CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1 NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO


Ropinirole Arrow,

2 mg, tabletki powlekane



2 SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY


Jedna tabletka powlekana zawiera 2,28 mg chlorowodorku ropinirolu, co odpowiada 2 mg ropinirolu.

Substancje pomocnicze: 46 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.



3 POSTAĆ FARMACEUTYCZNA


Tabletki powlekane

Różowe, wypukłe tabletki powlekane o pięciokątnym kształcie z „RI” ponad „2” na jednej stronie i „>” na drugiej.



4 SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE


4.1 Wskazania do stosowania


Leczenie choroby Parkinsona zgodnie z następującymi zasadami:


Leczenie objawowe idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu (patrz punkt 5.1).



4.2 Dawkowanie i sposób podawania


Zalecane jest indywidualne dobieranie dawki w zależności od skuteczności i tolerancji leku.


W przypadku dawkowania, którego nie można zrealizować za pomocą tabletek opisywanej mocy, należy zastosować inne moce tego produktu leczniczego.


W leczeniu choroby Parkinsona:


Ropinirol należy przyjmować trzy razy na dobę, najlepiej w czasie posiłku, aby poprawić tolerancję leku w przewodzie pokarmowym.


Rozpoczynanie leczenia: Dawka początkowa powinna wynosić 0,25 mg trzy razy na dobę przez jeden tydzień. Następnie dawka może być zwiększana o 0,25 mg trzy razy na dobę, zgodnie z następującym schematem:








Tydzień


1

2

3

4

Dawka (mg)

0,25

0,5

0,75

1,0






Całkowita dawka dobowa (mg)

0,75

1,5

2,25

3,0


Schemat leczenia: Po początkowym okresie zwiększania dawek, dawkę ropinirolu można zwiększać co tydzień o 0,5 do 1 mg trzy razy na dobę (1,5 do 3 mg na dobę).



Reakcja na leczenie może być widoczna podczas stosowania dawek w zakresie 3-9 mg/dobę. Jeśli nie osiągnięto lub nie utrzymano wystarczającej kontroli objawów, dawka ropinirolu może być zwiększana aż do osiągnięcia odpowiedniej reakcji na leczenie. Stosowanie dawek powyżej 24 mg/dobę nie było badane w badaniach klinicznych; nie należy przekraczać dawki 24 mg/dobę.


Podczas leczenia skojarzonego z lewodopą, dawka lewodopy może być stopniowo zmniejszana zależnie od odpowiedzi objawowej. W badaniach klinicznych w których stosowano leczenie skojarzone z lewodopą, dawkę lewodopy stopniowo zmniejszano o 20%. U pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona otrzymujących ropinirol z lewodopą, dyskinezje mogą wystąpić już w okresie początkowego zwiększania dawki ropinirolu. W badaniach klinicznych stwierdzono, że zmniejszenie dawki lewodopy może osłabić dyskinezje (patrz punkt 4.8).



W przypadku zmiany leczenia innym lekiem z grupy agonistów dopaminy na leczenie ropinirolem, przed wprowadzeniem ropinirolu należy zastosować się do zaleceń podmiotu odpowiedzialnego dotyczących sposobu odstawiania danego leku.


Zespół niespokojnych nóg


Zalecane jest indywidualne dobieranie dawki w zależności od skuteczności i tolerancji leku. Ropinirol należy przyjmować tuż przed pójściem spać, jednak dawkę leku można przyjąć wcześniej, ale nie wcześniej niż 3 godziny przed snem. Ropinirol można przyjmować z jedzeniem, aby poprawić tolerancję leku w przewodzie pokarmowym.


Rozpoczęcie leczenia (tydzień 1)

Zalecana dawka początkowa wynosi 0,25 mg raz na dobę (zgodnie z powyższym schematem) przez 2 dni. Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, można ją zwiększyć do 0,5 mg raz na dobę do końca 1 tygodnia.


