CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Budenofalk, 3 mg, kapsułki dojelitowe. twarde


2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNEJ


Jedna kapsułka zawiera 3 mg budezonidu.


Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1.


3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Kapsułka dojelitowa, twarda


Wygląd: kapsułka koloru różowego.


4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania



Uwaga:

Leczenie preparatem Budenofalk 3 mg u pacjentów z chorobą Leśniowskiego i Crohna, obejmującą górny odcinek przewodu pokarmowego, jak się wydaje, nie jest celowe.


Objawy pozajelitowe choroby dotyczące skóry, oczu i stawów nie reagują na działanie preparatu Budenofalk 3 mg, ponieważ lek działa miejscowo w jelicie.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Dawkowanie:

Choroba Leśniowskiego i Crohna:

Dorośli:

Zalecana dawka to 1 kapsułka (zawierająca 3 mg budezonidu) trzy razy na dobę (rano, w południe i wieczorem), na około pół godziny przed posiłkami.


Dzieci:

Preparatu Budenofalk 3 mg nie należy podawać dzieciom ze względu na brak wystarczającego doświadczenia w zakresie jego stosowania w tej grupie wiekowej.


Kolagenowe zapalenie jelita grubego

Zalecana dzienna dawka to trzy kapsułki (zawierająca 9 mg budezonidu) raz na dobę rano około pół godziny przed śniadaniem.


Sposób podawania:

Kapsułki należy przyjmować przed posiłkami, połykać w całości i popijać dużą ilością płynu (np. szklanką wody).


Pacjenci, którzy mają trudność z połykaniem kapsułek mogą je otwierać i przyjmować granulki oporne na działanie soku żołądkowego z dużą ilością płynu. Nie wpływa to niekorzystnie na skuteczność preparatu Budenofalk 3 mg.


Czas trwania leczenia na ogół wynosi 8 tygodni.

Zwykle pełny efekt działania uzyskuje się po 2 – 4 tygodniach.


Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu Budenofalk 3 mg. Lek należy odstawiać powoli, stopniowo zmniejszając dawkę. W pierwszym tygodniu dawkę należy zmniejszyć do dwóch kapsułek na dobę (jedna rano, jedna wieczorem). W drugim tygodniu przyjmować tylko jedną kapsułkę rano. W następnym tygodniu przerwać terapię.


4.3 Przeciwwskazania


Preparatu Budenofalk nie wolno stosować w następujących okolicznościach:

- nadwrażliwość na budezonid lub inny składnik preparatu;

- miejscowe zakażenia jelit (bakteryjne, pełzakowe, grzybicze, wirusowe);

- marskość wątroby z objawami nadciśnienia wrotnego, np. występująca w późnym stadium pierwotnej marskości żółciowej wątroby.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Leczenie preparatem Budenofalk 3 mg powoduje mniejsze zwiększenie stężenia kortykosteroidów we krwi niż leczenie konwencjonalnymi steroidami doustnymi. Z tego powodu zamiana innego steroidu na Budenofalk może spowodować wystąpienie objawów związanych ze zmniejszeniem stężenia steroidów we krwi.


Szczególne środki ostrożności należy zachować u pacjentów z gruźlicą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, osteoporozą, chorobą wrzodową, jaskrą, zaćmą, obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy lub jaskry.


Zakażenia:

Zahamowanie odpowiedzi zapalnej i osłabienie czynności układu odpornościowego zwiększa ryzyko wystąpienia zakażenia oraz stopień ciężkości jego przebiegu. Często choroba zakaźna może się objawiać w nietypowy sposób, a ciężkie zakażenia, takie jak posocznica czy gruźlica mogą być długo zamaskowane i dlatego rozpoznanie stawiane jest często już w zaawansowanym stadium choroby.


