednowodnej.


Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletki powlekane.

Tabletki powlekane w kolorze białym do prawie białego, okrągłe, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym symbolem „M23"po jednej stronie.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane, jest wskazany w zapobieganiu incydentom kostnym (patologiczne złamania, komplikacje kostne wymagające leczenia radiologicznego lub chirurgicznego) u pacjentów z rakiem piersi i z przerzutami do kości.


    1. Dawkowanie i sposób podawania


Leczenie produktem leczniczym Ossica, 50 mg tabletki powlekane może zostać rozpoczęte jedynie przez lekarzy doświadczonych w leczeniu raka.


Podanie doustne.


Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 50 mg raz na dobę.


Produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane należy przyjmować po całonocnym okresie niejedzenia (co najmniej 6 godzin od ostatniego posiłku) oraz przed pierwszym posiłkiem lub napojem w danym dniu. Należy także unikać przyjmowania produktów leczniczych oraz suplementów diety (włączając preparaty wapnia) przed przyjęciem produktu leczniczego Ossica, 50 mg tabletki powlekane. Należy powstrzymać się od jedzenia co najmniej przez 30 minut po przyjęciu tabletki. Zwykła woda może być spożywana w każdym momencie w trakcie leczenia produktem leczniczym Ossica, 50 mg tabletki powlekane.


Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby

Dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).


Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dostosowywanie dawki produktu leczniczego nie jest konieczne, jeśli klirens kreatyniny jest równy lub większy niż 30 ml/min.


U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, zalecana dawka to 50 mg raz na tydzień. Patrz instrukcje dawkowania poniżej.


Osoby w podeszłym wieku

Dostosowanie dawki nie jest wymagane.


Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie wiekowej.


    1. Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na kwas ibandronowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.


Produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane nie należy stosować u dzieci i młodzieży.


    1. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na inne bisfosfoniany.


Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Ossica, 50 mg tabletki powlekane należy podjąć skuteczne leczenie hipokalcemii oraz innych zaburzeń metabolizmu kostnego i mineralnego. U wszystkich pacjentów ważne jest przyjmowanie odpowiednich ilości wapnia i witaminy D. W przypadku niedoborów w diecie, zaleca się stosowanie suplementów wapnia i (lub) witaminy D.


Przyjmowanie doustnych bisfosfonianów związane jest z zaburzeniami połykania, zapaleniem przełyku oraz owrzodzeniami przełyku lub żołądka. Dlatego też, pacjenci powinni zwracać szczególną uwagę na instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.2).


Lekarze powinni być wyczuleni na wszelkie objawy podmiotowe i przedmiotowe wskazujące na możliwą reakcję dotyczącą przełyku, zaś pacjentom należy zalecić odstawienie produktu leczniczego Ossica, 50 mg tabletki powlekane i zgłoszenie się do lekarza w przypadku objawów podrażnienia przełyku, takich jak wystąpienie lub pogorszenie się już istniejących zaburzeń połykania, bóle podczas połykania, bóle zamostkowe czy zgaga.


Ponieważ stosowanie NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) związane jest z podrażnieniem przewodu pokarmowego, należy zachować ostrożność podczas równoczesnego ich stosowania z doustnym leczeniem produktem leczniczym Ossica, 50 mg tabletki powlekane.


W badaniach klinicznych nie wykazano pogorszenia czynności nerek po długotrwałym stosowaniu kwasu ibandronowego 50 mg. Niemniej jednak, w zależności od indywidualnej oceny klinicznej pacjenta, u pacjentów leczonych kwasem ibandronowym 50 mg zaleca się monitorowanie czynności nerek, stężenia wapnia, fosforanów i magnezu w surowicy krwi.