Schemat leczenia (od 2 tygodnia)

Po rozpoczęciu leczenia, dawkę należy zwiększać aż do osiągnięcia optymalnej reakcji na leczenie. Średnia dawka stosowana w badaniach klinicznych u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu wynosiła 2 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększona do 1 mg raz na dobę w 2 tygodniu. Dawka może być następnie zwiększana o 0,5 mg na tydzień przez kolejne dwa tygodnie, aż do dawki 2 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów, w celu osiągnięcia optymalnej poprawy, dawka może być stopniowo zwiększana do maksymalnej dawki 4 mg raz na dobę. W badaniach klinicznych dawkę zwiększano w odstępach tygodniowych o 0,5 mg, aż do 3 mg raz na dobę, a następnie o 1 mg, aż do osiągnięcia maksymalnej zalecanej dawki 4 mg raz na dobę, zgodnie ze schematem w Tabeli 1.

Dawki powyżej 4 mg na dobę nie były badane u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg.


Tabela 2 Zwiększanie dawki w leczeniu zespołu niespokojnych nóg

Tydzień

2

3

4

5*

6*

7*

Dawka (mg) / raz na dobę

1

1,5

2

2,5

3

4

* W celu osiągnięcia optymalnej poprawy u niektórych pacjentów.

Reakcję pacjenta na leczenie ropinirolem należy ocenić po 3 miesiącach leczenia (patrz punkt 5.1). Po tym czasie należy rozważyć wielkość przepisanej dawki oraz potrzebę kontynuowania leczenia. Jeśli przerwa w leczeniu wyniesie więcej niż kilka dni, leczenie należy rozpocząć ponownie od zwiększania dawki zgodnie z powyższym schematem.


Podobnie jak w przypadku innych agonistów dopaminy, ropinirol należy odstawiać stopniowo, poprzez zmniejszenie liczby podawanych w ciągu doby dawek leku przez okres jednego tygodnia.

Ogólne zalecenia:


Dzieci i młodzież

Ropinirol nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.


Pacjenci w podeszłym wieku:

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat klirens ropinirolu jest zmniejszony. Zwiększanie dawek powinno być stopniowe i uzależnione od odpowiedzi objawowej.


Niewydolność nerek:

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–50 ml/min) nie obserwowano zmiany klirensu ropinirolu, co pokazuje, że dostosowanie dawki w tej grupie pacjentów nie jest konieczne.


4.3 Przeciwwskazania


Nadwrażliwość na ropinirol lub którykolwiek ze składników preparatu.


Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).


Ciężka niewydolność wątroby.



4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania


Ze względu na farmakologiczne działanie ropinirolu, u pacjentów z ciężką chorobą sercowo-naczyniową (w szczególności niewydolnością naczyń wieńcowych) należy zachować ostrożność podczas stosowania leku. Zaleca się monitorowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia (z powodu hipotensji ortostatycznej).


Należy zachować ostrożność podczas stosowania ropinirolu u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby. Należy dokładnie monitorować pacjentów, u których występują działania niepożądane.


Nie badano jednoczesnego stosowania ropinirolu oraz leków przeciwnadciśnieniowych i przeciwarytmicznych. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z ropinirolem, ze względu na nieznany potencjał występowania niedociśnienia, bradykardii lub innych zaburzeń rytmu serca.


Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi występującymi obecnie lub w wywiadzie powinni być leczeni agonistami dopaminy tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem (patrz także punkt 4.5).


Zgłaszano przypadki patologicznego hazardu, zwiększonego libido i hiperseksualności u pacjentów otrzymujących agonistów dopaminy u pacjentów leczonych z powodu choroby Parkinsona. Powyższe zaburzenia, zgłaszane szczególnie w przypadku podawania wysokich dawek leku, ustępowały po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leczenia. Czynniki ryzyka, takie jak zachowania kompulsywne w wywiadzie, występowały w niektórych przypadkach (patrz punkt 4.8).


