CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Piperacillin/Tazobactam Aurobindo, 2 g + 0,25 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Piperacillin/Tazobactam Aurobindo, 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji



2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Każda fiolka zawiera 2 g piperacyliny (Piperacillinum) w postaci soli sodowej i 250 mg tazobaktamu (Tazobactamum) w postaci soli sodowej.

Jedna fiolka proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji zawiera 4,7 mmol (108 mg) sodu.


Każda fiolka zawiera 4 g piperacyliny w postaci soli sodowej i 500 mg tazobaktamu (Tazobactamum) w postaci soli sodowej.

Jedna fiolka proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji zawiera 9,4 mmol (216 mg) sodu.



  1. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

Proszek barwy białej lub prawie białej.



4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Produkt Piperacillin/Tazobactam Aurobindo jest wskazany w leczeniu umiarkowanie ciężkich lub ciężkich układowych i (lub) miejscowych zakażeń bakteryjnych, w których wykrywa się lub podejrzewa udział bakterii wytwarzających beta-laktamazę, takich jak:


Dorośli, młodzież i osoby w podeszłym wieku


Dzieci w wieku od 2 do 12 lat

Zakażenia bakteryjne u dzieci z neutropenią.


Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.


4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Produkt Piperacillin/Tazobactam Aurobindo można podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (przez co najmniej 3 do 5 minut) lub w powolnej infuzji dożylnej (przez 20 do 30 minut).


Instrukcja otrzymywania roztworu - patrz punkt 6.2 i 6.6.


Podczas leczenia zakażeń mieszanych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na piperacylinę oraz drobnoustroje wytwarzające beta-laktamazy i wrażliwe na połączenie piperacyliny z tazobaktamem na ogół nie jest konieczne dołączenie innego antybiotyku.


U pacjentów z wewnątrzszpitalnym zapaleniem płuc oraz w przypadku zakażeń u pacjentów z neutropenią, produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem może być stosowany razem z aminoglikozydem. Jeśli konieczne jest zastosowanie aminoglikozydu, zarówno połączenie piperacyliny z tazobaktamem, jak i aminoglikozyd należy stosować w pełnej dawce leczniczej.


U pacjentów z neutropenią, u których wystąpiły objawy zakażenia (np. gorączka), przed uzyskaniem wyników badań wrażliwości drobnoustrojów należy niezwłocznie zastosować leczenie empiryczne.


Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat, z prawidłową czynnością nerek

Zazwyczaj stosowana dawka produktu Piperacillin/Tazobactam Aurobindo u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat wynosi 4,5 g (4 g piperacyliny + 500 mg tazobaktamu) co 8 godzin.


Całkowita dawka dobowa produktu Piperacillin/Tazobactam Aurobindo zależy od ciężkości i lokalizacji zakażenia i może wynosić od 2,25 g (2 g piperacyliny + 250 mg tazobaktamu) do 4,5 g (4 g piperacyliny + 500 mg tazobaktamu) co 6 lub 8 godzin.


W przypadku neutropenii zalecana dawka dobowa produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem wynosi 4,5 g (4 g piperacyliny + 500 mg tazobaktamu) co 6 godzin, w skojarzeniu z aminoglikozydem.


Pacjenci w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek

Produkt Piperacillin/Tazobactam Aurobindo może być stosowany w tych samych dawkach, co u osób dorosłych, z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością nerek (patrz niżej):


Niewydolność nerek u osób dorosłych, w podeszłym wieku i u dzieci (o masie ciała powyżej 40 kg), otrzymujących dawkę dla dorosłych

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dożylną produktu należy dostosować do stopnia niewydolności nerek. Sugerowane dawki dobowe są następujące:


Klirens kreatyniny (mg/ml)

Zalecana dawka piperacyliny i tazobaktamu

Dawka całkowita

Dawki podzielone

20–80

12 g + 1,5 g na dobę

4 g + 500 mg co 8 godzin

<20

8 g + 1 g na dobę

4g + 500 mg co 12 godzin


Maksymalna dawka dobowa produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 8 g + 1 g. Ponadto po każdej sesji dializy należy podać dodatkową dawkę 2 g + 250 mg produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem, gdyż hemodializa powoduje usunięcie 30-50% dawki piperacyliny w ciągu 4 godzin.