Donoszono o przypadkach martwicy kości żuchwy, na ogół związanych z ekstrakcją zęba i (lub) z

miejscowym zakażeniem (z zapaleniem kości i szpiku kostnego włącznie) u pacjentów z rakiem poddawanych leczeniu schematami z pierwotnym zastosowaniem podawanych dożylnie bisfosfonianów. Wielu z tych pacjentów otrzymywało także chemioterapię oraz kortykosteroidy. Donoszono także o przypadkach martwicy kości żuchwy u pacjentów z osteoporozą otrzymujących doustne bisfosfoniany.


Przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami u pacjentów, u których występują równocześnie czynniki ryzyka (np. rak, chemioterapia, radioterapia, kortykosteroidy, nieprawidłowa higiena jamy ustnej), należy rozważyć wykonanie badania stomatologicznego oraz zastosowanie właściwej profilaktyki stomatologicznej.


W tej grupie pacjentów, jeśli to możliwe, należy unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych w trakcie leczenia. U pacjentów, u których wystąpi martwica kości żuchwy w trakcie leczenia bisfosfonianami, chirurgiczne zabiegi stomatologiczne mogą nasilić to powikłanie. W przypadku pacjentów wymagających zabiegów dentystycznych, brak jest danych sugerujących, czy zakończenie leczenia bisfosfonianami zmniejsza ryzyko wystąpienia martwicy kości żuchwy. Postępowanie z każdym pacjentem powinno być oparte na podstawie klinicznej oceny przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego, w oparciu o indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.


Produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane zawiera laktozę, nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy – galaktozy.


    1. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.


Interakcje leku z pożywieniem

Jest prawdopodobne, że produkty zawierające wapń i inne kationy wielowartościowe (takie jak glin, magnez, żelazo), również mleko i pożywienie, będą mieć wpływ na wchłanianiem produktu leczniczego Ossica, 50 mg tabletki powlekane. Z tego względu, przyjmowanie takich produktów, włącznie z pożywieniem, musi zostać odroczone o co najmniej 30 minut po doustnym przyjęciu produktu leczniczego.


Jeśli kwas ibandronowy 50 mg w postaci tabletek powlekanych podawany był 2 godziny po standardowym posiłku, biodostępność była zmniejszona o około 75 %. Z tego względu zaleca się, aby tabletki były przyjmowane po całonocnym okresie niejedzenia (co najmniej 6 godzin), i należy powstrzymać się od przyjmowania posiłków jeszcze przez co najmniej 30 minut po przyjęciu dawki produktu (patrz punkt 4.2).


Interakcje pomiędzy lekami

Nie obserwowano interakcji w trakcie równoczesnego stosowania z melfalanem lub prednizolonem u

pacjentów ze szpiczakiem mnogim.


W innych badaniach dotyczących interakcji u kobiet po menopauzie wykazano brak jakichkolwiek interakcji z tamoksyfenem lub z hormonalną terapią zastępczą (estrogen).


U zdrowych ochotników płci męskiej oraz u kobiet po menopauzie podawanie dożylne ranitydyny powodowało zwiększenie biodostępności kwasu ibandronowego o około 20% (jest to w zakresie normalnej zmienności dostępności biologicznej kwasu ibandronowego), prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego. Jednakże, jeśli produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane podawany jest z antagonistami H2 lub z innymi lekami zwiększającymi pH w żołądku, nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.


W związku z właściwościami produktu leczniczego, nie jest prawdopodobne wystąpienie interakcji o znaczeniu klinicznym z lekami. Kwas ibandronowy eliminowany jest wyłącznie w drodze sekrecji nerkowej i nie podlega biotransformacji. Nie wydaje się, aby w szlak wydzielniczy zaangażowane były znane kwasowe lub zasadowe systemy transportowe biorące udział w wydzielaniu innych substancji czynnych. Ponadto, kwas ibandronowy nie hamuje głównych izoenzymów wątrobowych P-450 u ludzi i nie indukuje systemu cytochromów wątrobowych P-450 u szczurów. Wiązanie przez białka osocza jest niewielkie w stężeniach terapeutycznych produktu i z tego względu jest mało prawdopodobne, aby kwas ibandronowy wypierał inne substancje czynne.