Stosowanie ropinirolu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona, było związane z występowaniem senności i przypadków nagłego napadu snu; u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg powyższe zjawiska występowały bardzo rzadko. Wystąpienie nagłego napadu snu w ciągu dnia, w niektórych przypadkach bez świadomości jego wystąpienia lub sygnałów ostrzegawczych, było zgłaszane niezbyt często. Pacjenci muszą być poinformowani o powyższych objawach. Podczas leczenia ropinirolem należy doradzać pacjentom ostrożność podczas kierowania pojazdami mechanicznymi lub podczas obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których wystąpiła senność i/lub epizod nagłego napadu snu, muszą powstrzymać się od kierowania pojazdami mechanicznymi oraz obsługiwania maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki ropinirolu lub zakończenie terapii.

Ropinirol nie powinien być stosowany w leczeniu akatyzji wywołanej stosowaniem leków neuroleptycznych, tazykinezy (wywołany lekami neuroleptycznymi przymus chodzenia) lub wtórnego zespołu niespokojnych nóg (np. z powodu niewydolności nerek, niedokrwistości z niedoboru żelaza lub ciąży).


Podczas leczenia ropinirolem może występować paradoksalne pogorszenie objawów zespołu niespokojnych nóg, objawiające się wcześniejszym występowaniem (nasileniem) oraz ponownym wystąpieniem objawów we wczesnych godzinach porannych (wczesno-poranny nawrót choroby). W takim wypadku należy ponownie rozważyć konieczność stosowania leczenia i rozważyć dostosowanie dawki lub odstawienie leku.


Laktoza

Produkt leczniczy Ropinirole Arrow zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi wrodzonymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.


4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Leki neuroleptyczne lub inni antagoniści dopaminy oddziałujący na ośrodkowy układ nerwowy, np. sulpiryd lub metoklopramid, mogą osłabiać skuteczność ropinirolu, a więc należy unikać jednoczesnego stosowania tych substancji czynnych z ropinirolem.


Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznych pomiędzy ropinirolem i lewodopą lub domperydonem, powodujących konieczność dostosowania dawek któregokolwiek z produktów leczniczych. Domperidon antagonizuje obwodowe działanie dopaminergiczne ropinirolu i nie przechodzi przez barierę krew-mózg. Stąd bierze się jego wartość środka przeciwwymiotnego u pacjentów stosujących leki działające ośrodkowo.


Nie obserwowano interakcji pomiędzy ropinirolem i innymi produktami leczniczymi stosowanymi zwykle w leczeniu choroby Parkinsona, jednak powszechną praktyką powinno być zachowanie ostrożności podczas wprowadzania nowego leku do schematu leczenia. Należy zachować ostrożność podczas stosowania innych agonistów dopaminy.


W badaniu pacjentów z chorobą Parkinsona przyjmujących jednocześnie digoksynę nie obserwowano żadnych interakcji wymagających dostosowania dawki.


W badaniach in vitro ustalono, że ropinirol jest metabolizowany przez izoenzym CYP1A2 cytochromu P450. Ropinirol jest głównie metabolizowany przez enzym CYP1A2 cytochromu P450. Badanie farmakokinetyczne wykazało, że cyprofloksacyna, zwiększa Cmax i AUC, ropinirolu (stosowanego w dawce 2 mg, trzy razy na dobę u pacjentów z chorobą Parkinsona) odpowiednio o 60% i 84% z potencjalnym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Stąd u pacjentów już otrzymujących ropinirol, dawka ropinirolu może wymagać dostosowania kiedy wprowadza się (lub odstawia) produkty lecznicze hamujące CYP1A2, np. cyprofloksacynę, enoksacynę, lub teofilinę.

.

Badanie interakcji farmakokinetycznej – u pacjentów z chorobą Parkinsona – pomiędzy ropinirolem (w dawce 2 mg, trzy razy na dobę) i teofiliną, substratem CYP1A2, nie wykazało zmian w farmakokinetycze zarówno ropinirolu jak i teofiliny.