U pacjentów z niewydolnością nerek i zaburzeniami czynności wątroby pomiar stężenia piperacyliny i tazobaktamu w surowicy dostarcza dodatkowych wskazówek do dostosowania dawki.


Dzieci w wieku od 2 do 12 lat z prawidłową czynnością nerek

Produkt Piperacillin/Tazobactam Aurobindo jest wyłącznie zalecany w leczeniu dzieci z neutropenią.


Neutropenia

U dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg dawkę należy dobrać tak, aby wynosiła 90 mg/kg mc. (80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu) i podawać ją co 6 godzin w skojarzeniu z aminoglikozydem, nie przekraczając dawki 4,5 g (4 g piperacyliny + 500 mg tazobaktamu) podawanej co 6 godzin.


Zaburzenia czynności nerek u dzieci w wieku od 2 do 12 lat (o masie ciała poniżej 40 kg)

U dzieci z zaburzeniami czynności nerek dawkę dożylną produktu należy dostosować do stopnia rzeczywistej niewydolności nerek, zgodnie z poniższą tabelą:


Klirens kreatyniny (ml/min)

Zalecana dawka piperacyliny z tazobaktamem

Częstość podawania

Maksymalna dawka dobowa

>40

Modyfikacja dawki nie jest konieczna

20-39

90 mg (80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu)/kg mc.

co 8 godzin

12 g + 1,5 g na dobę

<20

90 mg (80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu)/kg mc.

co 12 godzin

8 g + 1 g na dobę


U dzieci o masie ciała mniejszej niż 50 kg, poddawanych hemodializie, zalecana dawka wynosi 45 mg (40 mg piperacyliny + 5 mg tazobaktamu)/kg mc. co 8 godzin.


Powyższe modyfikacje dawki stanowią jedynie przybliżenie. U każdego pacjenta należy kontrolować, czy nie występują objawy toksyczności leku i odpowiednio dostosowywać wielkość dawki i częstotliwość podawania leku.


Dzieci w wieku poniżej 2 lat

Nie zaleca się stosowania produktu Piperacillin/Tazobactam Aurobindo u dzieci w wieku poniżej 2 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania.


Zaburzenia czynności wątroby

Modyfikacja dawki nie jest konieczna.


Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia należy ustalać w zależności od ciężkości zakażenia oraz klinicznego i bakteriologicznego przebiegu choroby.


W ostrych zakażeniach leczenie produktem Piperacillin/Tazobactam Aurobindo należy kontynuować przez 48 godzin po ustąpieniu objawów klinicznych lub gorączki.


4.3 Przeciwwskazania


Stwierdzona w wywiadzie nadwrażliwość na substancje czynne lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np. penicyliny i cefalosporyny) lub jakikolwiek inny inhibitor beta-laktamaz.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Ostrzeżenia

U pacjentów leczonych penicylinami, w tym również piperacyliną z tazobaktamem, opisywano ciężkie i w sporadycznych przypadkach zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs). Wystąpienie tego typu reakcji jest bardziej prawdopodobne u osób z nadwrażliwością na wiele alergenów w wywiadzie.


Istnieją doniesienia o wystąpieniu ciężkich reakcji uczuleniowych podczas leczenia cefalosporyną pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny w wywiadzie.

Jeśli podczas leczenia produktem złożonym piperacyliny z tazobaktamem wystąpi reakcja uczuleniowa, należy odstawić antybiotyk. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości może być konieczne podanie adrenaliny i innych środków stosowanych w stanach nagłych.


Przed rozpoczęciem leczenia produktem złożonym piperacyliny z tazobaktamem należy zebrać dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne alergeny.