Zaleca się zachowanie ostrożności podczas równoczesnego stosowania bisfosfonianów i aminoglikozydów, ponieważ obie grupy leków mogą powodować przedłużone zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy. Należy także zwrócić uwagę na możliwość równoczesnego występowania hipomagnezemii.


W badaniach klinicznych, kwas ibandronowy w dawce 50 mg podawany był równocześnie z powszechnie stosowanymi lekami przeciwnowotworowymi, moczopędnymi, antybiotykami i lekami przeciwbólowymi, nie obserwowano występowania jawnych klinicznie interakcji.


    1. Ciąża i laktacja


Nie ma odpowiednich danych, dotyczących stosowania kwasu ibandronowego u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko u ludzi nie jest znane. Dlatego, produktu leczniczego Ossica, 50 mg tabletki powlekane nie należy stosować w czasie ciąży.


Nie wiadomo, czy kwas ibandronowy wydzielany w mleku kobiet karmiących piersią. Podczas badań na szczurach w okresie laktacji wykazano obecność małych stężeń kwasu ibandronowego w mleku po dożylnym podaniu. Produktu leczniczego Ossica, 50 mg tabletki powlekane nie należy stosować w okresie laktacji.


    1. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń

mechanicznych w ruchu


Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.


    1. Działania niepożądane


Profil tolerancji kwasu ibandronowego 50 mg w postaci tabletek powlekanych uzyskano na podstawie kontrolowanych badań klinicznych w zarejestrowanym wskazaniu, po doustnym podawaniu tabletek powlekanych kwasu ibandronowego 50 mg w zalecanej dawce.


W zbiorczej bazie danych z 2 badań rejestracyjnych III fazy (286 pacjentów leczonych kwasem ibandronowym 50 mg), odsetek pacjentów, u których wystąpiły objawy niepożądane o możliwym lub prawdopodobnym związku z leczeniem kwasem ibandronowym, wynosił 27%.


Działania niepożądane zostały zaszeregowane biorąc pod uwagę częstość występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 i < 1/10), niezbyt często (≥1/1 000 i <1/100), rzadko (≥1/10 000 i < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).


W tabeli 1 zestawiono częste reakcje niepożądane obserwowane w trakcie badań III fazy. Wykluczono objawy niepożądane, które były tak samo częste zarówno w grupie otrzymującej aktywne leczenie, jak i w grupie otrzymującej placebo lub częściej w grupie otrzymującej placebo.


Tabela 1: Reakcje niepożądane związane z leczeniem występujące często i częściej niż w grupie otrzymującej placebo


Reakcje niepożądane

Placebo

p. o. na dobę

(n=277 pacjentów)

Liczba (%)

Kwas ibandronowy 50 mg

p.o. na dobę

(n=286 pacjentów)

Liczba (%)

Zaburzenia metabolizmu i odżywania






Hipokalcemia

14 (5,1)

27 (9,4)

Zaburzenia żołądka i jelit





Dyspepsja

13 (4,7)

20 (7,0)

Nudności

4 (1,4)

10 (3,5)

Ból brzucha

2 (0,7)

6 (2,1)

Zapalenie błony śluzowej przełyku


2 (0,7)

6 (2,1)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania





Zmęczenie

2 (0,7)

4 (1,4)


Pozostałe reakcje niepożądane raportowane częstotliwością < 1%:

Poniższe zestawienie zawiera informacje dotyczące reakcji niepożądanych zgłaszanych w trakcie badania MF 4414 i MF 4434, występujących częściej w grupie otrzymującej tabletki powlekane kwasu ibandronowego w dawce 50 mg niż w grupie otrzymującej placebo:


Niezbyt często

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego: niedokrwistość

Zaburzenia układu nerwowego: parestezje, zaburzenia smaku

Zaburzenia żołądka i jelit: krwawienia, owrzodzenia dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia połykania, ból brzucha, suchość w ustach

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd

Zaburzenia nerek i układu moczowego: azotemia (mocznica)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, złe samopoczucie, ból