U pacjentów leczonych dużymi dawkami estrogenów obserwowano zwiększenie stężenia ropinirolu w osoczu. U pacjentów, u których jest już prowadzona hormonalna terapia zastępcza (HTZ), leczenie ropinirolem może być rozpoczynane zgodnie ze zwykle stosowanym sposobem dawkowania. Jeśli HTZ jest jednak przerywana lub rozpoczynana podczas leczenia ropinirolem, konieczne może być dostosowanie dawki ropinirolu.


Palenie pobudza metabolizm izoenzymu CYP1A2. Jeśli pacjent zaczyna palić lub rzuca palenie podczas leczenia ropinirolem, konieczne może być dostosowanie dawki.


Brak jest danych dotyczących potencjału dla interakcji pomiędzy ropinirolem i alkoholem. Podobnie jak w przypadku innych leków oddziałujących na OUN, należy ostrzec pacjentów przed przyjmowaniem ropinirolu z alkoholem.


4.6 Ciąża i laktacja


Ciąża:


Brak stosownych danych dotyczących stosowania ropinirolu u ciężarnych kobiet.


W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność w procesie reprodukcji (patrz punkt 5.3). Ponieważ nie znane jest ryzyko dla człowieka, nie zaleca się stosowania ropinirolu podczas ciąży chyba, że potencjalna korzyść dla pacjentki przeważą nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.


Laktacja:

Ropinirol nie powinien być stosowany u matek karmiących piersią, ponieważ może hamować laktację.


4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu


Ropinirol w znacznym stopniu wpływa na zdolność prowadzenia i obsługiwania maszyn.


Pacjenci muszą być uprzedzeni o możliwości występowania zawrotów głowy. Pacjenci leczeni ropinirolem, u których występuje senność i/lub nagłe napady snu, muszą być poinformowani o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz wykonywania czynności, podczas których osłabiona czujność może narażać ich samych lub inne osoby na ryzyko poważnego urazu lub śmierci (np. obsługiwanie maszyn), dopóki takie nawracające napady i senność nie ustąpią (patrz także punkt 4.4).


4.8 Działania niepożądane


Działania niepożądane wymienione poniżej zostały pogrupowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość tę określono jako: bardzo często (>1/10), często (>1/100, <1/10), niezbyt często (>1/1000, <1/100), rzadko (<1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznaną (nie można jej ustalić na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane zgłaszane często i niezbyt często ustalono głównie na podstawie łącznych danych o bezpieczeństwie z badań klinicznych ropinirolu, wyrażając je w odniesieniu do grupy otrzymującej placebo. Działania niepożądane zgłaszane rzadko i bardzo rzadko określono głównie na podstawie danych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się raczej do wskaźnika zgłaszania niż rzeczywistej częstości występowania.


Stosowanie ropinirolu w chorobie Parkinsona


Zaburzenia psychiczne:

Często: omamy


Niezbyt często: reakcje psychotyczne (inne niż omamy), w tym majaczenie, urojenia, paranoja, delirium.

U pacjentów przyjmujących agonistów dopaminy w leczeniu choroby Parkinsona, w tym ropinirol, szczególnie w wysokich dawkach, zgłaszano występowanie patologicznego hazardu, zwiększonego libido i hiperseksualności, na ogół ustępujących po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leczenia.


Stosowany w leczeniu skojarzonym:

Często: splątanie


Zaburzenia układu nerwowego:

Bardzo często: senność

Często: zawroty głowy

Niezbyt często: nadmierna senność w ciągu dnia, nagłe napady snu


Ropinirol był związany z występowaniem senności i niezbyt często z nadmierną sennością w ciągu dnia oraz epizodami nagłych napadów snu.