Ospa wietrzna stanowi szczególny problem. W normalnych warunkach choroba ta przebiega łagodnie, może okazać się śmiertelna u pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu. Należy poinformować pacjentów, którzy nie chorowali wcześniej na ospę wietrzną, aby unikali kontaktów z osobami chorymi na ospę wietrzną lub półpasiec, a w razie ekspozycji bezzwłocznie zgłosili się do lekarza. Bierną immunizację za pomocą immunoglobuliny przeciw Varicella zoster (VZIG) należy zastosować u nieuodpornionych pacjentów, którzy otrzymują kortykosteroidy działające ogólnie lub otrzymywali je w ciągu ostatnich trzech miesięcy. Immunoglobulinę należy podać w ciągu 10 dni od czasu ekspozycji na ospę wietrzną. Po potwierdzeniu rozpoznania ospy wietrznej, konieczna jest specjalistyczna opieka i natychmiastowe leczenie.

Powyższe środki ostrożności muszą być przestrzegane również w przypadku wystąpienia odry.


Szczepionki:

Żywych szczepionek nie należy stosować u pacjentów z upośledzoną odpornością. Odpowiedź humoralna (wytwarzanie przeciwciał) na inne szczepionki może być zmniejszona.


U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby wydalanie preparatu Budenofalk 3 mg oraz innych glukokortykosteroidów może być zmniejszone, a układowa dostępność biologiczna – zwiększona. Nie należy podawać budezonidu tym pacjentom.


Preparat Budenofalk 3 mg może powodować zahamowanie odpowiedzi osi podwzgórze-przysadka-nadnercza na stres. W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub narażenia na innego rodzaju stres, zaleca się dodatkowe podanie glukokortykosteroidów działających ogólnie.


Należy unikać jednoczesnego leczenia ketokonazolem lub innymi inhibitorami CYP3A (patrz część 4.5).


Pacjenci z rzadko występującymi wrodzonymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja laktozy, nietolerancja fruktozy, niedobór laktazy Lapp, niedobór izomaltazy sacharozy lub zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy, nie powinni przyjmować tego preparatu.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Interakcje farmakodynamiczne:

- Glikozydy naparstnicy:

Działanie glikozydów naparstnicy może być nasilone przez niedobór potasu.


- Sulfonamidy o działaniu diuretycznym (saluretyki):

Wydalanie potasu może być zwiększone.


Interakcje farmakokinetyczne:

- Leki wpływające na cytochrom P-450 3A (CYP3A).


Inhibitory cytochromu P-450 3A, takie jak ketokonazol, rytonawir, troleandomycyna, erytromycyna, klarytromycyna, cyklosporyna, sok grejpfrutowy:

Działanie kortykosteroidu może być nasilone.


Leki pobudzające cytochrom P-450 3A, takie jak karbamazepina i ryfampicyna mogą zmniejszać układową, a także miejscową ekspozycję na budezonid w błonie śluzowej jelita. Dawka budezonidu może wymagać skorygowania.


Substraty CYP3A, takie jak etynyloestradiol, współzawodniczą z budezonidem o przekształcenie metaboliczne. Jeżeli substancja współzawodnicząca ma większe powinowactwo do CYP3A, może to prowadzić do zwiększenia stężenia budezonidu w osoczu krwi. Jeżeli zaś budezonid wiąże się silniej z CYP3A, może dojść do zwiększenia stężeń substancji współzawodniczącej w osoczu krwi. W takich przypadkach może być konieczne skorygowanie dawki budezonidu lub substancji współzawodniczącej.


U kobiet przyjmujących także estrogeny lub doustne środki antykoncepcyjne zgłaszano zwiększenie stężenia i nasilenie działania kortykosteroidów. Nie obserwowano takiej interakcji przy stosowaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych o małej dawce hormonów.


Jednoczesne stosowanie cymetydyny i budezonidu może powodować nieznaczne zwiększenie stężenia budezonidu w osoczu krwi, które jednak nie ma znaczenia klinicznego. Jednoczesne stosowanie omeprazolu nie wpływa na farmakokinetykę budezonidu.