Badania diagnostyczne zwiększone stężenie hormonów przytarczyc we krwi


Donoszono o przypadkach martwicy kości żuchwy u pacjentów leczonych bisfosfonianami. Większość z tych doniesień dotyczy pacjentów z rakiem, lecz o takich przypadkach donoszono także u pacjentów leczonych z powodu osteoporozy. Wystąpienie martwicy kości żuchwy jest na ogół związane z ekstrakcją zęba i (lub) z miejscowym zakażeniem (włącznie z zapaleniem szpiku kostnego). Rak, chemioterapia, radioterapia, kortykosteroidy, nieprawidłowa higiena jamy ustnej są także wymieniane jako czynniki ryzyka (patrz punkt 4.4).


    1. Przedawkowanie

Nie zgłaszano przypadków przedawkowania.


Brak specyficznych informacji dotyczących leczenia przedawkowania kwasu ibandronowego w dawce 50 mg. Jednakże, przedawkowanie doustnej postaci produktu leczniczego może spowodować wystąpienie objawów dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego, takich jak podrażnienie żołądka, zgaga, zapalenie przełyku, zapalenie lub owrzodzenie żołądka. Aby związać produkt leczniczy Ossica, 50 mg tabletki powlekane należy podawać mleko i preparaty zobojętniające sok żołądkowy. Mając na uwadze ryzyko podrażnienia przełyku, nie należy wywoływać wymiotów, a pacjent powinien pozostać w pozycji całkowicie spionizowanej.



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: Bisfosfoniany, kod ATC: M05B A06

Kwas ibandronowy należy do bisfosfonianów, grupy związków, które swoiście oddziałują na kość. Ich wybiórcze działanie na tkankę kostną wynika z dużego powinowactwa bisfosfonianów do składników mineralnych kości. Działanie bisfosfonianów polega na hamowaniu aktywności osteoklastów, chociaż dokładny mechanizm ich działania jest nadal nie wyjaśniony.


W warunkach in vivo kwas ibandronowy przeciwdziała niszczeniu kości wywołanemu doświadczalnie przez zahamowanie czynności gonad, retinoidy, guzy lub wyciągi z guza. Hamowanie endogennej resorpcji kości zostało także udokumentowane w badaniach kinetycznych, w których zastosowano 45 Ca oraz w badaniach nad uwalnianiem znakowanej radioaktywnie tetracykliny wbudowanej uprzednio do kośćca.


W dawkach znacznie większych niż farmakologicznie skuteczne kwas ibandronowy nie miał wpływu na mineralizację kości.


Resorpcja kości spowodowana chorobą nowotworową charakteryzuje się nasiloną resorpcją kości, która nie jest zrównoważona odpowiednim kościotworzeniem. Kwas ibandronowy selektywnie hamuje aktywność osteoklastów, zmniejszając resorpcję kości i tym samym zmniejszając powikłania kostne choroby nowotworowej.


W badaniach klinicznych dotyczących pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do kości wykazano, że istnieje zależny od dawki hamujący wpływ na osteolizę kości, wyrażony przez markery resorpcji kości, i zależny od dawki wpływ na występowanie zdarzeń kostnych.


Zapobieganie zdarzeniom kostnym u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do kości przez podawanie kwasu ibandronowego w postaci tabletek w dawce 50 mg, oceniane było w dwóch randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych III fazy, trwających 96 tygodni. Pacjentki z rakiem piersi z potwierdzonymi radiologiczne przerzutami do kości randomizowano do grup otrzymujących placebo (277 pacjentów) lub do grup otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 50 mg (287 pacjentów). Wyniki tych badań przedstawiono poniżej.