W przypadku ciężkiej, utrzymującej się biegunki, należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia zagrażającego życiu rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, wywołanego przez antybiotyki. Objawy rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy mogą wystąpić w trakcie leczenia przeciwbakteryjnego lub po jego zakończeniu. Dlatego należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem i wdrożyć odpowiednie leczenie.


Środki ostrożności

Możliwe jest wystąpienie leukopenii i neutropenii, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Z tego względu zaleca się okresowe badanie pełnej morfologii krwi.


Podczas długotrwałego leczenia wskazane jest okresowe kontrolowanie czynności narządów, w tym nerek i wątroby.


U niektórych pacjentów otrzymujących antybiotyki beta-laktamowe występowały krwawienia. Objawy te wiązały się niekiedy z nieprawidłowymi parametrami krzepliwości krwi, takimi jak czas krzepnięcia, agregacja płytek i czas protrombinowy. Występują one częściej u pacjentów z niewydolnością nerek. W razie wystąpienia objawów krwawienia należy przerwać stosowanie antybiotyku i podjąć właściwe leczenie.


Podczas leczenia, zwłaszcza długotrwałego, należy brać pod uwagę możliwość pojawienia się drobnoustrojów opornych, które mogą powodować nadkażenia. W celu wykrycia ewentualnego nadkażenia o istotnym znaczeniu klinicznym może być konieczna obserwacja mikrobiologiczna. W razie jego wystąpienia należy zastosować odpowiednie leczenie.


U pacjentów otrzymujących dożylnie dawki większe niż zalecane może wystąpić nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa lub drgawki.


Ten lek zawiera 4,7 mmol (108 mg) sodu w fiolce proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

Ten lek zawiera 9,4 mmol (216 mg) sodu w fiolce proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

Dane te należy uwzględnić u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.


U pacjentów z małą rezerwą potasu lub pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu może wystąpić hipokaliemia; u tych pacjentów zaleca się okresowe oznaczanie stężenia elektrolitów. Można zaobserwować niewielkie zwiększenie wartości wskaźników czynności wątroby.


Leczenie piperacyliną wiąże się z większą częstością występowania gorączki i wysypki u pacjentów z mukowiscydozą (patrz także punkt 4.8).


Produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem nie należy stosować u dzieci bez neutropenii do czasu uzyskania dalszych danych.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Interakcja z probenecydem

Jednoczesne podawanie probenecydu z produktem złożonym piperacyliny z tazobaktamem wydłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu, ale nie zmienia ich stężeń maksymalnych.


Interakcja z antybiotykami

U zdrowych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek nie obserwowano żadnej klinicznie istotnej niepożądanej interakcji farmakokinetycznej z tobramycyną lub wankomycyną.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących produkt złożony, zwiększał się klirens tobramycyny i gentamycyny. U tych pacjentów wykluczone jest mieszanie produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem z tobramycyną lub wankomycyną.


Informacje dotyczące podawania produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem z aminoglikozydami - patrz punkt 6.2.


Interakcja z lekami przeciwzakrzepowymi

W przypadku jednoczesnego podawania heparyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych i innych leków, które mogą wpływać na układ krzepnięcia krwi, w tym również na czynność płytek, należy częściej wykonywać odpowiednie badania układu krzepnięcia i regularnie kontrolować wyniki.


Interakcja z wekuronium

Piperacylina stosowana jednocześnie z wekuronium może przedłużać czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez wekuronium. Ze względu na podobny mechanizm działania niedepolaryzujących leków zwiotczających można się spodziewać, że piperacylina będzie wydłużała czas blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez dowolny lek z tej grupy. Należy to brać pod uwagę, jeśli produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem stosowany jest w okresie okołooperacyjnym.


Interakcja z metotreksatem

Piperacylina może zmniejszać wydalanie metotreksatu. U pacjentów leczonych metotreksatem należy kontrolować jego stężenie w surowicy.


Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podawanie produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem może powodować fałszywie dodatnie wyniki badania wykrywającego glukozę w moczu, wykonywanego metodą redukcyjną z miedzią. Zaleca się stosowanie metod enzymatycznych z glukooksydazą.


Istnieją doniesienia o występowaniu fałszywie dodatnich wyników badania zakażenia grzybami z rodzaju Aspergillus testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA u pacjentów otrzymujących we wstrzyknięciach produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem, u których później nie stwierdzono tego zakażenia. Opisywano reakcje krzyżowe z polisacharydami niepochodzącymi z grzybów z rodzaju Aspergillus oraz polifuranozami z testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA. Z tego względu dodatnie wyniki tego testu u pacjentów otrzymujących produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem należy interpretować ostrożnie i potwierdzić wynik za pomocą innych metod diagnostycznych.


4.6 Ciąża i laktacja


Ciąża

Brak odpowiednich, prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży z zastosowaniem produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem lub każdego ze składników osobno. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko. Produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem należy stosować w czasie ciąży wyłącznie w przypadku ścisłych wskazań.


Karmienie piersią

Piperacylina jest wydzielana w małych ilościach do mleka kobiecego. Nie badano stężenia tazobaktamu w mleku kobiecym. Wpływ leku na oseska nie jest znany. Kobiety karmiące piersią powinny być leczone wyłącznie w przypadku ścisłych wskazań. U niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i zakażenie grzybicze błon śluzowych, a także uczulenie.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Nie przeprowadzono badań wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Możliwe są jednak działania niepożądane, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn (patrz także punkt 4.8).


4.8 Działania niepożądane


Działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie z częstością występowania:

bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (≤1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).


Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są biegunka, nudności, wymioty i wysypka; każde z tych działań występuje z częstością ≥1%, ale ≤10%.


Klasyfikacja układów i narządów

Często (>1/100, <1/100)

Niezbyt często (>1/1 000, <1/100)

Rzadko (>1/10 000, <1/1 000)

Bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze przypadki

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze


nadkażenie grzybami z rodzaju Candida




Zaburzenia krwi i układu chłonnego


leukopenia, neutropenia, trombocytopenia

niedokrwistość, objawy krwawienia (w tym plamica, krwawienia z nosa, wydłużenie czasu krwawienia), eozynofilia, niedokrwistość hemolityczna

agranulocytoza, dodatni bezpośredni odczyn Coombsa, pancytopenia, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny, wydłużenie czasu protrombinowego, trombocytoza

Zaburzenia układu immunologicznego


reakcja nadwrażliwości

reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne (w tym wstrząs)


Zaburzenia metabolizmu i odżywiania




hipoalbuminemia, hipoglikemia, hipoproteinemia, hipokaliemia

Zaburzenia układu nerwowego


ból głowy, bezsenność

osłabienie mięśni, omamy, drgawki


Zaburzenia naczyniowe


niedociśnienie tętnicze, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył

uderzenia gorąca


Zaburzenia żołądka i jelit

biegunka, nudności, wymioty

zaparcie, niestrawność, żółtaczka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

bóle brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, suchość błony śluzowej jamy ustnej


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych


zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT

zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie we krwi aktywności fosfatazy zasadowej i gamma-glutamylotransferazy, zapalenie wątroby


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

wysypka (w tym wysypka plamisto-grudkowa)

świąd, pokrzywka, rumień

pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zwiększona potliwość, wyprysk, osutka

zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej



bóle stawów, bóle mięśni


Zaburzenia nerek i dróg moczowych


zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi

śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek

zwiększenie azotu mocznikowego we krwi

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania


gorączka, odczyn w miejscu wstrzyknięcia

dreszcze, uczucie zmęczenia, obrzęki



Podawanie dużych dawek beta-laktamów, zwłaszcza pacjentom z zaburzeniami czynności nerek, może prowadzić do encefalopatii (wahania stanu świadomości, mioklonie i drgawki).