Nie można wykluczyć potencjalnych interakcji z syntetycznymi żywicami wiążącymi steroidy, takimi jak cholestyramina oraz z lekami zobojętniającymi kwas solny. W przypadku jednoczesnego stosowania tych preparatów i preparatu Budenofalk interakcje te mogą osłabiać działania budezonidu. Dlatego preparaty te należy przyjmować w odstępie co najmniej dwóch godzin.


4.6 Ciąża lub laktacja


Preparat Budenofalk można stosować w okresie ciąży (szczególnie w okresie pierwszych trzech miesięcy) wyłącznie jeśli dokładna analiza korzyści przeważa nad potencjalnym ryzykiem uszkodzenia płodu. Przed rozpoczęciem terapii lekiem Budenofalk 3 mg u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ewentualną ciążę, a podczas terapii stosować skuteczne środki antykoncepcyjne. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Ze względu na brak danych o przenikaniu budezonidu do mleka matki, nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania preparatu Budenofalk 3 mg.


4.7 Wpływ leku na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Nie obserwowano wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.


4.8 Działania niepożądane


Samoistnie zgłaszano następujące działania niepożądane leku Budenofalk 3 mg:


W bardzo rzadkich przypadkach, w tym pojedyncze przypadki (<1/10 000).


Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

obrzęk kończyn dolnych, zespół Cushinga;


Zaburzenia układu nerwowego:

rzekomy guz mózgu, niekiedy z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego u młodocianych;


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

rozlany ból mięśni i ich osłabienie, osteoporoza.


Niektóre z wyżej wymienionych działań niepożądanych zgłaszano po długotrwałym stosowaniu leku Budenofalk.


W pojedynczych przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane takie, jak podczas podawania glikokortykosteroidów działających ogólnie. Ich występowanie zależy od stosowanych dawek, czasu trwania leczenia, równoczesnego lub wcześniejszego leczenia innymi glikokortykosteroidami oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.

Badania kliniczne wykazują, że podczas stosowania preparatu Budenofalk działania niepożądane typowe dla glikokortykosteroidów występują dwukrotnie rzadziej niż podczas doustnego przyjmowania równoważnej dawki prednizolonu.


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

wysypka alergiczna, rozstępy skórne, wybroczyny, wylewy krwawe, trądzik steroidowy, upośledzone gojenie się ran, kontaktowe zapalenie skóry


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

aseptyczna martwica kości (kości udowej i głowy kości ramiennej)


Zaburzenia oczu:

jaskra, zaćma


Zaburzenia psychiczne:

depresja, drażliwość, euforia


Zaburzenia żołądka i jelit:

dolegliwości żołądkowe, owrzodzenie dwunastnicy, zapalenie trzustki


Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

zespół Cushinga: twarz księżycowata, otyłość brzuszna, upośledzenie tolerancji glukozy, cukrzyca, zatrzymanie sodu z tworzeniem obrzęków, zwiększenie wydalania potasu, niedoczynność i/lub zanik kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zaburzenia wydzielania hormonów płciowych (brak miesiączki, hirsutyzm, zaburzenia wzwodu)


Zaburzenia naczyniowe:

nadciśnienie tętnicze, zwiększone ryzyko zakrzepicy, zapalenie naczyń (po odstawieniu leku długotrwale stosowanego)


Zaburzenia układu immunologicznego:

zaburzenia odpowiedzi immunologicznej (np. zwiększone ryzyko zakażeń)


4.9 Przedawkowanie


W piśmiennictwie brak jest doniesień o przypadkach przedawkowania budezonidu. W związku z właściwościami preparatu Budenofalk 3 mg, przedawkowanie prowadzące do ostrego zatrucia jest mało prawdopodobne.


5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwzapalne stosowane w chorobach przewodu pokarmowego, Kortykosteroidy do stosowania miejscowego, Budezonid.


Kod ATC: A07EA06.