Pierwszorzędowe punkty końcowe dotyczące skuteczności

Pierwszorzędowym punktem końcowym w tych badaniach był wskaźnik chorobowości kostnej w okresie czasu (ang. SMPR - Skeletal Morbidity Period Rate). Był to złożony punkt końcowy, na który składały się następujące zdarzenia związane z kośćcem (ang. SRE - Skeletal Related Events):


W analizie SMPR uwzględniano czynnik czasu i brano pod uwagę, że jedno lub więcej zdarzeń występujących w pojedynczym 12 tygodniowym okresie czasu może być potencjalnie związanych. Dlatego też, do celów tej analizy zdarzenia mnogie były liczone tylko raz w każdym 12 tygodniowym okresie czasu. Zbiorcze dane z tych badań wykazały znamienną korzyść ze stosowania kwasu ibandronowego w dawce 50 mg doustnie, w porównaniu do placebo, w zmniejszaniu częstości występowania zdarzeń związanych z kośćcem (SRE) mierzonych jako wskaźnik chorobowości kostnej w okresie czasu (SMPR) (p=0,041). Obserwowano 38% redukcję ryzyka wystąpienia zdarzeń związanych z kośćcem (SRE) w grupie pacjentów leczonych kwasem ibandronowym w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (ryzyko względne 0,62; p = 0,003). Wyniki badania dotyczące skuteczności leczenia przedstawiono w Tabeli 2.


Tabela 2: Skuteczność (pacjentki z rakiem piersi z przerzutami do kości)


 

 

Wszystkie zdarzenia związane z kośćcem (SRE)

 

 

Placebo

n=277

Kwas ibandronowy 50 mg

n=287

Wartość p

SMPR (na 1 pacjenta rocznie)

1,15

0,99

p=0,041

Ryzyko względne SRE

 

-

0,62

p=0,003


Drugorzędowe punkty końcowe dotyczące skuteczności

Wykazano znamienną statystycznie poprawę w punktacji skali bólów kostnych w przypadku stosowania kwasu ibandronowego w dawce 50 mg w porównaniu do placebo. Zmniejszenie bólu do mniejszego niż obserwowano przed leczeniem stwierdzano stale, przez cały okres badania i towarzyszyło mu znamienne zmniejszenie stosowania leków przeciwbólowych w porównaniu do placebo. Do pogorszenia jakości życia i stanu sprawności ogólnej wg WHO dochodziło znamiennie rzadziej w grupie pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 50 mg niż w grupie otrzymującej placebo. Stężenia markera resorpcji kostnej CTx (telopeptyd C-końcowy uwolniony z cząsteczki kolagenu typu I) w moczu były znamiennie zmniejszone w grupie pacjentów otrzymujących ibandronian w porównaniu do placebo. Zmniejszenie stężeń CTx w moczu było znamiennie skorelowane z pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności SMPR (Kendal -tau-b [p < 0,001]).

Tabelaryczne zestawienie wyników oceny drugorzędowych punktów końcowych skuteczności przedstawiono w Tabeli 3.


Tabela 3: Drugorzędowe punkty końcowe dotyczące skuteczności (pacjentki z rakiem piersi z przerzutami do kości)


 

Placebo

n=277

Kwas ibandronowy 50 mg

n=287

Wartość p

Bóle kostne *

 

0,20

-0,10

p=0,001

Stosowanie leków przeciwbólowych *

 

0,85

0,60

p=0,019

Jakość życia *

 

-26,8

-8,3

p=0,032

Stopień sprawności ogólnej wg WHO *


0,54

0,33

p=0,008

Stężenie CTx w moczu **

 

10,95

-77,32

p=0,001

* Średnia zmiana między oceną przed leczeniem a ostatnią oceną.