Leczenie piperacyliną wiąże się ze zwiększoną częstością występowania gorączki i wysypki u pacjentów z mukowiscydozą.


4.9 Przedawkowanie


Objawy

Po wprowadzeniu leku do obrotu donoszono o przypadkach przedawkowania produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem. W większości tych doniesień występowały nudności, wymioty i biegunka, które występują również po stosowaniu leku w zalecanej dawce. Jeśli pacjent otrzymuje dożylnie dawki większe niż zalecane, może u niego wystąpić zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa lub drgawki (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek).


Leczenie zatrucia

W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie produktem złożonym piperacyliny z tazobaktamem.


Nie jest znana swoista odtrutka.


W zależności od stanu klinicznego pacjenta należy zastosować leczenie podtrzymujące i objawowe. W przypadkach nagłych wskazane jest zastosowanie wszystkich niezbędnych metod intensywnej terapii, podobnie jak w przypadku przedawkowania piperacyliny.

Nadmierne stężenia piperacyliny lub tazobaktamu w surowicy można zmniejszyć metodą hemodializy (dalsze szczegóły, patrz punkt 5.2).



5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne


Grupa farmakoterapeutyczna: produkty złożone penicylin zawierające inhibitory beta-laktamazy. Kod ATC: J01CR05


Mechanizm działania

Piperacylina jest półsyntetyczną penicyliną o szerokim spektrum działania, obejmującym wiele Gram dodatnich i Gram-ujemnych bakterii tlenowych i beztlenowych, wywierająca działanie bakteriobójcze przez hamowanie biosyntezy zarówno przegrody poprzecznej, jak i ściany komórkowej. Tazobaktam, sulfon kwasu triazolilometylopenicylanowego, jest silnym inhibitorem wielu beta-laktamaz, w szczególności enzymów pochodzenia plazmidowego, które najczęściej warunkują oporność drobnoustrojów na penicyliny i cefalosporyny, w tym cefalosporyny trzeciej generacji. Tazobaktamu w produkcie złożonym piperacyliny z tazobaktamem zwiększa skuteczność i rozszerza spektrum działania piperacyliny na wiele wytwarzających beta-laktamazy bakterii, które są zazwyczaj oporne na piperacylinę oraz inne antybiotyki beta-laktamowe. Dlatego produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem łączy w sobie właściwości antybiotyku o szerokim spektrum działania i inhibitora beta-laktamaz.


Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

Podobnie do innych działających przeciwbakteryjnie beta-laktamaz, skuteczność leku jest determinowana czasem, w którym stężenie piperacyliny w zakażonym organizmie utrzymuje się powyżej MIC (%T>MIC).


Mechanizm powstawania oporności

Tazobaktam powoduje rozszerzenie spektrum działania piperacyliny na te drobnoustroje, które ze względu na wytwarzanie beta-laktamaz są oporne na piperacylinę i inne antybiotyki beta-laktamowe.


Badanie in vitro wykazało, że zdolność pobudzania beta-laktamazy typu I przez tazobaktam jest nieistotna w przypadku bakterii Gram-ujemnych.


Badania in vitro wykazały synergiczne działanie produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem i aminoglikozydów na pałeczki ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa) i inne bakterie, w tym szczepy wytwarzające beta-laktamazy.


Stężenia graniczne

Poniżej przedstawiono granice przedziałów minimalnych stężeń hamujących (MIC), wyodrębniające drobnoustroje wrażliwe, średnio wrażliwe i oporne, określono następująco.


Poniżej podano wartości graniczne MIC wg Europejskiego Komitetu Badania Wrażliwości Drobnoustrojów EUCAST z 2008 roku (wersja 1.2).

Do celów badania wrażliwości stosowano tazobaktam w stałym stężeniu 4 mg/l.