Stosowany w monoterapii:

Bardzo często: omdlenia


Stosowany w leczeniu skojarzonym:

Bardzo często: dyskinezja. U pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, dyskinezje mogą wystąpić podczas początkowego zwiększania dawki. W badaniach klinicznych wykazano, że zmniejszenie dawki levodopy może osłabić dyskinezję (p punkt 4.2).


Zaburzenia naczyń:

Niezbyt często: niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne. Niedociśnienie ortostatyczne lub niedociśnienie rzadko są poważne.


Zaburzenia żołądkowo-jelitowe:

Bardzo często: nudności

Często: zgaga


Stosowany w monoterapii:

Często: wymioty, ból brzucha


Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Bardzo rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych


Zaburzenia ogólne:

Stosowany w monoterapii:

Często: obrzęk nóg.


Stosowanie ropinirolu w zespole niespokojnych nóg


W badaniach klinicznych zespołu niespokojnych nóg najczęściej występującym działaniem niepożądanym były nudności (w przybliżeniu u 30% pacjentów). Działania niepożądane były zwykle łagodne lub o średnim nasileniu i występowały podczas rozpoczynania leczenia lub zwiększania dawki. W wyniku działań niepożądanych kilku pacjentów wycofało się z badań klinicznych.


Poniżej zestawiono działania niepożądane występujące po ropinirolu, w 12 tygodniowych badaniach klinicznych, z częstością większą o 1% powyżej placebo lub działania obserwowane niezbyt często ale o których wiadomo, że były związane z ropinirolem. Wspomniane działania niepożądane opisano w 12 tygodniowych badaniach klinicznych dotyczących zespołu niespokojnych nóg (ropinirol n = 309, placebo n = 307).


Zaburzenia psychiczne

Często: nerwowość

Niezbyt często: splątanie


Zaburzenia układu nerwowego

Często: omdlenia, senność, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego).


Zaburzenia naczyń

Niezbyt często: niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie.


Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Bardzo często: wymioty nudności.

Często: ból brzucha.


Zaburzenia ogólne i w miejscu podania

Często: zmęczenie


W długotrwałych otwartych badaniach niezbyt często opisywano omamy.


Podczas leczenia ropinirolem zespołu niespokojnych nóg można obserwować paradoksalne pogorszenie objawów występujące wcześnie (nasilenie) i ponowne występowanie objawów we wczesnych godzinach porannych (objaw porannego odbicia).


4.9 Przedawkowanie


W badaniach klinicznych nie zgłoszono żadnego przypadku celowego przedawkowania ropinirolu. Przypuszcza się, że objawy przedawkowania ropinirolu będą związane z jego działaniem dopaminergicznym.


Objawy te mogą być osłabione przez stosowne leczenie antagonistami dopaminy, takimi jak neuroleptyki lub metoklopramidem.



5 WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE


5.1 Właściwości farmakodynamiczne



Grupa farmakoterapeutyczna: leki dopaminergiczne, agoniści dopaminy


Kod ATC: N04B C04


Ropinirol jest nieergolinowym agonistą dopaminy D2/D3, który pobudza receptory dopaminowe w prążkowiu.


Skuteczność kliniczna w leczeniu choroby Parkinsona


Choroba Parkinsona charakteryzuje się wyraźnym niedoborem dopaminy w prążkowiu. Ropinirol zmniejsza niedobór dopaminy poprzez pobudzenie receptorów dopaminowych w prążkowiu.


Ropinirol, działając na podwzgórze i przysadkę mózgową, hamuje wydzielanie prolaktyny.


Skuteczność kliniczna ropinirolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg

Ropinirol powinien być przepisywany wyłącznie u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim. Umiarkowany i ciężki zespół niespokojnych nóg występuje na ogół u pacjentów cierpiących na bezsenność lub poważne przykre doznania ze strony kończyn.