Dokładny mechanizm działania budezonidu w chorobie Leśniowskiego i Crohna nie jest w pełni poznany. Wyniki farmakologicznych badań klinicznych oraz badań klinicznych z grupą kontrolną wykazują, że budezonid w kapsułkach 3 mg działa głównie miejscowo w jelicie. Budezonid jest glikokortykosteroidem wykazującym silne działanie przeciwzapalne. Stosowany w dawkach wywołujących takie działanie terapeutyczne jak glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym, budezonid powoduje znacznie mniejsze zahamowanie osi podwzgórze – przysadka - nadnercza oraz wywiera mniejszy wpływ na wskaźniki stanu zapalnego niż glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym.

Budenofalk 3 mg kapsułki wykazuje zależny od dawki wpływ na stężenie kortyzolu w surowicy. W przypadku stosowania zalecanego sposobu dawkowania 3 mg budezonidu 3 razy na dobę, wpływ ten jest znacznie mniejszy w porównaniu do glikokortykosteroidów stosowanych ogólnie w równoważnych dawkach terapeutycznych.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie:

Budenofalk 3 mg w twardych kapsułkach zawiera granulki odporne na działanie soku żołądkowego, dzięki czemu uzyskuje się okres latencji wynoszący od 2 do 3 godzin. U zdrowych ochotników oraz u pacjentów z chorobą Leśniowskiego i Crohna, średnie maksymalne stężenie budezonidu w osoczu, wynoszące 1-2 ng/ml uzyskiwano po około 5 godzinach po podaniu jednej kapsułki preparatu Budenofalk doustnie w dawce 3 mg przed posiłkiem. Wynika z tego, że maksymalne uwalnianie leku zachodzi w końcowym odcinku jelita cienkiego oraz w kątnicy, a więc w miejscu, w którym najczęściej lokalizują się zmiany charakterystyczne dla choroby Leśniowskiego i Crohna.


Uwalnienie budezonidu z preparatu Budenofalk 3 mg u pacjentów z ileostomią jest porównywalne do stwierdzanego u osób zdrowych albo u pacjentów z chorobą Leśniowskiego i Crohna. Około 30-40% uwolnionego budezonidu znaleziono w worku ileostomijnym. Wskazuje to na przechodzenie do okrężnicy dużej ilości budezonidu z preparatu Budenofalk 3 mg.


Jednoczesne przyjmowanie pokarmu może opóźniać pasaż jelitowy o około 2-3 godziny. Okres latencji wynosi w takich przypadkach około 4-6 godzin, ale nie ma to wpływu na szybkość wchłaniania.


Dystrybucja:

Budezonid ma dużą objętość dystrybucji (około 3 l/kg). Z białkami osocza wiąże się w około 85-90%.


Metabolizm:

Budezonid podlega w znacznym stopniu przemianom metabolicznym w wątrobie (około 90%) do metabolitów o małej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów: 6-beta-hydroksybudezonidu oraz 16-alfa-hydroksyprednizolonu stanowi mniej niż 1% aktywności budezonidu.


Wydalanie:

Średni okres półtrwania wynosi około 3 do 4 godzin. Biodostępność po podaniu doustnym u zdrowych ochotników oraz u pacjentów z chorobą Leśniowskiego i Crohna będących na czczo wynosi około 9-13%. Klirens budezonidu wynosi około 10-15 l/min.


Szczególne grupy pacjentów (pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby):

W zależności od rodzaju i nasilenia choroby wątroby, może wystąpić zmniejszenie metabolizmu budezonidu z udziałem CYP3A u tych pacjentów. Jak wykazano w przypadku pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem wątroby, układowa dostępność biologiczna budezonidu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być zwiększona. Kiedy tylko nastąpi poprawa czynności wątroby, metabolizm budezonidu także się normalizuje.

Dostępność układowa budezonidu jest znamiennie większa u pacjentów z pierwotną marskością żółciową w późnym stadium (stadium IV), w porównaniu do pacjentów z wczesnymi stadiami choroby (stadium I/II). Odpowiednio pola pod krzywą przedstawiającą przebieg stężenia leku w osoczu krwi w czasie, były średnio trzy razy większe po podawaniu dawek powtarzanych 3 mg budezonidu trzy razy na dobę.