Patogen

Stężenia graniczne dla gatunków (W</O>)

Enterobacteriaceae

8/16

Pseudomonas

16/16

Gram-ujemne i Gram-dodatnie bakterie beztlenowe

8/16

Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkami

4/16


Wrażliwość paciorkowców jest indukowana wrażliwością na penicylinę.

Wrażliwość gronkowców jest indukowana wrażliwością na oksacylinę.


Wrażliwość

Rozpowszechnienie oporności nabytej wybranych gatunków drobnoustroju może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu; do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) jest problematyczna, należy zasięgnąć porady specjalistycznej.


Gatunki zwykle wrażliwe

Tlenowe, Gram-dodatnie:

Enterococcus faecalis

Listeria monocytogenes

Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)

Staphylococcus koagulazo-ujemne (wrażliwe na metycylinę)

Streptococcus agalctiae

Streptococcus pneumoniae* (wrażliwe na penicylinę)

Streptococcus pyogenes* i inne paciorkowce beta-hemolizujące


Tlenowe, Gram-ujemne:

Citrobacter koseri

Haemophilus influenzae*

Haemophilus spp.

Moraxella catarrhalis

Proteus mirabilis


Beztlenowe, Gram-dodatnie:

Clostridium spp.

Eubacterium spp.

Peptococcus spp.

Peptostreptococcus spp.


Beztlenowe, Gram-ujemne:

Bacteroides fragilis*

Grupa Bacteroides fragilis

Fusobacterium spp.

Porphyromonas spp.

Prevotella spp.*


Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej

Tlenowe, Gram-dodatnie:

Enterococcus avium$

Enterococcus faecium+ $

Propionibacterium acnes$

Streptococcus pneumoniae* (średniowrażliwe na penicylinę)

Streptococcus z grupy viridans


Tlenowe, Gram-ujemne:

Acinetobacter spp.+$

Burkholderia cepacia

Citrobacter freundii

Enterobacter spp.

Escherichia coli*

Klebsiella spp.

Proteus indolo-dodatni

Pseudomonas aeruginosa*

Pseudomonas spp.*

Pseudomonas stutzeri$

Serratia spp.


Beztlenowe, Gram-ujemne:

Bacteroides spp. *


Gatunki o oporności wrodzonej

Tlenowe, Gram-dodatnie:

Corynebacterium jeikeium

Staphylococcus aureus. (oporne na metycylinę)

Staphylococcus koagulazo-ujemne (oporne na metycylinę)

Streptococcus pneumoniae (oporne na penicylinę)


Tlenowe, Gram-ujemne:

Legionella spp.

Stenotrophomonas maltophilia+$

* Skuteczność kliniczna w przypadku tych drobnoustrojów została udowodniona w zatwierdzonych wskazaniach.

$ Gatunki wykazujące naturalną średnią wrażliwość.

+ Gatunki, w których duży odsetek oporności (ponad 50%) obserwowano w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.


5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Dystrybucja

Maksymalne stężenia piperacyliny i tazobaktamu w osoczu uzyskiwane są natychmiast po zakończeniu infuzji dożylnej lub wstrzyknięcia.

Stężenia w osoczu piperacyliny podawanej w skojarzeniu z tazobaktamem są zbliżone do tych, które uzyskuje się po podaniu równoważnych dawek samej piperacyliny.


Większe proporcjonalne zwiększenie stężenia piperacyliny i tazobaktamu w osoczu (o około 28%) wraz ze zwiększaniem dawki uzyskuje się w przedziale dawek od 2 g piperacyliny z 250 mg tazobaktamu do 4 g piperacyliny z 500 mg tazobaktamu.


Zarówno piperacylina, jak i tazobaktam w 20 do 30% wiążą się z białkami osocza. Stopień wiązania z białkami zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu nie zmienia się w przypadku zastosowania produktu złożonego. Wiązanie metabolitu tazobaktamu z białkami jest nieistotne.


Produkt złożony piperacyliny z tazobaktamem w znacznym stopniu przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do błony śluzowej jelit, pęcherzyka żółciowego, płuc, żółci i kości.