W czterech 12-tygodniowych badaniach skuteczności pacjentów z zespołem niespokojnych nóg randomizowano do grup otrzymujących ropinirol lub placebo, a następnie porównywano na skali IRLS działanie po 2 tygodniach leczenia ze stanem początkowym. Średnia dawka ropinirolu u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką postacią choroby wynosiła 2,0 mg/dobę. W złożonej analizie pacjentów z zespołem niespokojnych nóg o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w czterech 12-tygodniowych badaniach różnica w leczeniu skorygowana o zmiany w porównaniu ze stanem początkowym na skali IRLS w 12 tygodniu metodą LOCF populacji ITT wynosiła -4,0 punkty (95% PU -5,6; -2,4, p<0,0001; średnia wartość punktowa w skali IRLS na początku badania oraz w 12 tygodniu LOCF: ropinirol 28,4 i 13,5; placebo 28,2 i 17,4).


W 12-tygodniowym badaniu polisomnograficznym kontrolowanym placebo u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg badano wpływ leczenia ropinirolem na okresowe ruchy kończyn dolnych podczas snu. Obserwowano statystycznie istotną różnicę w okresowych ruchach kończyn dolnych podczas snu pomiędzy ropinirolem a placebo w okresie od początku badania do 12 tygodnia.


Pomimo braku danych wystarczających do odpowiedniego wykazania długotrwałej skuteczności ropinirolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg (patrz punkt 4.2), w 36-tygodniowym badaniu u pacjentów kontynuujących stosowanie ropinirolu obserwowano istotnie niższy odsetek nawrotów choroby w porównaniu z pacjentami randomizowanym do grupy otrzymującej placebo (33% w porównaniu z 58%, p=0,0156).


Złożona analiza danych pochodzących z leczenia pacjentów z zespołem niespokojnych nóg o umiarkowanym lub ciężkimi nasileniu, w czterech 12-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo, wykazała, że pacjenci przyjmujący ropinirol zgłaszali istotną poprawę w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo pod względem parametrów skali Medical Outcome Study Sleep Scale (wyniki w zakresie 0 100 oprócz ilości snu). Skorygowane różnice w leczeniu pomiędzy grupami przyjmującymi ropinirol i placebo wynosiły: zaburzenia snu ( 15,2, 95% PU -19,37, -10,94; p<0,0001), ilość snu (0,7 godz., 95% PU 0,49, 0,94); p<0,0001), odpowiednia jakość snu (18,6, 95% PU 13,77, 23,45; p<0,0001) oraz senność w ciągu dnia (-7,5, 95% PU -10,86, -4,23; p<0,0001).


Nie można wykluczyć występowania zjawiska nasilania się objawów po odstawieniu ropinirolu (odbicie po zakończeniu leczenia). W badaniach klinicznych, mimo że średni wynik punktowy w skali IRLS 7 10 po zakończeniu leczenia był wyższy u pacjentów przyjmujących ropinirol w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo, nasilona ciężkość objawów po odstawieniu leczenia na ogół nie była większa od objawów na początku badania w grupie pacjentów przyjmujących ropinirol.


W badaniach klinicznych większość pacjentów była rasy białej.



5.2 Właściwości farmakokinetyczne


Wchłanianie

Po podaniu doustnym ropinirol jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany. Biodostępność ropinirolu wynosi około 50% (36 do 57%), a średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane średnio po 1,5 godziny po podaniu. Obserwowano dużą zmienność osobniczą parametrów farmakokinetycznych. Ogólna ekspozycja na ropinirol (Cmax i AUC) zwiększa się proporcjonalnie wraz ze zwiększaniem dawki w zakresie terapeutycznym.



Dystrybucja

W wyniku dużej lipofilności, ropinirol charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (średnia wartość 6.7 L/kg, zakres 3.4-19.5 L/kg) i jest usuwany z krążenia układowego ze średnim okresem półtrwania około 6 godzin (zakres 3.4-10.2 g) i pozornym klirensem po podaniu doustnym 58.7 L/g (zakres 18.5-132 L/g). Wiązanie leku z białkami osocza jest małe (10–40%).