** Mediana zmiany między oceną przed leczeniem a ostatnią oceną


    1. Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie

Wchłanianie kwasu ibandronowego w górnym odcinku przewodu pokarmowego po podaniu doustnym jest szybka. Maksymalne obserwowane stężenia w osoczu osiągane były w ciągu 0,5 do 2 godzin (mediana 1 godzina) u pacjentów na czczo, a bezwzględna dostępność biologiczna wynosiła około 0,6%. Wchłanianie jest zmniejszone w przypadku, gdy produkt leczniczy podawany jest razem z posiłkami lub napojami (innymi niż zwykła woda). Biodostępność jest zmniejszona do około 90%, jeśli kwas ibandronowy przyjmowany jest ze standardowym śniadaniem w porównaniu z biodostępnością obserwowaną u pacjentów na czczo. Jeśli produkt leczniczy przyjmuje się 30 minut przed posiłkiem, zmniejszenie dostępności biologicznej wynosi około 30%. Nie obserwuje się znaczącego zmniejszenia w biodostępności, jeśli kwas ibandronowy przyjmowany jest na 60 minut przed posiłkiem.


Biodostępność jest zmniejszona o około 75%, jeśli kwas ibandronowy 50 mg podawany było 2 godziny po standardowym posiłku. Dlatego też zaleca się, aby tabletki były przyjmowane po całonocnym okresie niejedzenia (minimum 6 godzin), i aby powstrzymywać się od przyjmowania posiłków przez co najmniej 30 minut po przyjęciu dawki leku (patrz punkt 4.2).


Dystrybucja

Po pierwszym podaniu ogólnoustrojowym, kwas ibandronowy ulega szybkiemu wiązaniu przez kości

lub jest wydalany z moczem. Pozorna, końcowa objętość dystrybucji produktu leczniczego u ludzi wynosi co najmniej 90 l i odsetek krążącej dawki produktu leczniczego, który dociera do tkanki kostnej szacowany jest na 40-50 %. Wiązanie z białkami w ludzkim osoczu wynosi około 87% w stężeniach terapeutycznych i z tego względu interakcje między produktami leczniczymi spowodowane wypieraniem są mało prawdopodobne.


Metabolizm

Brak dowodów na to, że kwas ibandronowy jest metabolizowany u zwierząt lub ludzi.


Wydalanie

Wchłonięta frakcja kwasu ibandronowego jest usuwana z układu krążenia poprzez wbudowanie do tkanki kostnej (szacowanej na 40-50%), zaś pozostała część jest w stanie niezmienionym wydalana przez nerki. Kwas ibandronowy, który nie został wchłonięty, jest wydalany w stanie nie zmienionym z kałem.


Zakres obserwowanych pozornych okresów półtrwania jest szeroki i zależny od dawki oraz od czułości metody oznaczania, lecz pozorny końcowy okres półtrwania mieści się z reguły w zakresie 10-60 godzin. Jednakże, wczesne wartości stężenia w osoczu szybko osiągają 10% wartości szczytowych w ciągu przeciągu 3 oraz 8 godzin, po podaniu dożylnym i doustnym.


Całkowity klirens kwasu ibandronowego jest mały; średnie wartości mieszczą się w zakresie 84-160 ml/min. Klirens nerkowy (około 60 ml/min u zdrowych kobiet po menopauzie) wynosi 50-60 % klirensu całkowitego i jest zależny od klirensu kreatyniny. Uważa się, że różnica pomiędzy pozornym klirensem całkowitym i nerkowym związana jest z wychwytem produktu leczniczego w układzie kostnym.


Farmakokinetyka w specjalnych populacjach pacjentów


Płeć

Biodostępność i farmakokinetyka kwasu ibandronowego jest podobna u mężczyzn i kobiet.


Rasa

Nie ma dowodów jakiejkolwiek, klinicznie istotnej różnicy dotyczącej reakcji na kwas ibandronowy u ludności rasy azjatyckiej i kaukaskiej. Dane dotyczące pacjentów rasy czarnej są bardzo ograniczone.


Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

Klirens nerkowy kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek różnego stopnia jest związany w sposób liniowy z klirensem kreatyniny(CLcr). Nie ma konieczności modyfikacji dawek u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (CLcr ≥ 30 ml/min). U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLcr ≤ 30 ml/min) otrzymujących doustnie 10 mg kwasu ibandronowego na dobę przez 21 dni obserwowano stężenia produktu leczniczego w osoczu 2-3 razy większe niż u osób z prawidłową czynnością nerek. Całkowity klirens kwasu ibandronowego był zmniejszony do 44 ml/min u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Po dożylnym podaniu dawki 0,5 mg, klirens całkowity, nerkowy i pozanerkowy obniżył się o odpowiednio 67%, 77% i 50% u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Jednakże, nie obserwowano zmniejszenia tolerancji związanej ze zwiększeniem ekspozycji na produkt lecyniczy. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLcr < 30 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki doustnej do 50 mg raz w tygodniu (patrz punkt 4.2).


Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Wątroba nie odgrywa istotnej roli w eliminacji produktu leczniczego, który nie jest metabolizowany, ale jest wydalany przez nerki oraz ulega wychwytowi przez tkankę kostną. Z tego względu nie ma konieczności zmiany dawkowania kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ wiązanie kwasu ibandronowego z białkami wynosi 87% w stężeniach terapeutycznych, jest mało prawdopodobne, aby hipoproteinemia w ciężkich chorobach wątroby prowadziła do znamiennego klinicznie zwiększenia stężenia wolnego produktu leczniczego w osoczu.


Pacjenci w podeszłym wieku

Podczas analiz wieloczynnikowych wiek nie był niezależnym czynnikiem w badaniach dotyczących jakichkolwiek parametrów farmakokinetycznych. Czynnik wieku należy uwzględnić jedynie w kontekście postępującego z wiekiem pogarszania się czynności nerek (patrz punkt dotyczący zaburzenia czynności nerek).


Dzieci i młodzież

Brak danych dotyczących stosowania kwasu ibandronowego w dawce 50 mg u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.


    1. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Działania w badaniach nieklinicznych obserwowano jedynie po dawkach uważanych za większe niż maksymalne dawki podawane ludziom i powinno mieć to niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej. Tak jak w przypadku innych bisfosfonianów, z wykazano, że nerki są podstawowym narządem narażonym na ogólnoustrojowe toksyczne działanie produktu leczniczego.


Mutagenność i potencjalne działanie rakotwórcze:

Nie stwierdzono żadnych oznak działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności nie wykazały żadnych dowodów na aktywność genetyczną kwasu ibandronowego


Toksyczny wpływ na reprodukcję:

Nie obserwowano dowodów na bezpośrednie działanie toksyczne na płód lub działań teratogennych kwasu ibandronowego u szczurów i królików, którym podawano produkt leczniczy dożylnie lub doustnie. Działania niepożądane kwasu ibandronowego w badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów były zgodne z oczekiwanymi dla tej klasy leków (bisfosfonianów). Dotyczyły one zmniejszenia liczby miejsc zagnieżdżenia, utrudnienia naturalnego porodu (dystocja), zwiększenie liczby odmienności trzewnych (zespół nerka-miednica-moczowód)) oraz nieprawidłowości dotyczące zębów u potomstwa F1 u szczurów.



6. DANE FARMACEUTYCZNE


    1. Wykaz substancji pomocniczych


Rdzeń tabletki

Laktoza jednowodna

Powidok K 30

Celuloza mikrokrystaliczna 101

Celuloza mikrokrystaliczna 12

Krospowidon

Magnezu stearnynian

Krzemionka koloidalna bezwodna


Otoczka tabletki Opadry II white 85F18422:

Alkohol poliwinylowy

Tytanu dwutlenek (E171)

Talk

Makrogol 3350


    1. Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


    1. Okres ważności

2 lata.


    1. Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.


    1. Rodzaj i zawartość opakowania


Blistry (PVC/PE/PVDC/Aluminium) zawierające 14 tabletek powlekanych, umieszczone w opakowaniach zawierających 28 lub 84 tabletki.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być w obrocie.


    1. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania


Brak szczególnych wymagań.



  1. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


GEDEON RICHTER POLSKA Sp. z o.o.

ul. ks. J. Poniatowskiego 5

05-825 Grodzisk Mazowiecki



  1. NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU



9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA



10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO




11