Metabolizm

Piperacylina jest przekształcana do metabolitu deetylowego o słabszej aktywności mikrobiologicznej.

Tazobaktam metabolizowany jest do jednego związku, nie wykazującego aktywności mikrobiologicznej.


Wydalanie

Piperacylina i tazobaktam są wydalane przez nerki w procesach przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego.

Piperacylina jest wydalana szybko w postaci niezmienionej, a 68% podanej dawki wykrywane jest w moczu. Tazobaktam i jego metabolit wydalane są głównie przez nerki: 80% dawki występuje w moczu w postaci niezmienionej, a pozostała część w postaci jednego metabolitu. Piperacylina, tazobaktam i deetylopiperacylina są wydzielane również do żółci.


Po podaniu zdrowym osobom dawek pojedynczych lub wielokrotnych produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wynosił od 0,7 do 1,2 godziny i nie zależał od dawki ani czasu trwania infuzji. Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu w fazie eliminacji zwiększają się wraz ze zmniejszaniem się klirensu nerkowego.


Tazobaktam nie powoduje istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych piperacyliny. Piperacylina prawdopodobnie zmniejsza szybkość wydalania tazobaktamu.


Zaburzenia czynności nerek

Piperacylina i tazobaktam mogą być usuwane metodą hemodializy: filtracji ulega 31% dawki piperacyliny i 39% dawki tazobaktamu. Podczas dializy otrzewnowej 5% dawki piperacyliny i 12% dawki tazobaktamu wykrywa się w płynie dializacyjnym. Pacjentom poddawanym przewlekłej, ambulatoryjnej dializie otrzewnowej należy podawać taką samą dawkę produktu, jak pacjentom niedializowanym z ciężką niewydolnością nerek.


Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stężenia piperacyliny i tazobaktamu w osoczu utrzymują się dłużej. U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu zwiększa się odpowiednio o około 25% i 18% w porównaniu z osobami zdrowymi. Jednak dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne.


Dzieci

Farmakokinetykę produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem badano u dzieci z zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i zakażeniami innego rodzaju.

W każdej grupie wiekowej nerkowa frakcja wydalania piperacyliny i tazobaktamu wynosiła odpowiednio około 70% i 80%, podobnie jak u dorosłych.


Średnie wartości parametrów farmakokinetycznych produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem u dzieci w różnych grupach wiekowych.


Grupa wiekowa

Piperacylina

Tazobaktam

Okres półtrwania

Klirens (ml/min/kg mc.)

Okres półtrwania

Klirens (ml/min/kg mc.)

2-5 lat

0,7

5,5

0,8

5,5

6-12 lat

0,7

5,9

0,9

6,2


5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Dane przedkliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi. Nie przeprowadzono badań działania rakotwórczego produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem.


W badaniu wpływu produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem na płodność opisywano zmniejszenie liczebności miotów i zwiększenie liczby płodów z opóźnionym procesem kostnienia i wadami żeber po dootrzewnowym podaniu produktu szczurom. Płodność w pokoleniu F1 i rozwój zarodkowy w pokoleniu F2 nie były zaburzone. Badanie na szczurach nie wykazało działania teratogennego produktu po podaniu dożylnym. Obserwowano wpływ na rozwój zarodków szczurzych po podaniu dawek toksycznych ciężarnym samicom. U szczurów po dootrzewnowym podaniu produktu stwierdzano zaburzenia rozwoju około- i poporodowego (zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie śmiertelności noworodków, zwiększenie częstości martwych urodzeń), połączone z działaniem toksycznym u matki.



6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE


    1. Wykaz substancji pomocniczych


Brak.


6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.


Jeżeli piperacylina z tazobaktamem jest stosowana jednocześnie z innymi antybiotykami (np. aminoglikozydami) leki należy podawać oddzielnie. Mieszanie piperacyliny i tazobaktamu z aminoglikozydem in vitro może spowodować inaktywację aminoglikozydu.


Produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem nie należy mieszać z innymi lekami w strzykawce ani w pojemniku do infuzji, gdyż nie ustalono zgodności.


Podczas stosowania produktu Piperacillin/Tazobactam Aurobindo z innymi lekami, należy go podawać przez osobny zestaw do infuzji, chyba że zgodność została potwierdzona.


Ze względu na niestabilność chemiczną produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem, nie należy stosować go z roztworami zawierającymi wodorowęglan sodu.


Mleczanowy płyn Ringera (roztwór Hartmanna) nie jest zgodny z produktem złożonym piperacyliny z tazobaktamem.


Produktu złożonego piperacyliny z tazobaktamem nie należy dodawać do preparatów krwi ani hydrolizatów albumin.


6.3 Okres ważności


Fiolka przed otwarciem

2 lata


Fiolka po pierwszym otwarciu (po rozpuszczeniu)

Po rozpuszczeniu (rozcieńczeniu):

rozpuszczony i (lub) rozcieńczony lek Piperacillin/Tazobactam Aurobindo należy niezwłocznie zużyć.


Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast po otwarciu.


Niezużyty roztwór należy wyrzucić.


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.


Warunki przechowywania roztworu po rozpuszczeniu, patrz punkt 6.3.


6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Produkt Piperacillin/Tazobactam Aurobindo, 2 g + 0,25 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) o pojemności 30 ml, z korkiem z gumy bromobutylowej i PP/Aaluminium zamknięciem typu flip-off.

Wielkość opakowania: 1 fiolka lub 12 fiolek w tekturowym pudełku.


Produkt Piperacillin/Tazobactam Aurobindo, 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji

Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I) o pojemności 48 ml z korkiem z gumy bromobutylowej i PP/Aaluminium zamknięciem typu flip-off.

Wielkość opakowania: 1 fiolka lub 12 fiolek w tekturowym pudełku.


Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.


    1. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania


Wskazówki dotyczące przygotowania


Wstrzyknięcie dożylne

Każdą fiolkę zawierającą 2 g piperacyliny i 250 mg tazobaktamu należy rozpuścić w 10 ml jednego z poniższych rozpuszczalników:

Każdą fiolkę zawierającą 4 g piperacyliny i 500 mg tazobaktamu należy rozpuścić w 20 ml jednego z poniższych rozpuszczalników:


Mieszać ruchem okrężnym aż do rozpuszczenia. Wstrzyknięcie dożylne należy podawać przez co najmniej 3 5 minut.


Infuzja dożylna

Każdą fiolkę zawierającą 2 g piperacyliny i 250 mg tazobaktamu należy rozpuścić w 10 ml jednego z powyższych rozpuszczalników.

Każdą fiolkę zawierającą 4 g piperacyliny i 500 mg tazobaktamu należy rozpuścić w 20 ml jednego z powyższych rozpuszczalników.


Powstały roztwór należy następnie rozcieńczyć w całkowitej objętości 50 100 ml jednego z rozcieńczalników lub roztworu dekstranu 60 mg/ml (6%) w 9 mg/ml (0,9%) roztworze NaCl.

Infuzję dożylną należy podawać przez ponad 20 30 minut.


Tylko do jednorazowego użytku. Usunąć wszelkie niezużyte resztki roztworu.


Rozpuszczanie (rozcieńczanie) należy wykonywać w warunkach aseptycznych. Przed podaniem należy obejrzeć, czy roztwór nie zawiera stałych cząstek i czy nie zmienił barwy. Roztwór można użyć tylko wtedy, jeżeli jest przejrzysty i wolny od osadów.


Niewykorzystany produkt lub zużyte materiały należy usunąć zgodnie z lokalnymi wytycznymi.



7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Aurobindo Pharma (Malta) Limited

46/2, South Street, Valletta, VLT 11.

Malta



8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(-Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

16745




9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

2010-04-29




10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LE
CZNICZEGO

2010-04-29


13