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Toksyczność po podaniu wielokrotnym

U szczurów po wielokrotnym podaniu budezonidu doustnie (w dawce porównywalnej z zalecaną u ludzi) obserwowano zmniejszenie liczby leukocytów (zwłaszcza limfocytów) oraz zanik grasicy. Stwierdzano cechy zahamowania czynności kory nadnerczy w następstwie jej zaniku. W gruczołach sutkowych obserwowano zwiększoną proliferację przewodów mlecznych i zwiększenie aktywności wydzielniczej. Podczas długotrwałego podawania (104 tygodnie) u samic szczurów stwierdzano zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zmniejszenie liczby erytrocytów. Jednocześnie obserwowano tendencję do zwiększenia liczby neutrofili oraz zmniejszenia liczby limfocytów, eozynofili i normocytów. Znaczne zmniejszenie liczby limfocytów (działanie immunosupresyjne) stwierdzano jedynie u samców szczurów, u których również wykazano nieznacznie zwiększoną aktywność fosfatazy zasadowej.


U psów obserwowano: zmniejszenie hematokrytu, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferazy alaninowej, zanik kory nadnerczy i układu limfatycznego, zwiększoną zawartość tłuszczu w mięśniu sercowym oraz zwiększoną zawartość glikogenu w wątrobie i jej powiększenie.


Działanie mutagenne

W wielu badaniach prowadzonych in vitro i in vivo budezonid nie wykazał żadnego działania mutagennego.


Działanie kancerogenne

W samców szczurów, którym podawano budezonid przez okres do 104 tygodni, obserwowano nieznacznie większą częstość występowania nacieków z eozynofili w wątrobie, w porównaniu z grupą zwierząt kontrolnych. W grupie badanej znacznie zwiększona była częstość występowania pierwotnych nowotworów wątroby (dawka 0,025 i 0,04 mg/kg na dobę), gwiaździaków (samce szczurów, dawka 0,05 mg/kg na dobę) i guzów sutka (samice szczurów, dawka 0,05 mg/kg na dobę). Rozwój guzów w wątrobie był prawdopodobnie związany z działaniem anabolicznym i zwiększeniem obciążenia metabolicznego wątroby. Wyniki badań wskazują, że prawdopodobny mechanizm tego działania związany jest z receptorami dla glikokortykosteroidów.


Toksyczny wpływ na reprodukcję

Budezonid powoduje zaburzenia płodności u szczurów, zwiększa ryzyko wczesnego poronienia i przedłuża czas trwania ciąży. U szczurów i królików obserwowano zależne od dawki działanie embriotoksyczne (nieprawidłowości narządów wewnętrznych i w układzie kostnym).


6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Sacharoza ziarenka (sacharoza + skrobia kukurydziana), laktoza jednowodna, powidon K25, Eudragit L, Eudragit S, Eudragit RS, Eudragit RL, trójetylu cytrynian, talk, żelatyna, dwutlenek tytanu (E171), erytrozyna (E127), czerwony tlenek żelaza (E172), czarny tlenek żelaza (E172), laurylosiarczan sodu, woda oczyszczona.


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy.


6.3 Okres ważności


3 lata

6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Przechowywać w temperaturze poniżej 25 C.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Blister z aluminium/PVC/PVDC.


Opakowania po 10 , 50 i 100 twardych dojelitowych kapsułek.

Każdy blister zawiera 10 kapsułek.

W opakowaniu zewnętrznym wykonanym z kartonu znajduje się: 1, 5 lub 10 blistrów (łącznie 10, 50 lub 100 kapsułek).


6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego pozostałości


Brak szczególnych wymagań.


7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Dr. Falk Pharma GmbH

Leinenweberstrasse 5

79108 Freiburg

Niemcy


8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSCZENIE DO OBROTU


Pozwolenie nr 9439


9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA


15.07.2002 / 28.05.2007 / 31.10.2008


10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2010-02-17

8