Metabolizm

Cytochrom P450, izoenzym CYP1A2, odpowiada głównie za oksydatywny metabolizm ropinirolu. Ropinirol jest przede wszystkim wydzielany z moczem w postaci metabolitów. W modelach zwierzęcych główny metabolit jest co najmniej 100 razy mniej skuteczny od ropinirolu.


Eliminacja

Obserwowano znaczną zmienność międzyosobniczą, a wzrost ekspozycji układowej (Cmax i AUC) jest proporcjonalny do zwiększonej dawki ropinirolu, w zakresie dawek terapeutycznych.



5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie


Toksyczny wpływ na proces reprodukcji: podanie ropinirolu ciężarnym szczurom w dawkach toksycznych dla matek, 60 mg/kg/dobę (równoważne do AUC osiąganego przy maksymalnej dawce u ludzi), powoduje obniżenie wagi płodu; zwiększoną śmiertelność płodów przy dawce 90 mg/kg/dobę (odpowiadającej poziomowi ok. dwa razy AUC, przy maksymalnej dawce u ludzi); malformację palców przy dawce 150 mg/kg/dobę (odpowiadającej trzy razy AUC mzaksymalnej dawki u ludzi). Nie stwierdzono efektów teratogennych u szczurów przy dawce 120 mg/kg/dobę (odpowiadające 2.5 razy AUC przy maksymalnej dawce u ludzi) i nie wykazano wpływu na rozwój królików.



Toksykologia: profil toksykologiczny jest określony przez farmakologiczne własności ropirinolu: zmiany w zachowaniu, hipoprolaktynemia, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz tętna, opadanie powiek oraz ślinienie się. Wyłącznie u szczurów albinosów przy wysokiej dawce (50 mg/kg/dobę) stosowanej w długoterminowej terapii, obserwowano degenerację siatkówki prawdopodobnie związanej ze zwiększoną ekspozycją na światło.



Genotoksyczność: W szeregu badań in vitro i in vivo nie obserwowano genotoksyczności.

Rakotwórczość: W trwających dwa lata badaniach przeprowadzonych na myszach i szczurach w dawkach do 50 mg/kg nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy. U szczurów jedynymi zmianami związanymi ze stosowaniem ropinirolu były rozrost komórek Leydiga/ gruczolak jądra, wywołane przez związaną z działaniem ropinirolu hipoprolaktynemię. Zmiany te są uznawane za zjawisko specyficzne gatunkowo i nie stanowią niebezpieczeństwa w związku z klinicznym zastosowaniem ropinirolu.


6 DANE FARMACEUTYCZNE


6.1 Wykaz substancji pomocniczych


Rdzeń tabletki

Laktoza jednowodna,

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Magnezu stearynian


Otoczka

Alkohol poliwinylowy

Tytanu dwutlenek (E171)

Makrogol 3350

Talk

Indygotyna (E132)

Żelaza tlenek żółty (E172)

Żelaza tlenek czerwony (E172)

Żelaza tlenek czarny (E172)



6.2 Niezgodności farmaceutyczne


Nie dotyczy


6.3 Okres ważności


2 lata


6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu


Blistry: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.


Butelka z HDPE: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.



6.5 Rodzaj i zawartość opakowania


Blistry PCTFE/PVC/Aluminium

Blistry zawierające 12, 14, 21, 28, 42, 63, 84, 105, 126, 147 i 210 tabletek powlekanych.


Butelka z HDPE z zamknięciem PP z zabezpieczeniem gwarancyjnym.

84 tabletki powlekane


Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą się znajdować w obrocie.


6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania


Brak szczególnych wymagań.


7 PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU



Arrow Poland S.A., Al. Jana Pawła II 23, 00-854 Warszawa, Polska


8 NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 16860



9 DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 2010-05-26



10 DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 2010-05-26